سلامت در ویتنام

بیمارستان چو ری، بزرگ‌ترین بیمارستان شهر هوشی مین
داروسازی در ویتنام
امید به زندگی در ویتنام

سلامت در ویتنام شامل نگرانی‌های عمومی و خاص مربوط به منطقه، تاریخچه آن و وضعیت‌های مختلف اجتماعی-اقتصادی، مانند مقابله با سوءتغذیه، اثرات عامل نارنجی و همچنین مسائل روانی ناشی از جنگ ویتنام، بیماری‌های گرمسیری و سایر مواردی مانند سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی توسعه نیافته یا نسبت ناکافی کارکنان مراقبت‌های بهداشتی یا اجتماعی به بیماران است.

بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲، امید به زندگی برای مردان و زنان در ویتنام دو سال افزایش یافته است. این میزان، نصف میانگین افزایش امید به زندگی در سایر نقاط جهان در همین دوره زمانی است.[۱]

سوءتغذیه هنوز به اندازه استان‌ها رایج نیست و هزینه‌های دولت برای مراقبت‌های بهداشتی تنها ۰٫۹ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) را تشکیل می‌دهد. یارانه‌های دولتی تنها حدود ۲۰ درصد از هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را پوشش می‌دهند و ۸۰ درصد باقی‌مانده از جیب خود افراد پرداخت می‌شود. اگرچه موارد سوءتغذیه به‌طور کلی کاهش یافته است، اما همچنان به ویژه در میان اقلیت‌های قومی نگران‌کننده است.[۲][۳]

در سال ۲۰۱۲، تقریباً ۲۲٪ از مرگ و میرها را می‌توان به سکته مغزی نسبت داد. پس از این علت اصلی مرگ و میر، بیماری‌های قلبی با ۷٪ از مرگ و میرها و بیماری مزمن انسدادی ریه با ۴٫۹٪ از مرگ و میرها قرار داشتند. دو عامل خطر بزرگ برای بزرگسالان، مصرف دخانیات و فشار خون بالا هستند.[۴]

ابتکار عمل سنجش حقوق بشر[۵] نشان می‌دهد که ویتنام ۹۱٫۱ درصد از آنچه را که باید در سطح درآمد خود برای حق سلامت ممکن باشد، انجام می‌دهد. کارشناسان حقوق بشر افرادی مانند اعضای اتحادیه‌های کارگری، افراد مظنون به خشونت سیاسی و روزنامه‌نگاران را به عنوان افرادی که به ویژه در معرض خطر نقض حق سلامت خود هستند، شناسایی کرده‌اند.[۶]

علاوه بر این، از آنجایی که ویتنام نیز در منطقه گرمسیری قرار دارد، بیماری‌های گرمسیری نیز در گذشته و حال نگرانی عمده‌ای بوده‌اند، مانند مالاریا، تب دنگی و غیره، که در آن شاخه‌هایی از پزشکی مانند پزشکی گرمسیری یا بیماری‌های عفونی برای کمک به درمان بیماران مورد نیاز بوده است.[۷] بیماری‌های گرمسیری نادیده گرفته شده نیز نگران کننده بوده‌اند.[۸]

مسائل مربوط به سلامت

از اواخر دهه ۱۹۸۰، کیفیت مراقبت‌های بهداشتی به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای، انتقال مسئولیت به استان‌ها و وضع عوارض، رو به کاهش گذاشت. بودجه ناکافی منجر به تأخیر در ارتقاء برنامه‌ریزی‌شده سیستم‌های آبرسانی و فاضلاب شده بود. در نتیجه، در آن زمان تقریباً نیمی از جمعیت به آب تمیز دسترسی نداشتند، کمبودی که بیماری‌های عفونی مانند مالاریا، تب دنگی، حصبه و وبا را تشدید می‌کند. علاوه بر این، بودجه ناکافی به کمبود پرستار، ماما و تخت بیمارستانی منجر شده است. طبق گزارش بانک جهانی، در سال ۲۰۰۰، ویتنام تنها ۲۵۰۰۰۰ تخت بیمارستانی یا ۱۴٫۸ تخت به ازای هر ۱۰۰۰۰ نفر داشت که نسبت بسیار پایینی در بین کشورهای آسیایی است. هزینه‌های دولت در حوزه سلامت کاهش یافته و سیستم سلامت عمدتاً از طریق هزینه‌های کاربران تأمین مالی می‌شود که پیامدهای مستقیمی برای فقرای روستایی دارد و آنها را از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی بازمی‌دارد.[۹] تا سال ۲۰۱۷، ویتنام ۹۶٫۱ میلیون نفر جمعیت داشته است. سل مقاوم به دارو، آنفولانزای بیماری‌زا، اچ آی وی و سیگار کشیدن از مشکلات مداومی هستند که بر کیفیت سلامت در ویتنام تأثیر می‌گذارند. عوامل خطر سلامت مانند سیگار کشیدن و کمبود بودجه برای مراقبت‌های بهداشتی به سلامت اپی‌ژنتیک جمعیت نسبت داده می‌شوند. در سال ۲۰۰۸، دولت ویتنام یک برنامه متادون را تصویب کرد که به ۵۰٬۰۰۰ مراجعه‌کننده خدمات ارائه می‌داد. از سال ۲۰۱۴، ویتنام در حال گذار به یک سیستم مراقبت‌های بهداشتی جهانی است، زیرا ۷۰ درصد از شهروندان آن مجبور به پرداخت هزینه‌های شخصی هستند. همچنین نسبت ناکافی پزشک به بیمار وجود دارد. برای هر ۱۰٬۰۰۰ بیمار ۸ پزشک وجود دارد. درمان‌های پیشگیرانه مانند واکسیناسیون اچ پی وی بسیار گران هستند و بنابراین در مبارزه با بیماری‌های مزمن مؤثر نیستند.

