سایکلامدوسا
| سایکلامدوسا | |
|---|---|
 | |
| دو نمونه بزرگ و کوچک از سایکلامدوسا | |
رده‌بندی علمی  | |
| Missing taxonomy template (fix): | Cyclomedusa |
| گونه: | Template:Taxonomy/CyclomedusaC. davidii |
| نام دوبخشی | |
| Template:Taxonomy/CyclomedusaCyclomedusa davidii اسپریگ، ۱۹۴۷ | |
سایکلامدوسا (به انگلیسی: Cyclomedusa) یک سنگواره مدوّر از زیواگان ادیاکاران است؛ این سنگواره دارای یک برآمدگی مدوّر در مرکز و تا پنج برآمدگی رشد حلقوی در اطراف آن است. بسیاری از نمونه‌ها کوچک هستند، اما نمونه‌هایی با بیش از ۲۰ سانتی‌متر نیز شناخته شده‌اند. دیسک‌های هم‌مرکز لزوماً دایره‌ای نیستند، به ویژه زمانی که نمونه‌های مجاور در رشد یکدیگر تداخل ایجاد کنند. خطوط قطاعی شعاعی متعددی — تا حدی شبیه به آناناس — در سراسر دیسک‌های بیرونی گسترش یافته‌اند. چند نمونه چیزی را نشان می‌دهند که ممکن است ساقه‌ای باشد که از مرکز در جهتی امتداد یافته است.
سایکلامدوسا به طور گسترده در لایه‌های ادیاکاران پراکنده است و تعدادی گونه از آن توصیف شده است. همچنین در رسوباتی با قدمت تونین (حدود ۱٬۰۰۰ میلیون سال پیش) یافت شده است.[۱] در ابتدا تصور می‌شد سایکلامدوسا یک عروس دریایی باشد[۲] اما به نظر می‌رسد برخی از نمونه‌ها برای جای دادن نمونه‌های مجاور بر روی بستر، تغییر شکل داده‌اند، که ظاهراً نشان‌دهندهٔ یک موجود کف‌زی (ساکن بستر) است.[۳] نشانه‌ها با الگوی ماهیچه‌بندی عروس‌های دریایی مدرن مطابقت ندارند. حدس زده شده که این سنگواره‌ها نشان‌دهندهٔ یک چسبانه (هولدفست) برای نوعی فرم ساقه‌دار باشند — احتمالاً یک هشت‌مرجانی، یا چیزی کاملاً متفاوت.[۴] به طور متناوب، تصور می‌شد که گونه‌های توصیف‌شده در واقع حالت‌های مختلف حفظ‌شدگی برای یک جاندار را نشان می‌دهند یا اینکه چندین جاندار مختلف تحت یک نام به عنوان یک آرایهٔ شکلی[الف] گروه‌بندی شده‌اند.
اکنون پیشنهاد شده که سایکلامدوسا یک کلونی میکروبی بوده است؛[۶] د. گراژدانکین حلقه‌های هم‌مرکز و ساختارهای شعاعی را به عنوان ساختارهایی قابل مقایسه با آنچه در کلونی‌های میکروبی امروزی که در معرض شرایط محیطی با توزیع همگن قرار دارند، بازتفسیر می‌کند.
سایکلامدوسا از بسترهای نئوپروتروزوییک در ادیاکارا (استرالیا)، فین‌مارک (نروژ)، جنگل چارنوود (انگلستان)، اولنک (روسیه)، شمال چین، نیوفاندلند، شمال غرب کانادا، پودولیا (اوکراین)، کوه‌های اورال (روسیه)، دریای سفید (روسیه)، سونورا (مکزیک) و ماتو گروسو (برزیل) شناخته شده است.[۷] این سنگواره به عنوان یکی از اعضای زیاگان ادیاکارا در نظر گرفته می‌شود — گروهی از جانداران نسبتاً مبهم که درست پیش از ظهور بیشتر شاخه‌های پریاختگان مدرن رشد کردند. سایکلامدوسا هیچ خویشاوند شناخته‌شده‌ای ندارد.[۸]
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
- ↑ «آرایهٔ شکلی» (Form taxon) به گروهی از جانداران گفته می‌شود که بر اساس شباهت‌های ظاهری و ریخت‌شناسی در یک گروه طبقه‌بندی می‌شوند، بدون آنکه لزوماً ارتباط تباری (فیلوژنتیک) واقعی بین آن‌ها وجود داشته باشد. این رویکرد اغلب برای سنگواره‌هایی به کار می‌رود که اطلاعات کافی برای طبقه‌بندی دقیق‌تر در دسترس نیست.[۵]
منابع
- ↑ Khomentovsky, V.; Nagovitsin, K.; Postnikov, A. (2008). "Mayanian (1100–850 Ma) – Prebaikalian Upper Riphean of Siberia". Russian Geology and Geophysics. 49 (1): 1–6. Bibcode:2008RuGG...49....1K. doi:10.1016/j.rgg.2007.12.001.
- ↑
- Sprigg, R. C. (1947): "Early Cambrian jellyfishes (?) from the Flinders Range, South Australia", Transactions of the Royal Society of South Australia. 71.2, p. 220
- ↑ (University of California at Berkeley) Cyclomedusa
- ↑ (Queens University) "Disk-Form Fossils of Canada" بایگانی‌شده در ۵ فوریه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine. Adolf Seilacher, in a series of papers (1985-92) called into question the assignment of the Ediacaran organisms to Animalia.
- ↑ Bengtson، Stefan (۱۹۹۴). «The advent of animal skeletons». Early Life on Earth: Nobel Symposium No. ۸۴. Columbia University Press. ص. ۴۱۲. شابک ۰-۲۳۱-۰۸۰۸۸-۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ GRAZHDANKIN, D.; GERDES, G. (2007). "Ediacaran microbial colonies". Lethaia. 40 (3): 201–210. Bibcode:2007Letha..40..201G. doi:10.1111/j.1502-3931.2007.00025.x.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - ↑ Object, object. "O registro fossilífero de metazoários ediacaranos na América do Sul e suas implicações nos estudos sobre origem e complexificação da vida animal".
{{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند|journal=است (کمک) - ↑ تعداد اندکی از زیاگان ادیاکارا که تا کامبرین بقا یافتند توسط کانوی موریس ۱۹۹۳ و ناربون ۱۹۹۸ مورد بحث قرار گرفته‌اند. با این حال، اگر سیکلومدوسا یک کلونی میکروبی بوده باشد، میکروب‌های مرتبط ممکن است هنوز وجود داشته باشند.
پیوند به بیرون
- طبقه‌بندی نامشخص