منطقه برقی مترا

منطقه برقی مترا
منطقه برقی مترا
	قطاری در ایستگاه خیابان ۹۳/جنوب شیکاگو
اطلاعات کلی
مالک	مترا
موقعیت	شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
پایانه	ایستگاه میلنیوم; ایستگاه خیابان ۹۳/جنوب شیکاگو، ; بلو آیلند، ; یونیورسیتی پارک
شمار ایستگاه‌ها	۴۹ (کلی); ۱۹ (به خیابان ۹۳); ۲۹ (به بلو آیلند); ۳۴ (۱ در حال ساخت) (به یونیورسیتی پارک)
وبگاه	metra.com/train-lines/me
عملکرد
گونه	راه‌آهن شهری و حومه
سیستم	مترا
سرویس‌ها	۳
گرداننده‌ها	مترا
مسافرین روزانه	۳۴٬۰۰۰ (میانگین روزهای عادی؛ ۲۰۱۴)
مسافرین	۳٬۷۰۰٬۰۰۰ (۲۰۲۵)
فنی
طول خط	۱۳٫۲ مایل (۲۱٫۲ کیلومتر) (به خیابان ۹۳); ۱۸٫۹ مایل (۳۰٫۴ کیلومتر) (به بلو آیلند); ۳۱٫۵ مایل (۵۰٫۷ کیلومتر) (به یونیورسیتی پارک)
اندازه ریل	۴ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ (۱٬۴۳۵ میلی‌متر) ریل استاندارد
برق	۱۵۰۰ ولت جریان مستقیم
سرعت	۶۵ مایل بر ساعت (۱۰۵ کیلومتر بر ساعت) (top)
نقشه مسیر
	‡ = موقتاً برای بازسازی تعطیل
	0.8 mi
	1.3 km
	1.4 mi
	2.3 km
	خط آی‌سی وست
	به ادیسون (۱۸۹۲-۱۹۳۱)
	2.2 mi
	3.5 km
	2.7 mi
	4.3 km
	3.2 mi
	5.1 km
	شیکاگو «L»
	شاخه کنوود
	5.9 mi
	9.5 km
	6.5 mi
	10.5 km
	7.0 mi
	11.3 km
	7.4 mi
	11.9 km
	شیکاگو «L»
	شاخه جکسون پارک
	7.9 mi
	12.7 km
	9.1 mi
	14.6 km
	9.7 mi
	15.6 km
	10.3 mi
	16.6 km
	10.9 mi
	17.5 km
	11.5 mi
	18.5 km
	12.0 mi
	19.3 km
	12.5 mi
	20.1 km
	13.2 mi
	21.2 km
	9.3 mi
	15 km
	به میشیگان, میامی,
	نیویورک، و بوستون
	10.0 mi
	16.1 km
	10.4 mi
	16.7 km
	10.9 mi
	17.5 km
	11.4 mi
	18.3 km
	راه‌آهن بلت شیکاگو
	راه‌آهن نورفولک سادرن
	12.0 mi
	19.3 km
	13.0 mi
	20.9 km
	13.5 mi
	21.7 km
	14.0 mi
	22.5 km
	14.5 mi
	23.3 km
	خط ساوت شور به دایر
	یا ساوت بند
	15.6 mi
	25.1 km
	16.0 mi
	25.7 km
	16.7 mi
	26.9 km
	17.0 mi
	27.4 km
	17.9 mi
	28.8 km
	18.4 mi
	29.6 km
	ناحیه راک آیلند
	به خیابان لاسال
	18.9 mi
	30.4 km
	ناحیه راک آیلند
	به جولیت

منطقه برقی مترا (به انگلیسی: Metra Electric District) یک خط راه‌آهن مسافربری برقی است که مالکیت و مدیریت آن بر عهده مترا می‌باشد و ایستگاه میلنیوم (ایستگاه خیابان راندولف سابق) در مرکز شهر شیکاگو را به حومه‌های جنوبی شهر متصل می‌کند. تا سال ۲۰۱۸، این خط با نزدیک به ۷٫۷ میلیون مسافر سالانه، پس از خطوط بی‌ان‌اس‌اف، یوپی-ان‌دبلیو، یوپی-ان و یوپی-دبلیو، پنجمین خط پرتردد در میان ۱۱ خط مترا بوده است.^[۴]

اگرچه مترا به‌طور صریح به هیچ‌یک از خطوط خود با رنگ اشاره نمی‌کند، اما رنگ‌های شاخص در جدول زمانی منطقه برقی مترا با رنگ «نارنجی پاناما» چاپ شده است تا بازتاب‌دهنده ریشه‌های این خط در راه‌آهن مرکزی ایلینوی (IC) و قطار مسافربری «پاناما لیمیتد» آن باشد.^[۵]