مصرف مواد مخدر غیرقانونی

اگرچه در طول سال‌ها تجارت مواد مخدر غیرقانونی از طریق اعمال قوانین سختگیرانه کاهش یافته است، اما اپیدمی مواد افیونی مانند هروئین و کوکائین همچنان یک نگرانی است، به خصوص با توجه به نزدیکی جغرافیایی ویتنام به مثلث طلایی در جنوب شرقی آسیا که در سراسر چین، میانمار، تایلند و لائوس امتداد دارد.[۱۰][۱۱] مواد مخدر غیرقانونی مانند مصرف غیرقانونی مت‌آمفتامین نیز همچنان یک نگرانی است.[۱۲] علاوه بر این، در حالی که دیدگاه‌ها در مورد اثرات بهداشتی کانابیس ممکن است متفاوت باشد، کانابیس به عنوان یک ماده مخدر غیرقانونی در ویتنام طبقه‌بندی می‌شود و نگرانی‌هایی در مورد ارتباط آن با قاچاق غیرقانونی در سراسر جهان وجود دارد.[۱۳][۱۴][۱۵]

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سلامت در ویتنام موجود است.
  1. ↑ "Viet Nam: WHO statistical profile" (PDF). World Health Organization. January 2015. Retrieved Oct 28, 2016.
  2. ↑ "Vietnam: Ethnic Minority Children are Disproportionately Undernourished". World Bank (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-27.
  3. ↑ "Nutrition | UNICEF Viet Nam". www.unicef.org (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-27.
  4. ↑ "Viet Nam: WHO statistical profile" (PDF). World Health Organization. January 2015. Retrieved Oct 28, 2016.
  5. ↑ "Human Rights Measurement Initiative – The first global initiative to track the human rights performance of countries". humanrightsmeasurement.org. Retrieved 2022-03-19.
  6. ↑ "Vietnam - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (به انگلیسی). Archived from the original on 2022-03-24. Retrieved 2022-03-19.
  7. ↑ "Call for Expressions of Interest and Proposal" (PDF). WHO. Retrieved 27 March 2024.
  8. ↑ Pham, K.; Hotez, P. J. (2022). "Vietnam: Neglected tropical diseases in an emerging and accelerating economy". PLOS Neglected Tropical Diseases. 16 (2). doi:10.1371/journal.pntd.0010140. PMC 8853578. PMID 35176024.
  9. ↑ Huong, D (2007). "Ensuring health care for the rural poor: Social aims and commercial means in Vietnam and China". International Journal of Health Services: Planning, Administration, Evaluation. 37 (3): 555–572. doi:10.2190/h0l2-8004-6182-6826. PMID 17844934. Archived from the original on 14 June 2013. Retrieved 26 May 2012.
  10. ↑ Hieu, Dang Minh; Gray, Benjamin; Tuan, Dang Minh; Colman, Benjamin P (January 2021). "Facing drug addiction: Vietnam's struggle with opioids". Drug Science, Policy and Law (به انگلیسی). 7: 205032452110349. doi:10.1177/20503245211034934. ISSN 2050-3245.
  11. ↑ VnExpress. "Vietnam, Laos remain hot spots for Golden Triangle drug trade - VnExpress International". VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-28.
  12. ↑ Tran, Mai Thi Ngoc; Dunne, Michael P.; Minh Le, Giang; Han, Hoe Dinh; Nguyen, Trang Thu; Luong, Hai Thanh; Luong, Quang Hung; Pham, Ha Nguyen; Baker, Philip (2022-05-13). "Understanding Vietnam's drug policy for amphetamine-type stimulants misuse". Harm Reduction Journal. 19 (1): 45. doi:10.1186/s12954-022-00621-9. ISSN 1477-7517. PMC 9103057. PMID 35562829.
  13. ↑ "Confessions of a cannabis farmer: The Vietnamese getting UK high". www.aljazeera.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-28.
  14. ↑ VnExpress. "Australian man caught growing cannabis in Da Nang - VnExpress International". VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-28.
  15. ↑ "Foreign man caught with cannabis in downtown Ho Chi Minh City". Tuoi Tre News (به انگلیسی). 2020-04-11. Retrieved 2023-09-28.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.