سرژ تیسرون
سرژ تیسرون | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۸ مارس ۱۹۴۸ (۷۷ سال) |
| ملیت | فرانسوی |
| مکتب | فراواقعگرایی |
علایق اصلی | ارتباط با تصاویر و فناوریهای جدید اسرار خانوادگی عکاسی |
ایدههای چشمگیر | برونصمیمی (اکستیمی) |
سرژ تیسرون (فرانسوی: Serge Tisseron؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۴۸) یک روانکاو، روانپزشک، مؤلف و استاد دانشگاه اهل فرانسه است. او دارای مدرک پیاچدی در رشته روانشناسی است. وی پژوهشگر ارشد در دانشگاه دیدرو پاریس است. او همچنین عضو مرکز تحقیقات روانکاوی، پزشکی و جامعه در دانشگاه پاریس ۷ (سیآرپیاماس) میباشد. وی روابط میان جوانان، رسانهها و تصاویر و همچنین تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر جوانان را مطالعه میکند.[۱] او همچنین تصویرگر و عکاس است.
تیسرون پایاننامه خود را در قالب یک داستان مصور ارائه کرد و در آن آنچه را که «سادیسم پزشکی» آن دوران میدانست، محکوم نمود. او در سال ۱۹۷۵ از پایاننامه خود در دانشگاه کلود برنارد در لیون دفاع کرد. این اثر ۴۸ صفحهای با عنوان «مشارکتی در ورود داستانهای مصور به آموزش دانشگاهی؛ تلاشی در تاریخ روانپزشکی» نامگذاری شده است. این اثر به تاریخ روانپزشکی اختصاص داشت و از سه منبع متفاوت الهام گرفته شده بود: تاریخ جنون اثر میشل فوکو، آثار توماس ساس، و تحقیقات شخصی خودش در کتابخانه بیمارستان سنتآن. هدف دیگر پایاننامه او نشان دادن این موضوع بود که تصاویر نیز همانند زبانهای مکتوب و گفتاری، بخشی از نمادگرایی جهان هستند.[۲]
بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸، او فعالیتی را با هدف بهبود مهارتهای همدلی کودکان در مهدکودکها توسعه داد. او آن را «بازی سه شخصیت» نامید که به سه شخصیتی اشاره دارد که در اکثر بازیها و سناریوهای کودکان حضور دارند: متجاوز، قربانی و نجاتدهنده. «سه شخصیت» که توسط خود معلمان پس از یک دوره آموزشی سه روزه اجرا میشود، معرف پنج مورد از ۶ هدف مهدکودک است: بهکارگیری زبان، یادگیری قواعد زندگی جمعی، کنش و زبان بدن، پرورش تخیل و آمادگی برای نوشتن. این فعالیت همچنین شکلی از پیشآموزش در زمینه تصاویر و تمرین در چگونگی وانمود کردن است. در عین حال، هدف آن کاهش خشونت از طریق افزایش ظرفیت همدلی است. تیسرون از سوی چندین آکادمی مأمور شد تا مربیان را در مورد این تکنیک آموزش دهد.[۳]
در سال ۲۰۰۸، او قانون «۳-۶-۹-۱۲» را تدوین کرد که به عدم استفاده از صفحهنمایش پیش از سه سالگی، عدم استفاده از کنسول بازی پیش از شش سالگی، عدم دسترسی به اینترنتِ همراهیشده پیش از نه سالگی، عدم دسترسی به اینترنتِ انفرادی پیش از یازده سالگی و عدم استفاده از رسانههای اجتماعی پیش از دوازده سالگی اشاره دارد. از سال ۲۰۱۱، این قانون توسط انجمن فرانسوی اَفپآ (انجمن متخصصان اطفال سرپایی فرانسه) تبلیغ شده است. به گفته تیسرون، او کارزار «۳-۶-۹-۱۲» را به منظور ایجاد یک بحث عمومی پیرامون صفحهنمایشها آغاز کرد. از نظر او، کودکان باید استفاده صحیح از چنین ابزارهایی را بیاموزند. تیسرون پیشنهاد کرد که به وارد کردن فضاهای دیجیتال در درمان فکر کنیم.[۴] اینترنت نشاندهنده روشی جدید برای انتقال اطلاعات از طریق ارتباطات افقی است. طبق گفته تیسرون، کودکان از به اشتراک گذاشتن صفحهنمایشها بیشتر از استفاده انفرادی از آنها بهره میبرند. او مدعی شد که فناوریهای جدید هوش جمعی را تغذیه میکنند.[۴]
همچنین در سال ۲۰۰۸، او مؤسسه تاریخ و حافظه بلایا (آیاچامئیسی) را تأسیس کرد.[۵][۶] هدف آن کمک به ایجاد حافظه و «فرهنگِ» ریسک از طریق ایجاد یک بانک شواهد برای حمایت از تابآوری نسلهای حال و آینده است.[۷]
