شاهزاده توماسو، دوک جنووا

شاهزاده توماسو، دوک جنووا
دوک جنووا
پیشینشاهزاده فردیناندو، دوک جنووا
جانشینشاهزاده فردیناندو، دوک سوم جنووا
زاده۶ فوریهٔ ۱۸۵۴
درگذشته۱۵ آوریل ۱۹۳۱ (۷۷ سال)
تورین
همسر(ان)پرنسس ایزابلا از بایرن
فرزند(ان)شاهزاده فردیناندو، دوک سوم جنووا
شاهزاده فیلیبرتو، دوک جنووا
شاهزاده آدالبرتو، دوک برگامو

شاهزاده اوژنیو، دوک جنووا
خانداندودمان ساووی
پدرشاهزاده فردیناندو، دوک جنووا
مادرپرنسس الیزابت ساکسونی

شاهزاده توماسو، دوک جنووا (انگلیسی: Prince Tommaso, Duke of Genoa; ۶ فوریهٔ ۱۸۵۴ – ۱۵ آوریل ۱۹۳۱) که با نام توماس آلبرت ویکتور ساووی نیز شناخته می‌شود، یک شاهزاده سلطنتی ایتالیایی، برادرزاده ویتوریو امانوئله دوم، پادشاه وقت ساردینیا بود که در ۱۸ فوریه ۱۸۶۱ اولین پادشاه ایتالیای متحد شد. پسر عمو و برادرزن او، اومبرتو اول، و برادرزاده‌اش ویکتور امانوئل سوم، پادشاهان بعدی ایتالیا شدند.[۱][۲]

زندگی‌نامه

شاهزاده توماس در سال ۱۸۵۴ در تورین به عنوان فرزند دوم و تنها پسر شاهزاده فردیناند ساووی، اولین دوک جنوا، پسر دوم چارلز آلبرت، پادشاه ساردینیا (۱۷۹۸–۱۸۴۹، کناره‌گیری در ۱۸۴۸) و همسرش ماریا ترزا از اتریش-توسکانی (۱۸۰۱–۱۸۵۵) متولد شد. مادر پرنس توماس، پرنسس الیزابت ساکسونی (۱۸۳۰–۱۹۱۲)، دختر شاه جان اول ساکسونی (۱۸۰۱–۷۳) و پرنسس آمالی باواریا (۱۸۰۱–۷۷) بود. کمتر از یک سال پس از تولد او، در ۱۰ فوریه ۱۸۵۵، پدرش درگذشت و پرنس توماس عنوان او را به ارث برد و دومین دوک جنوا شد. او در هارو تحصیل کرد.[۳]

با به تخت نشستن ویکتور امانوئل دوم در سال ۱۸۶۱، شاهزاده توماسو، به همراه تمام اعضای خانواده، شاهزاده ایتالیا شد.

در طول جنگ جهانی اول، ویکتور امانوئل سوم، پادشاه، وظایف فرمانده عالی نیروهای مسلح را بر عهده گرفت و دوک جنوا را به عنوان لوگوتننته منصوب کرد، که در این سمت، او امور مدنی پادشاهی را در طول جنگ مدیریت می‌کرد.[۴] with Collar, 15 May 1902[۵]

خواهر بزرگتر شاهزاده توماس، پرنسس مارگاریتا از ساووی-جنوا (۱۸۵۱–۱۹۲۶) با شاه اومبرتو اول ایتالیا ازدواج کرد. تنها فرزند او، شاه ویکتور امانوئل سوم ایتالیا بود که از زمان قتل پدرش در سال ۱۹۰۰ سلطنت کرد.[۶]

شاهزاده توماس در سال ۱۹۳۱ درگذشت و شش فرزند بزرگسال از خود به جا گذاشت. او آخرین نوه بازمانده چارلز آلبرت از ساردینیا بود.[۷]

تحصیلات

توماسو از ساووی-جنوا در ۶ فوریه ۱۸۵۴ در کاخ چیابلسه در تورین، فرزند فردیناند از ساووی-جنوا و الیزابت از ساکسونی، متولد شد.[۸]

او برادر کوچکتر مارگاریتا از ساووی، ملکه آینده ایتالیا، بود. توماسو که تنها در یک سالگی پدرش را از دست داده بود و پس از جانشینی او به عنوان دوک جنوا، تحت سرپرستی عمویش، ویکتور امانوئل دوم، قرار گرفت که بر آموزش او نظارت داشت و او را به مدرسه هارو در لندن فرستاد.[۹]

حرفه دریایی

توماسو که به ورزش علاقه داشت، قرار بود در نیروی دریایی سلطنتی مشغول به کار شود و در مدرسه نیروی دریایی جنوا تحصیل کرد.

در سال ۱۸۷۳، او با درجه ناوی به ژاپن سفر کرد. از ۳۱ مارس ۱۸۷۹ تا ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۱، با درجه کاپیتانی ناوچه، او سفری به دور دنیا را با فرماندهی ناوچه وتور پیسانی، یک کشتی جنگی ایتالیایی در سومین عملیات اقیانوسی خود، به پایان رساند؛ در طول این سفر، به درجه کاپیتانی کشتی ارتقا یافت.

