سیامک بنایی
| سیامک بنایی | |
|---|---|
| زاده | ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۶تهران |
| ژانر | موسیقی ایرانی |
| ساز(ها) | تمبک |
| اعضای پیشین | گروه پایور |
| سازهای اصلی | |
| تمبک | |
| استاد(ها) | محمد اسماعیلیامیرناصر افتتاح |
سیامک بنایی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۶) موسیقیدان و نوازندهٔ تمبک اهل ایران است.[۱] او از اعضای سابق گروه موسیقی پایور و «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی بوده است.
زندگینامه
سیامک بنایی، ۲۵ اردیبهشت سال ۱۳۳۶ در تهران متولد شد. او نواختن تمبک را از سال ۱۳۶۱، ابتدا مدت کوتاهی نزد امیرناصر افتتاح و پس از آن نزد محمد اسماعیلی فراگرفت و شیوهٔ نوازندگی او را ادامه داد.[۲] وی در کنسرتها و آثار متعددی با هنرمندانی نظیر: فرامرز پایور، داریوش پیرنیاکان، جلال ذوالفنون، شهرام ناظری، حسین فرهادپور، سوسن اصلانی و … همکاری نمود. او از اعضای گروه موسیقی پایور،[۳] «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی[۴] و نوازندهٔ تمبک «گروه شهنازی»[۵] و «گروه نوا» بودهاست.[۶]
وی همچنین نتنویسی کتاب آموزش تمبکِ حسین تهرانی را تحت نظر حسین دهلوی انجام داد[۷] و کتاب آموزش تمبکِ محمد اسماعیلی، در سال ۱۳۸۲، به کوشش او منتشر شد.[۸][۹] گردآوری مجموعه آلبومهای «سلسله عشق»، «صد سال تار» و «صد سال سنتور» از جمله فعالیتهای دیگر او در زمینهٔ موسیقی است.[۱۰] وی همچنین به عنوان داور با جشنواره ملی موسیقی جوان همکاری داشتهاست.[۱۱]
آثار هنری
از جمله آثار نوازندگی سیامک بنایی، به آلبومهای موسیقی زیر میتوان اشاره کرد:
- دل شیدا، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی شهرام ناظری
- لیلی و مجنون، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی شهرام ناظری[۱۲]
- پردهٔ عشاق، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی حمیدرضا نوربخش[۱۳]
- آسمان، به آهنگسازی علیاکبر شهنازی، به سرپرستی داریوش پیرنیاکان و خوانندگی حمیدرضا نوربخش[۱۴]
- تار، به آهنگسازی علینقی وزیری به همراهِ تار هوشنگ ظریف[۱۵]
- ۱۸ تصنیف، به همراهِ سهتارِ جلال ذوالفنون[۱۶]
- حکایت دل، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی علی رستمیان[۱۷]
- بامدادان، به آهنگسازی حسین فرهادپور و خوانندگی علی رستمیان[۱۸]
- از بودن و سرودن، به آهنگسازی نوید قزوینه و خوانندگی علی رستمیان[۱۹]
- مایهٔ ناز، به آهنگسازی روحالله خالقی و محمدعلی امیرجاهد و خوانندگی سالار عقیلی[۲۰]
- رِنگهای هفت دستگاه، به همراهِ سنتور پژمان آذرمینا[۲۱]
- سارنگ، به آهنگسازی مهرداد دلنوازی[۲۲]
- خجسته، به آهنگسازی سوسن اصلانی[۲۳]
- چشمه ساران، به آهنگسازی حسین فرهادپور و خوانندگی بهرام باجلان[۲۴]
- پنهان در غبار، به آهنگسازی جواد لشگری، تنظیم مانی جعفرزاده و خوانندگی بهرام سارنگ[۲۵]
- بوی مهر، به آهنگسازی سیاوش آریامنش و خوانندگی سینا سرلک[۲۶]
- خلوت خاطرهها، به همراه پیانو حریر شریعتزاده[۲۷]
- باغ به باغ، به همراهِ پیانو سامان احتشامی[۲۸]
- ابوعطا-افشاری از ردیف چپ کوک فرامرز پایور، به همراهِ سنتور مینا نیزاری[۲۹]
- اجرای گروهی آثار غلامحسین بیگجهخانی[۲۹]
منابع
- ↑ «"دمام" میتواند جایگزین ساز وارداتی "کاخون" شود». خبرگزاری ایلنا. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «ما نوازندگان تنبک، متهم هستیم!». روزنامه اطلاعات. ۱۱ خرداد ۱۳۹۵. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «آلبوم "بوی مهر" منتشر شد». باشگاه خبرنگاران جوان. ۶ بهمن ۱۳۹۰. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «آلبوم ارکستر مضرابی حسین دهلوی منتشر شد». خبرگزاری مهر. ۲۰۰۸-۰۶-۱۱. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «کنسرت گروه " شهنازی" با استقبال دانشجویان روبرو شد». خبرگزاری مهر. ۲۰۰۳-۱۰-۱۳. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «سیامک بنایی». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ دهلوی، حسین. آموزش تمبک. تهران: مؤسسه فرهنگی هنری ماهور. صص. ۱۲.
- ↑ «آموزش تمبک». ویستا. بایگانیشده از اصلی در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «آموزش تمبک محمد اسماعیلی». مؤسسه فرهنگی هنری ماهور. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «تکلیف تنبک، بیتکلفی است!». تحریر نو. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «بچهها با موسیقی خودمان خوب ارتباط برقرار نمیکنند / سیامک بنایی از جشنواره موسیقی جوان گفت». خبرگزاری هنر ایران. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
- ↑ «لیلی و مجنون». سنتورپدیا.
- ↑ «پردهٔ عشاق». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «آسمان». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «تار». ایران صدا.
- ↑ «جلال ذوالفنون». خنیاگر.
- ↑ «حکایت دل». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «بامدادان». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «از بودن و سرودن». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «مایهٔ ناز». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «رنگهای هفت دستگاه». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «سارنگ». ایران صدا.
- ↑ «خجسته». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «چشمه ساران». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «پنهان در غبار». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «بوی مهر». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳ ژانویه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- ↑ «خلوت خاطرهها». پارت.
- ↑ «باغ به باغ». نوایاب. بایگانیشده از اصلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰.
- 1 2 «آثاری از پایور، بیگچهخانی، معروفی، اشگری و دستان منتشر شد». ایسنا. ۲۰۰۹-۰۵-۰۳. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.