شاهزاده-اسقف‌نشین لوبک
شاهزاده-اسقف‌نشین لوبک | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۱۸۰–۱۸۰۳ | |||||||||
 نشان ملی
| |||||||||
 موقعیت شاهزاده-اسقف‌نشین لوبک (آبی پررنگ) در امپراتوری مقدس روم (۱۶۴۸) | |||||||||
| وضعیت | شاهزاده-اسقف‌نشین | ||||||||
| پایتخت | لوبک (مرکز معنوی)؛ اویتین (اقامتگاه حاکم از ۱۳۰۹) | ||||||||
| زبان(های) رایج | گویش هولشتاینی | ||||||||
| دوره تاریخی | قرون وسطی | ||||||||
• احیای اسقف‌نشین در اولدنبورگ در هولشتاین | ۱۱۴۹ | ||||||||
• انتقال به لوبک | ۱۱۸۰ | ||||||||
• کسب بی‌واسطگی امپراتوری | ۱۱۸۰ | ||||||||
• عضویت در حوزه زاکسن سفلی | ۱۵۰۰ | ||||||||
| ۱۵۳۵ | |||||||||
• سکولاریزه شدن به نفع دوک‌نشین اولدنبورگ | ۱۸۰۳ | ||||||||
| |||||||||
شاهزاده-اسقف‌نشین لوبک (به آلمانی: Hochstift Lübeck) یک ایالت مذهبی در شمال آلمان بود که به عنوان بخشی از امپراتوری مقدس روم بین سال‌های ۱۱۸۰ تا ۱۸۰۳ میلادی وجود داشت. این قلمرو که نباید با شهر آزاد لوبک اشتباه گرفته شود، تنها شاهزاده‌نشین مذهبی در شمال امپراتوری بود که پس از دوران اصلاحات به طور کامل تحت کنترل پروتستان‌ها باقی ماند.
جایگاه سیاسی و بی‌واسطگی امپراتوری
این ایالت در سال ۱۱۸۰ میلادی با فروپاشی دوک‌نشین قدیمی زاکسن موفق به کسب بی‌واسطگی امپراتوری شد. حاکمان آن به عنوان شاهزاده-اسقف در مجلس امپراتوری دارای کرسی بودند و نقشی فعال در تصمیم‌گیری‌های حوزه زاکسن سفلی ایفا می‌کردند. اقامتگاه رسمی اسقف‌ها از سال ۱۳۰۹ میلادی به شهر
ائوتین منتقل شد تا از تنش‌های مداوم با شهر آزاد لوبک دوری گزینند و حاکمیت مستقل خود را در قلمرویی کوچک اما راهبردی حفظ کنند[۱].
دوران اصلاحات و گسترش پروتستانتیسم
در سده شانزدهم میلادی، این ایالت تحت تأثیر جنبش‌های شمال آلمان به پروتستانتیسم گروید. برخلاف بسیاری از ایالت‌های مذهبی دیگر که توسط نیروهای کاتولیک و لیگ کاتولیک آلمان بازپس گرفته شدند، لوبک موفق شد ساختار شاهزاده-اسقف‌نشین خود را تحت مدیریت حاکمان لوتری حفظ کند. این وضعیت منحصر‌به‌فرد باعث شد که ایالت در رقابت‌های سیاسی میان بایرن و قدرت‌های پروتستان شمال، جایگاهی ویژه به عنوان یک قلمرو مذهبی اصلاح‌شده در مجلس امپراتوری داشته باشد و توازن قوا را در نزدیکی مسیرهای تجاری وزر و رود البه برقرار سازد[۲].
نفوذ اولدنبورگ و روابط خاندانی
از سال ۱۵۸۶ میلادی، منصب شاهزاده-اسقفی به طور پیوسته در اختیار شاخه هولشتاین-گوتورپ از خاندان اولدنبورگ قرار گرفت. این پیوند خاندانی باعث شد تا ایالت نفوذ گسترده‌ای در میان انتخابگرنشین‌های شمالی پیدا کند. مدیریت امور مالی و قضایی ایالت در ائوتین به گونه‌ای سازماندهی شده بود که پیوندی میان سنت‌های اداری مذهبی و نوسازی‌های دوران مدرن ایجاد کند. این ثبات سیاسی و خاندانی به ایالت اجازه داد تا در برابر توسعه‌طلبی همسایگان قدرتمند خود تا پایان عمر نظم قدیمی امپراتوری مقاومت نماید[۳].
سکولاریزه شدن و میراث سیاسی
با وقوع فرآیند مدیاتیزاسیون در سال ۱۸۰۳ میلادی، این ایالت مذهبی رسماً سکولاریزه شد و به عنوان «شاهزاده‌نشین لوبک» به دوک‌نشین اولدنبورگ واگذار گردید. این تغییر نقطه پایانی بر حاکمیت مستقل مذهبی در این منطقه بود. با این حال، اویتین به عنوان یک مرکز فرهنگی در شمال آلمان باقی ماند و میراث اداری این شاهزاده‌نشین سابق تا انحلال نهایی امپراتوری در سال ۱۸۰۶ و پس از آن در ساختار کنفدراسیون‌های آلمانی به عنوان بخشی از هویت تاریخی منطقه هولشتاین حفظ شد[۴].
منابع
- ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press.
- ↑ Wilson, Peter (2016). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books.
- ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. Indiana University Press.
- ↑ Coy, Jason (2010). The Holy Roman Empire Reconsidered. Berghahn Books.
- تاریخ آلمان
- ایالات امپراتوری آلمان
- تاریخ آلمان بر پایه مکان
- امپراتوری مقدس روم
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
- سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
- جغرافیای آلمان
- فهرستهای شاهزادهها
- گردشگری در آلمان
- بنیانگذاریهای ۱۱۸۰ (میلادی) در اروپا
- انحلالهای ۱۸۰۳ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم
- ایالتها و قلمروهای پیشین شلسویگ-هولشتاین
- تاریخ لوبک
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۸۰۳ (میلادی)