سبزینه بی

طیف جذبی هر دو رنگدانه سبزینه ای و سبزینه بی. استفاده از هر دو با هم، میزان جذب نور برای تولید انرژی را افزایش می‌دهد.

سبزینه بی (به انگلیسی: Chlorophyll b)، سبزینه بی‌شکلی از سبزینه است. سبزینه بی با جذب انرژی نور به فتوسنتز کمک می‌کند. به‌دلیل گروه کربونیل خود، در حلال‌های قطبی نسبت به سبزینه ای محلول‌تر است. رنگ آن سبز است و در درجه اول نور آبی را جذب می‌کند.[۱]

در گیاهان خشکی، آنتن‌های جذب نور در اطراف فتوسیستم دو حاوی اکثریت سبزینه بی هستند. از این رو، در کلروپلاست‌های سازگار با سایه، که نسبت فتوسیستم دو به فتوسیستم یک در آنها افزایش یافته است، نسبت سبزینه بی به سبزینه ای بیشتر است.[۲] این امر تطبیقی است، زیرا افزایش سبزینه بی، دامنه طول موج‌های جذب شده توسط کلروپلاست‌های سایه را افزایش می‌دهد.
ساختار مولکول سبزینه بی که دم بلند هیدروکربنی را نشان می‌دهد

بیوسنتز

مسیر بیوسنتز سبزینه بی از آنزیم‌های متنوعی استفاده می‌کند.[۳] در بیشتر گیاهان، سبزینه از گلوتامات مشتق شده و در امتداد یک مسیر شاخه‌دار که با هِم و سیروهِم (Siroheme) مشترک است، سنتز می‌شود.[۴][۵][۶] مراحل اولیه شامل تبدیل اسید گلوتامیک به ۵-آمینولولولینیک اسید (Aminolevulinic acid) (ای‌ال‌ای) است؛ سپس دو مولکول ای‌ال‌ای به پورفوبیلینوژن (پی‌بی‌جی) احیا می‌شوند و چهار مولکول پی‌بی‌جی با هم جفت شده و پروتوپورفیرین آی‌ایکی (IX) را تشکیل می‌دهند.

سبزینه سنتاز (Chlorophyll synthase)[۷] آنزیمی است که بیوسنتز سبزینه بی[۸][۹] را با فروکافت واکنش ای‌سی ۲٫۵٫۱٫۶۲ تکمیل می‌کند.

سبزینه‌ای ای + فیتیل دی فسفات ⇌ سبزینه ای + دی فسفات

این ترکیب، استر گروه کربوکسیلیک اسید در سبزینه‌ای بی (Chlorophyllide) را با الکل دی‌ترپن ۲۰ کربنی فیتول تشکیل می‌دهد.

منابع

  1. ↑ "Photosynthesis pigments". Archived from the original on 2012-09-05. Retrieved 2011-01-13.
  2. ↑ Kitajima, Kaoru; Hogan, Kevin P (2003). "Increases of chlorophyll a/b ratios during acclimation of tropical woody seedlings to nitrogen limitation and high light". Plant, Cell & Environment. 26 (6): 857–865. doi:10.1046/j.1365-3040.2003.01017.x. PMID 12803613.
  3. ↑ Suzuki JY, Bollivar DW, Bauer CE (1997). "Genetic analysis of chlorophyll biosynthesis". Annual Review of Genetics. 31 (1): 61–89. doi:10.1146/annurev.genet.31.1.61. PMID 9442890.
  4. ↑ Battersby, A. R. (2000). "Tetrapyrroles: the Pigments of Life. A Millennium review". Nat. Prod. Rep. 17 (6): 507–526. doi:10.1039/B002635M. PMID 11152419.
  5. ↑ Akhtar, M. (2007). "The Modification of Acetate and Propionate Side Chains During the Biosynthesis of Haem and Chlorophylls: Mechanistic and Stereochemical Studies". Ciba Foundation Symposium 180 - the Biosynthesis of the Tetrapyrrole Pigments. Novartis Foundation Symposia. Vol. 180. pp. 131–155. doi:10.1002/9780470514535.ch8. ISBN 978-0-470-51453-5. PMID 7842850.
  6. ↑ Willows, Robert D. (2003). "Biosynthesis of chlorophylls from protoporphyrin IX". Natural Product Reports. 20 (6): 327–341. doi:10.1039/B110549N. PMID 12828371.
  7. ↑ Schmid, H. C.; Rassadina, V.; Oster, U.; Schoch, S.; Rüdiger, W. (2002). "Pre-Loading of Chlorophyll Synthase with Tetraprenyl Diphosphate is an Obligatory Step in Chlorophyll Biosynthesis" (PDF). Biological Chemistry. 383 (11): 1769–78. doi:10.1515/BC.2002.198. PMID 12530542. S2CID 3099209.
  8. ↑ Eckhardt, Ulrich; Grimm, Bernhard; Hortensteiner, Stefan (2004). "Recent advances in chlorophyll biosynthesis and breakdown in higher plants". Plant Molecular Biology. 56 (1): 1–14. doi:10.1007/s11103-004-2331-3. PMID 15604725. S2CID 21174896.
  9. ↑ Bollivar, David W. (2007). "Recent advances in chlorophyll biosynthesis". Photosynthesis Research. 90 (2): 173–194. doi:10.1007/s11120-006-9076-6. PMID 17370354. S2CID 23808539.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.