سنت چارلز ایر لاین

سنت چارلز ایر لاین
قطار سالوکی شرکت امترک در سال ۲۰۱۰ از مسیر «ایر لاین» عبور می‌کند.
اطلاعات کلی
مالکراه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف، راه‌آهن یونیون پاسیفیک، راه‌آهن ملی کانادا
موقعیتشیکاگو
تاریخچه
گشایش۱۸۵۶
فنی
اندازه ریل۴ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ (۱٬۴۳۵ میلی‌متر) ریل استاندارد
نقشه مسیر

راه‌آهن ملی کانادا Chicago Subdivision
به Richton Park و New Orleans
RI ناحیۀ فرعی جولیت برای مترا
State Street Subway
BOCT to Grand Central
St. Charles Air Line Bridge بر روی
شاخۀ جنوبی رود شیکاگو
Amtrak 16th Street Diesel Shop
I-90.svgI-94.svg I-90 / I-94

خط راه‌آهن سنت چارلز ایر لاین (انگلیسی: St. Charles Air Line) یک خط ریلی در شهر شیکاگو، ایالت ایلینوی است که مالکیت آن به‌طور جزئی در اختیار شرکت راه‌آهن بی‌اِن‌اِس‌اِف، شرکت راه‌آهن یونیون پاسیفیک (یوپی) و شرکت راه‌آهن ملی کانادا قرار دارد.

این خط که در قرن نوزدهم ساخته شد و در قرن‌های بیستم و بیست‌ویکم توسعه یافت و دستخوش تغییراتی شد، امروزه توسط شرکت راه‌آهن کانادین نشنال برای قطارهای باری و توسط قطارهای مسافربری اَمترک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این خط از نقطه‌ای در جنوب ایستگاه یونیون شیکاگو به سمت شرق امتداد می‌یابد و در محل تقاطع ریلی خیابان شانزدهم به یک خط راه‌آهن ملی کانادا می‌پیوندد. (خط راه‌آهن ملی کانادا به‌سمت دریاچه میشیگان ادامه پیدا می‌کند و در آنجا در زیر مَک‌کورمیک پِلیس به سمت جنوب می‌پیچد، از روی منطقه برقی مترا عبور می‌کند و سپس با آن موازی می‌شود)

تاریخچه

راه‌آهن شاخهٔ سِنت چارلز

خط سنت چارلز ایر لاین کار خود را با نام «راه‌آهن شاخهٔ سنت چارلز» آغاز کرد؛ خطی به طول چهار مایل که شهر سنت چارلز در ایالت ایلینوی را به راه‌آهن گِیلِنا و شیکاگو یونیون (جی‌اندسی‌یو) متصل می‌کرد. منشأ عبارت «سِنت چارلز» در نام اِیر لاین به همین خط بازمی‌گردد.

راه‌آهن گلینا و شیکاگو یونیون در ۱۶ ژانویهٔ ۱۸۳۶ مجوز تأسیس دریافت کرد[۱] تا سرب معادن اطراف گلینا در ایالت ایلینوی را حمل کند؛ محصولات کشاورزی یا تولیدشده را جابه‌جا کند؛ و خدمات مسافربری ارائه دهد.[۲] سِنت چارلز نیز مانند چندین شهر دیگر در امتداد مسیر پیشنهادی راه‌آهن گلینا و شیکاگو یونیون، خواهان اتصال به راه‌آهن بود تا به حمل محصولات کشاورزی و تجاری محلی کمک کند. هنگامی که راه‌آهن گلینا و شیکاگو یونیون در اواخر سال ۱۸۴۸[۳] ساخت خط را از شیکاگو به سمت غرب آغاز کرد، رهبران سِنت چارلز برای شرکت راه‌آهن خودشان مجوز تأسیس گرفتند. راه‌آهن شاخهٔ سِنت چارلز که در ۳۱ ژانویهٔ ۱۸۴۹[۴] تأسیس شده بود، خط کوتاه خود را در کمتر از یک سال ساخت و در نقطه‌ای در فاصلهٔ ۳۳ مایلی شیکاگو به راه‌آهن گلینا و شیکاگو یونیون متصل شد. بهره‌برداری از خط در ۱۱ دسامبر ۱۸۴۹ آغاز شد و این رویداد با ضیافتی در هاوارد هاوس در سنت چارلز جشن گرفته شد. ساخت شتاب‌زدهٔ خط در ابتدا باعث شد مسیر تنها برای واگن‌های اسبی قابل استفاده باشد، اما تا مارس ۱۸۵۲، راه‌آهن گلینا و شیکاگو یونیون به‌طور منظم خدمات باری و مسافربری متصل به راه‌آهن شاخهٔ سِنت چارلز را برقرار کرده بود.[۵]

منابع

  1. ↑ An Act to Incorporate the Galena and Chicago Union Rail Road Company, January 16, 1836. In Laws of the State of Illinois, Passed by the Ninth General Assembly, at Their Second Session, 1835–1836. Pp. 24–30. Internet Archive.
  2. ↑ McLear, Patrick E. "The Galena and Chicago Union Railroad: A Symbol of Chicago's Economic Maturity," Journal of the Illinois State Historical Society, Vol. 73, No. 1 (Spring 1980), pp. 17–26. JSTOR 40191560.
  3. ↑ Fisher, Chas. E. "Galena and Chicago Union Railroad Company," The Railway and Locomotive Historical Society Bulletin, March 1932, pp. 5–28. P. 17. JSTOR 43516964.
  4. ↑ An Act to Amend an Act entitled "An Act Granting a Charter to the St. Charles Branch Railroad Company," Approved January 31, A. D. 1849, and to Extend the Same, February 3, 1853. In Private Laws of the State of Illinois, Passed at The First Session of the Eighteenth General Assembly, Begun and Held at the City of Springfield, January 7, 1853. Lanphier & Walker, Printers, 1853, pp. 128-130. Internet Archive.
  5. ↑ Chicago and Northwestern Railroad Company, Yesterday and Today: A History of the Chicago and Northwestern Railroad Company, 3rd ed. Winship Co., 1910. Pp. 19 and 21. Internet Archive.