به جز نقاطی که ریل‌های آن به موازات سایر خطوط اصلی قرار دارند، این تنها خط مترا است که به‌طور کامل بر روی ریل‌های اختصاصیِ مسافربری حرکت می‌کند و هیچ قطار باری در هیچ‌کجای مسیر آن فعالیت ندارد (تنها استثنای احتمالی، قطارهای موردیِ تعمیرات یا کارگاهی است). این خط تنها خط در سیستم مترا است که بیش از یک ایستگاه در مرکز شهر شیکاگو دارد، تنها خطی است که هیچ ایستگاهی در منطقه کرایه ۴ ندارد و همچنین با ۴۹ ایستگاه، دارای بیشترین تعداد ایستگاه در میان تمام خطوط مترا است.

این تنها خط مترا است که توان مورد نیاز خود را از خطوط هوایی (برقی) تأمین می‌کند، تنها خطی است که دارای سکوهای مرتفع و سوار شدن هم‌سطح است و تنها خطی است که سه شاخه خدماتی دارد. قطارها با ولتاژ ۱۵۰۰ ولت جریان مستقیم (DC) کار می‌کنند. بخش اصلی این خط در شمال خیابان ۱۱۵اُم/کنزینگتون با «خط ساوت شور» متعلق به منطقه ترابری مسافربری شمال ایندیانا مشترک است؛ ساوت شور یک خط برقی میان‌شهری است که از شمال ایندیانا تا ساوت‌بند امتداد می‌یابد. طبق یک توافق دیرینه عدم رقابت، قطارهای ساوت شور که در ایستگاه‌های مشترک با «منطقه برقی» توقف می‌کنند، فقط مسافران را به سمت شرق (خروجی از شیکاگو) سوار و مسافران را به سمت غرب (ورودی به شهر) پیاده می‌کنند.

تعداد مسافران

بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹، تعداد سالانه مسافران با ۲۳٪ کاهش از ۹٫۴ میلیون به ۷٫۳ میلیون نفر رسید.^[۶]^[۷] به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، تعداد مسافران در سال ۲۰۲۰ به ۲٬۰۱۹٬۴۰۳ نفر و در سال ۲۰۲۱ به ۱٬۸۳۶٬۷۲۳ نفر کاهش یافت.

۲٬۵۰۰٬۰۰۰

۵٬۰۰۰٬۰۰۰

۷٬۵۰۰٬۰۰۰

۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰

۱۲٬۵۰۰٬۰۰۰

۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰

۲۰۰۴

۲۰۰۸

۲۰۱۲

۲۰۱۶

۲۰۲۰

۲۰۲۴

منابع

↑ "Operations and Ridership Data". Metra. Commuter Rail Division of the Regional Transportation Authority. Archived from the original on 2 January 2010. Retrieved 6 November 2015.
↑ "January 2026 Ridership Trends, Initiatives & 2025 Annual Ridership Figures" (PDF). Metra. 19 February 2026. Retrieved 7 March 2026.
↑ 2020 State of the System Report
↑ "COMMUTER RAIL RIDERSHIP TRENDS ANNUAL – 2014" (PDF). Metra: 3. 2014. Archived from the original (PDF) on 2015-09-26.
↑ "Did you know?" (PDF). On the Bi-Level: 3. June 2009. Archived from the original (PDF) on 2010-01-02.
↑ "RIDERSHIP TRENDS ANNUAL REPORT 2021" (PDF). Metra. Archived from the original (PDF) on 9 ژوئن 2022. Retrieved 3 November 2022.
↑ "RTAMS | Regional Transportation Authority Mapping and Statistics". rtams.org. Retrieved 2023-06-22.

[1] "Operations and Ridership Data". Metra. Commuter Rail Division of the Regional Transportation Authority. Archived from the original on 2 January 2010. Retrieved 6 November 2015.

[2] "January 2026 Ridership Trends, Initiatives & 2025 Annual Ridership Figures" (PDF). Metra. 19 February 2026. Retrieved 7 March 2026.

[3] 2020 State of the System Report

[4] "COMMUTER RAIL RIDERSHIP TRENDS ANNUAL – 2014" (PDF). Metra: 3. 2014. Archived from the original (PDF) on 2015-09-26.

[5] "Did you know?" (PDF). On the Bi-Level: 3. June 2009. Archived from the original (PDF) on 2010-01-02.

[2021report-6] "RIDERSHIP TRENDS ANNUAL REPORT 2021" (PDF). Metra. Archived from the original (PDF) on 9 ژوئن 2022. Retrieved 3 November 2022.

[7] "RTAMS | Regional Transportation Authority Mapping and Statistics". rtams.org. Retrieved 2023-06-22.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]