سرژ تیسِرون به مسئلهٔ «اسرار خانوادگی» علاقهمند است. او ادعا میکند که فاش کردن چنین رازهایی میتواند باعث آسیب شود. او توصیه میکند که سوالات خوبی پرسیده شود، از اصرار برای دریافت پاسخ اجتناب گردد، به تاریخچه خانوادگی علاقه نشان داده شود و چگونگی پاسخ دادن بزرگترها به سوالات پیشین به یاد آورده شود.[۸]
تیسِرون استنباط کرد که ماجراهای تنتن، یک مجموعه داستان مصور که توسط کارتونیست بلژیکی، هرژه، خلق شده است، بازتابدهنده این حقیقتِ پیشتر فاشنشده بود که پدرِ پدرِ خودِ نویسنده ناشناخته بوده است،[۹] حقیقتی که بعدها توسط روزنامهنگاران تأیید شد.[۱۰]
تیسِرون مدافع این است که روانکاوان از همدلی به عنوان رابطه تحلیلیِ اصلی با بیماران استفاده کنند. او مدعی شد که عینیتگرایی که نسلهای پیشین به دنبال آن بودند، بدون پیشبرد اهداف درمانی، ناراحتیِ بیمار را بدتر میکرد.[۱۱][۱۲]
تیسِرون از تابآوری به عنوان یک مفهوم روانشناختی استفاده میکند. تابآوری توانایی یک بیمار یا یک اجتماع برای مقاومت یا بازسازی پس از یک تروما (آسیب روانی) است.[۱۳][۱۴] او این اصطلاح را تعریف نمیکند و مدعی است که کاربرد علمی آن محدودکننده است[۱۵] و نتیجه میگیرد که تابآوری فرآیندی پیچیده است که هرگز کامل نمیشود.[۱۳]
او حدود چهل کتاب نوشته است، از جمله آثار آموزشی برای والدین، که به چندین زبان ترجمه شدهاند. سبک نگارش ساده و دقیق او به کتابهایش کمک کرد تا به جایگاه پرفروشترینها دست یابند. در سال ۲۰۰۱، جایزه کتاب تلویزیون به او اعطا شد. در سال ۲۰۰۲، فرهنگستان علوم اخلاقی و سیاسی فرانسه جایزه استاسارت خود را به او اهدا کرد. پروفسور سرژ تیسِرون اخیراً در پاریس جایزه نافسانیون را که توسط مرکز علوم روانشناسی و اجتماعی لبنان موسوم به نافسانیون اعطا میشود، به خاطر دستاوردهای دوران زندگیاش، بهویژه تحقیقاتش در مورد فناوریهای جدید و اثرات آن، دریافت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Serge Tisseron". Retrieved 16 October 2013.
- ↑ "Entretien avec Serge Tisseron". cairn.info.
- ↑ "Serge Tisseron". sergetisseron.com.
- 1 2 Interview de Serge Tisseron در یوتیوب
- ↑ "IHMEC – mémoire des catastrophes". memoiredescatastrophes.org.
- ↑ "Serge Tisseron". sergetisseron.com.
- ↑ "Serge TISSERON - CRPMS". Archived from the original on 2013-10-23. Retrieved 2013-11-27.
- ↑ "Les secrets de familles, comment en parler ?". Yapaka.
- ↑ Tisseron, Serge (2002). "Family secrets and social memory in "les aventures de Tintin"". Yale University Press. 102 (102): 146. doi:10.2307/3090597. JSTOR 3090597.
- ↑ Source http://www.psychologies.com/Famille/Relations-familiales/Parents/Articles-et-Dossiers/Les-secrets-de-famille-ils-pesent-sur-notre-destin/Serge-Tisseron-a-decouvert-le-secret-de-Herge
- ↑ Senk, Pascale (2013-01-18). "Tisseron: "Il faut débarrasser la psychanalyse de ses scories"". Retrieved 27 November 2013.
- ↑ Roudinesco, Elisabeth (2013-03-07). "Le psychanalyste, cet humaniste. Catherine Vanier, Serge Tisseron, Radmila Zygouris". Le Monde.fr. Le Monde. Retrieved 27 November 2013.
- 1 2 VANOYE, Francis. "La Résilience Serge Tisseron PUF, Collection QUe sais-je ? n°3785, Paris 2007, 128 pages. Lectur de Francis Vanoye". Retrieved March 12, 2012.
- ↑ PERSIAUX, Renaud. "La résilience Serge Tisseron, Puf, coll. "Que sais-je ? ", 2007, 128p., 8€". Cairn.info. Retrieved March 12, 2013.
- ↑ BARRABAND, Maryvonne. "La résilence Serge Tisseron, Paris, Puf, coll. "Que sais-je ?", 2007". Cairn.info. Retrieved March 12, 2013.