او در سال ۱۹۰۱ به درجه دریاسالاری رسید.[۱۰]

ادمیرال پادشاهی ایتالیا

در ۲۵ مه ۱۹۱۵، پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول، ویکتور امانوئل سوم تصمیم گرفت از رم به جبهه نقل مکان کند و بخشی از وظایف سلطنتی خود را به توماسو واگذار کرد و او را به عنوان سپهبد کل پادشاهی منصوب کرد.

با این حال، این مقام تقریباً منحصراً افتخاری بود و هیچ گونه اعمال قدرت واقعی توسط دوک جنوا را در پی نداشت. با این حال، در آن دوره، احکام سلطنتی، احکام ستوان نامیده می‌شدند و به جای امضای پادشاه، امضای شاهزاده توماسو را داشتند.

همچنین از ستوان خواسته شد تا مستقیماً به وضعیت اضطراری ایجاد شده در مرکز ایتالیا در اثر زلزله آوتزانو که چند ماه قبل از انتصاب او، در ۱۳ ژانویه ۱۹۱۵ رخ داده بود، رسیدگی کند.

او تا ۶ ژوئیه ۱۹۱۹ در این سمت باقی ماند.[۱۱]

مرگ

توماسو در سال ۱۹۳۱ در تورین درگذشت. او در سردابه سلطنتی باسیلیکا سوپرگا، بر فراز تپه‌های بالای پایتخت پیدمونت، آرمیده است. فریناندو، پسر ارشدش، جانشین او به عنوان دوک شد.[۱۲]

خانواده و فرزندان

در سال ۱۸۸۳ در نیمفنبورگ، باواریا، او با پرنسس ماریا ایزابلا از باواریا (۱۸۶۳–۱۹۲۴)، دختر ارشد شاهزاده آدالبرت فقید از باواریا (۱۸۲۸–۱۸۷۵) و اینفانتا آمالیا از اسپانیا (۱۸۳۴–۱۹۰۵)، دختر دوک کادیس، ازدواج کرد.

از ازدواج توماس و ایزابلا از باواریا، افراد زیر متولد شدند:

  • فردیناند (۱۸۸۴–۱۹۶۳)، ازدواج با ماریا لوئیزا آلیاگا گاندولفی دی ریکالدونه، بدون فرزند.
  • فیلیبرتو (۱۸۹۵–۱۹۹۰)، ازدواج با لیدیا دارنبرگ، بدون فرزند.
  • ماریا بونا (۱۸۹۶–۱۹۷۱)، ازدواج با کنراد از باواریا، دو فرزند.
  • آدالبرت (۱۸۹۸–۱۹۸۲)، بدون همسر یا فرزند.
  • ماریا آدلاید (۱۹۰۴–۱۹۷۹)، ازدواج با پرنس لئون ماسیمو دارسولی، شش فرزند.
  • اوژن (۱۹۰۶–۱۹۹۶)، ازدواج با لوسیا از بوربون-دو سیسیل، یک دختر.[۱۳]

منابع

  1. ↑ Enache, Nicolas. La Descendance de Marie-Therese de Habsburg. ICC, Paris, 1996. p. 207. (French). شابک ‎۲−۹۰۸۰۰۳−۰۴-X
  2. ↑ Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. "Haus Bayern". C.A. Starke Verlag, 2001, p. 13. شابک ‎۹۷۸−۳−۷۹۸۰−۰۸۲۴−۳.
  3. ↑ Staatshandbuch für den Freistaat Sachsen: 1873. Heinrich. 1873. p. 4.
  4. ↑ "Real y distinguida orden de Carlos III". Guía Oficial de España (به اسپانیایی). 1900. p. 174. Retrieved 4 July 2020.
  5. ↑ "Real y distinguida orden de Carlos III". Guía Oficial de España (به اسپانیایی). 1930. p. 221. Retrieved 23 August 2020.
  6. ↑ "Caballeros de la insigne orden del toisón de oro". Guía Oficial de España (به اسپانیایی). 1900. p. 167. Retrieved 21 March 2019.
  7. ↑ Italia : Ministero dell'interno (1898). Calendario generale del Regno d'Italia. Unione tipografico-editrice. pp. 53, 55, 68.
  8. ↑ Royal Thai Government Gazette (20 June 1897). "พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์" (PDF) (به تایلندی). Archived from the original (PDF) on 4 March 2016. Retrieved 2019-05-08. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  9. ↑ "A Szent István Rend tagjai" بایگانی‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
  10. ↑ "Schwarzer Adler-orden", Königlich Preussische Ordensliste (به آلمانی), vol. 1, Berlin, 1877, p. 14
  11. ↑ "Königlicher Haus-orden von Hohenzollern", Königlich Preussische Ordensliste (supp.) (به آلمانی), vol. 1, Berlin, 1886, p. 129 – via hathitrust.org
  12. ↑ 刑部芳則 (2017). 明治時代の勲章外交儀礼 (PDF) (به ژاپنی). 明治聖徳記念学会紀要. p. 143.
  13. ↑ Hof- und Staats-Handbuch des Königreich Bayern (1908), "Königliche Orden" p. 9

پیوند به بیرون