سم منکشاو

Field Marshal سم منکشاو MC
۷مین فرمانده ارتش هند
دوره مسئولیت ۸ ژوئن ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-۰۶-۰۸) – ۱۵ ژانویه ۱۹۷۳ (۱۹۷۳-01-۱۵)
رئیس‌جمهور	وی.وی. گیری محمد هدایت‌الله
نخست‌وزیر	ایندیرا گاندی
پس از	General P. P. Kumaramangalam
پیش از	General Gopal Gurunath Bewoor
۹مین فرماندهی شرقی هند
دوره مسئولیت ۱۶ نوامبر ۱۹۶۴–۸ ژوئن ۱۹۶۹
پس از	Lt Gen P P Kumaramangalam
پیش از	Lt Gen Jagjit Singh Aurora
۹مین فرماندهی غربی هند
دوره مسئولیت ۴ دسامبر ۱۹۶۳–۱۵ نوامبر ۱۹۶۴
پس از	Lt Gen Daulet Singh
پیش از	Lt Gen Harbaksh Singh
اطلاعات شخصی
زاده	۳ آوریل ۱۹۱۴ امریتسار
درگذشته	۲۷ ژوئن ۲۰۰۸ (۹۴ سال)
ملیت	هند
همسر(ان)	Silloo Bode
جایزه‌ها	Padma Vibhushan Padma Bhushan Military Cross
خدمات نظامی
لقب(ها)	Sam Bahadur[۱]
وفاداری	راج بریتانیا  هند
خدمت/شاخه	ارتش بریتانیایی هند  نیروی زمینی هند
سال‌های خدمت	1934 – 2008[الف]
درجه	Field Marshal
یگان	12th Frontier Force Regiment 8 Gorkha Rifles
فرمانده	Eastern Army Western Army سپاه چهارم هند Defence Services Staff College, Wellington 26th Infantry Division The Infantry School 167th Infantry Brigade
جنگ‌ها/عملیات‌	جنگ جهانی دوم Indo-Pakistan War of 1947 جنگ هند و چین Indo-Pakistan War of 1965 جنگ استقلال بنگلادش

فیلد مارشال فرامجی جمشیدی منک‌شاو ,^[۳] ۳ آوریل ۱۹۱۴ – ۲۷ ژوئن ۲۰۰۸)، معروف به سام منکس شاو و سام بهادر ("سام شجاع")، رئیس ستاد ارتش ارتش هند در جنگ هند و پاکستان ۱۹۷۱ بود و اولین افسر ارتش هند بود به درجه مارشال (ژنرال ۵ ستاره) ارتقا یافت. فعالیت نظامی فعال وی در طول چهار دهه و پنج جنگ آغاز شد و این کار با خدمت در ارتش هند انگلیس در جنگ جهانی دوم آغاز شد.

مانکشاو در سال ۱۹۳۲ به اولین دوره جذب آکادمی نظامی هند، دهرادون پیوست. وی به گردان ۴، هنگ ۱۲ نیروی مرزی مأمور شد. در جنگ جهانی دوم به خاطر جلب و جنب کاری به او صلیب نظامی اعطا شد. به دنبال تجزیه هند در سال ۱۹۴۷، وی دوباره به هشتمین تفنگ گورخا منصوب شد. منکشاو در جریان جنگ هند و پاکستان ۱۹۴۷ و بحران حیدرآباد به نقش برنامه‌ریز منصوب شد و در نتیجه، او هرگز فرماندهی یک گردان پیاده را نداشت. وی ضمن خدمت در اداره عملیات نظامی به درجه سرتیپی ارتقا یافت. وی در سال ۱۹۵۲ فرمانده تیپ ۱۶۷ پیاده‌نظام شد و تا سال ۱۹۵۴ در سمت خود به عنوان مدیر آموزش نظامی ستاد ارتش خدمت کرد.

وی پس از گذراندن دوره فرماندهی بالاتر در کالج دفاع شاهنشاهی، به عنوان افسر کل فرماندهی لشکر ۲۶ پیاده‌نظام منصوب شد. وی همچنین به عنوان فرمانده دانشکده ستاد خدمات دفاعی خدمت کرد. در سال ۱۹۶۱، مانکس شاو اظهار نظرات تحقیرآمیزی در مورد رهبری سیاسی کرد که به مخالفانش اجازه می‌داد او را عنوان یک فرد غیر مهین پرست خطاب کنند، و او به فتنه متهم شد. وی پس از تبرئه در دادگاه تحقیق بعدی، در نوامبر ۱۹۶۲ فرماندهی سپاه IV را بر عهده گرفت. سال بعد، منکشاو به سمت فرماندهی ارتش ارتقا یافت و فرماندهی غرب را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۶۴ به فرماندهی شرقی منتقل شد.

منکشاو که قبلاً فرماندهی نیروها را در سطح لشکر، سپاه و منطقه ای بر عهده داشت، در سال ۱۹۶۹ هفتمین رئیس ستاد ارتش شد. تحت فرماندهی وی، نیروهای هند در جنگ هند و پاکستان ۱۹۷۱، که منجر به ایجاد بنگلادش در دسامبر ۱۹۷۱ شد، مبارزات پیروزمندانه ای را علیه پاکستان انجام دادند.

سام سم منکشاو در ۳ آوریل ۱۹۱۴ در امریتسار پنجاب به دنیا آمد.پدر او هرمیزد منکشا نام داشت و یک پزشک بود. خانواده‌ی او از پارسیان هند بودند که از امریتسار به شهر والساد در در نواحی ساحلی گجرات نقل مکان کردند. والدین منکشاو بمبئی را در سال ۱۹۰۳ به مقصد لاهور ترک کرده بودند پدر او در آنجا دوستانی داشت، او قرار بود در آنجا کار پزشکی خود را شروع کند.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sam Manekshaw». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۲۱.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سم منکشاو موجود است.

1. ↑ Manekshaw retired from active service in 1973, however, Indian military درجه پنج-ستاره officers hold their rank for life, and are considered to be serving officers until their deaths.^[۲]