ستاره سیاه (آلبوم دیوید بویی)

ستارهٔ سیاه
A white background with a large black star and smaller parts of a five-pointed star that spell out "BOWIE"
نسخه سی‌دی و دیجیتال
آلبوم استودیویی از
انتشار۸ ژانویه ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-0۱-۰۸)
ضبطژانویه–مه ۲۰۱۵
استودیو
  • د مجیک شاپ (نیویورک)
  • هیومن ورلدواید (نیویورک)
ژانر
مدت۴۱:۱۴
ناشر
تهیه‌کننده
گاه‌نگاری دیوید بویی
پنج سال (۱۹۶۹–۱۹۷۳)
(۲۰۱۵)
ستارهٔ سیاه
(۲۰۱۶)
الان چه کسی می‌توانم باشم؟ (۱۹۷۴–۱۹۷۶)
(۲۰۱۶)
تک‌آهنگ‌های ستارهٔ سیاه
  1. «ستارهٔ سیاه»
    تاریخ انتشار: ۱۹ نوامبر ۲۰۱۵
  2. «لازاروس»
    تاریخ انتشار: ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵
  3. «نمی‌توانم همه چیز را رها کنم»
    تاریخ انتشار: ۶ آوریل ۲۰۱۶

ستارهٔ سیاه (انگلیسی: Blackstar؛ به‌شیوهٔ نوشتاری )[۱] بیست و ششمین و آخرین آلبوم استودیویی دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلیسی است. این آلبوم در ۸ ژانویهٔ ۲۰۱۶، هم‌زمان با شصت و نهمین سالروز تولد بویی، منتشر شد. ضبط آن به‌طور محرمانه در نیویورک سیتی و با همکاری تهیه‌کنندهٔ دیرینه‌اش، تونی ویسکانتی، و گروهی از نوازندگان جَز محلی انجام گرفت: دانی مک‌کاسلین (ساکسوفون)، جیسون لیندْنر (پیانو)، تیم لِفِور (باس) و مارک جیولیانا (درامز). بن موندِر و جیمز مورفی نیز به‌ترتیب گیتار و سازهای کوبه‌ای اضافی نواختند. این آلبوم شامل قطعهٔ «لازاروس» از نمایش موزیکال سال ۲۰۱۵ به همین نام، و نسخه‌های باز ضبط‌شدهٔ ترانه‌های سال ۲۰۱۴ یعنی «سو (یا در فصلی از جنایت)» و «افسوس که او یک فاحشه بود» است.

ستارهٔ سیاه نسبت به آلبوم پیشین بویی، روز بعد (۲۰۱۳)، تجربه‌گرایانه‌تر است و ترکیبی از آرت راک فضاساز با سبک‌های گوناگون جَز ارائه می‌دهد. بویی در جریان تولید، از هنرمندانی چون کندریک لمار و دث گریپس الهام گرفت و آثار آنان را گوش می‌داد. اشعار آلبوم سرشار از مضامین مرگ است و بسیاری از ترانه‌ها از دیدگاه مردگان یا افراد رو به مرگ روایت می‌شوند. طراحی جلد اثر، ساختهٔ جاناتان بارن‌بروک، یک ستارهٔ سیاه بزرگ را نشان می‌دهد که پنج بخش ستاره‌ای در پایین آن، واژهٔ «BOWIE» را تشکیل می‌دهند.

پیش از انتشار آلبوم، تک‌آهنگ‌های «ستارهٔ سیاه» و «لازاروس» همراه با موزیک ویدئو عرضه شدند. دو روز پس از انتشار، بویی پس از ۱۸ ماه مبارزهٔ پنهانی با سرطان کبد درگذشت. آلبوم با استقبال تجاری گسترده روبه‌رو شد و پس از مرگ بویی در بسیاری از کشورها، از جمله بریتانیا، صدرنشین جدول‌ها شد. این اثر تنها آلبوم بویی بود که در ایالات متحده به رتبهٔ نخست بیلبورد ۲۰۰ رسید و پنجمین آلبوم پرفروش جهان در سال شد.

ستارهٔ سیاه با تحسین فراگیر منتقدان به‌عنوان چالش‌برانگیزترین آلبوم موسیقایی بویی در چند دهه شناخته شد. منتقدان موسیقی، مضامین و اجرای گروه همراه را ستودند. این آلبوم در سال ۲۰۱۷ سه جایزهٔ گرَمی و جایزهٔ بریت برای آلبوم بریتانیایی سال را دریافت کرد. همچنین در فهرست بهترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۶ و سپس دههٔ ۲۰۱۰ در نشریات گوناگون جای گرفت. پس از مرگ بویی، این اثر بار دیگر تحلیل شد و منتقدان و هواداران اشعار، عنوان و طراحی جلد آن را نشانه‌ای از مرگ هنرمند دانستند. ستارهٔ سیاه از سوی نشریات و صاحب‌نظران یکی از بهترین آلبوم‌های بویی، خداحافظی کامل با هواداران و از بهترین آلبوم‌های پایانی تاریخ موسیقی توصیف شده است.

فهرست قطعه‌ها

همهٔ ترانه‌ها توسط دیوید بویی، به‌جز آنهایی که اشاره شده نوشته شده‌است.

فهرست قطعه‌های ستاره سیاه
شمارهنامنویسنده(ها)مدت
۱.«ستاره سیاه» ۹:۵۷
۲.«افسوس که او یک فاحشه بود» ۴:۵۲
۳.«لازاروس» ۶:۲۲
۴.«سو (یا در فصلی از جنایت)»موسیقی از بویی، ماریا اشنایدر، پل بیتمن و باب باهاما۴:۴۰
۵.«دختر عاشق من است» ۴:۵۲
۶.«روزهای دلاری» ۴:۴۴
۷.«نمی‌توانم همه چیز را رها کنم» ۵:۴۷
مجموع مدت:۴۱:۱۴
محتوای اضافی انتشار به‌صورت دانلودی
شمارهناممدت
۸.«ستاره سیاه» (ویدیو)۱۰:۰۰
مجموع مدت:۵۱:۱۴

منابع

  1. ★ Blackstar – CD, دیوید بویی & Artist Arena, archived from the original on 28 February 2016, ★ (pronounced "Blackstar")

پیوند به بیرون