شاهزاده فردیناندو، دوک سوم جنووا
| شاهزاده فردیناندو، دوک سوم جنووا | |
|---|---|
| دوک جنووا | |
 | |
| زاده | ۲۱ آوریل ۱۸۸۴ تورین |
| درگذشته | ۲۴ ژوئن ۱۹۶۳ (۷۹ سال) بوردیگرا |
| همسر(ان) | ماریا لوئیزا آلیاگا گاندولفی |
| خاندان | دودمان ساووی (شاخه جنووا) |
| پدر | شاهزاده توماسو، دوک جنووا |
| مادر | پرنسس ایزابلا از بایرن |
شاهزاده فردیناندو، دوک سوم جنووا (انگلیسی: Prince Ferdinando, Duke of Genoa; ۲۱ آوریل ۱۸۸۴ – ۲۴ ژوئن ۱۹۶۳) ژنرال اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی سومین دوک جنوا و عضو دودمان ساووی بود. او دریاسالار نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا بود.
زندگی اولیه
شاهزاده فردیناندو در تورین به عنوان پسر ارشد شاهزاده توماس ساووی، دوک جنوا (۱۸۵۴–۱۹۳۱) و همسرش پرنسس ایزابلا از باواریا (۱۸۶۳–۱۹۲۴) متولد شد. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۰۴ به او عنوان شاهزاده اودین داده شد. پدرش نوه چارلز آلبرت ساووی و جان ساکسونی بود. مادرش نوه لودویگ اول باواریایی و نتیجه چارلز چهارم اسپانیا و فرانسیس اول دو سیسیلی بود.[۱]
فردیناندو در نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا مشغول به کار شد. او با رتبه کاپیتانو دی ناویو در جنگ جهانی اول خدمت کرد و در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ فرماندهی کشتی جنگی اسپارویرو را بر عهده داشت و به خاطر شجاعت شخصی به دریافت مدال افتخار مفتخر شد.[۲]
در ماه مه ۱۹۱۷، با شعله‌ور شدن جنگ در اروپا، شاهزاده فردیناندو به رهبری کمیسیون جنگ ایتالیا در ایالات متحده آمریکا منصوب شد. این کمیسیون که شامل گوگلیلمو مارکونی و چهره‌های برجسته سیاسی و تجاری ایتالیا بود، با هدف بحث در مورد توافق‌نامه‌های مالی و تجاری و افزایش همکاری بین دو کشور برای کمک به تلاش‌های جنگی ایتالیا، از ایالات متحده بازدید کرد.[۳]
آموزش نظامی
او در سال ۱۹۰۱ وارد آکادمی نیروی دریایی شد و در سال ۱۹۰۴ با درجه ناوبان دوم فارغ‌التحصیل شد. در همان سال، با حکم سلطنتی که در ۲۲ سپتامبر ۱۹۰۴ صادر شد، پادشاه ویکتور امانوئل سوم عنوان شاهزاده اودین را به او اعطا کرد. آموزش نظامی او در کشتی‌های محافظت‌شده وسپوچی و کالابریا انجام شد، که او در ۴ فوریه ۱۹۰۵ از ونیز حرکت کرد و در ۳ فوریه ۱۹۰۷، پس از اتمام سفر دور دنیا، به آنجا بازگشت. وظیفه ثبت سفرنامه رسمی در هر دو کشتی وسپوچی و کالابریا به فردیناندو محول شد.[۴]
در کالابریا، او از ونزوئلا، برزیل، اروگوئه و آرژانتین بازدید کرد، از تنگه ماژلان عبور کرد، به سمت آمریکا تا سانفرانسیسکو حرکت کرد و سپس از اقیانوس آرام عبور کرد و در هاوایی، پلی‌نزی، استرالیا، نیوزیلند، جزایر سوندا، فیلیپین، ژاپن و چین توقف کرد. سرانجام، او به اقیانوس هند سفر کرد و در سومالی و اریتره توقف کرد، قبل از اینکه دوباره وارد مدیترانه شود و به ونیز بازگردد.[۵]
حرفه دریایی
او در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال ۱۹۱۲ شرکت کرد و به عنوان کاپیتان، در طول جنگ جهانی اول جنگید و فرماندهی ناوشکن ایپولیتو نیوو را بر عهده داشت. به خاطر اشغال جزایر اکینادس، به او نشان نظامی ساووی و دو مدال نقره برای شجاعت نظامی اعطا شد. در طول آن سال‌ها، جاده پرنسیپ دی اودینه در منطقه امتیازی تینسین ایتالیا به نام او نامگذاری شد.
در ماه مه ۱۹۱۷، فردیناندو برای رهبری کمیسیون جنگ ایتالیا که به ایالات متحده اعزام شده بود، انتخاب شد. این کمیسیون که شامل گوگلیلمو مارکونی و چندین چهره سیاسی ایتالیایی آن زمان، از جمله فرانچسکو ساوریو نیتی نیز می‌شد، برای بحث در مورد روابط آینده بین دو کشور پس از جنگ از ایالات متحده بازدید کرد. در نوامبر ۱۹۳۰، او نماینده پسر عمویش ویکتور امانوئل سوم در مراسم تاجگذاری امپراتور هایله سلاسی اتیوپی بود. فردیناند پس از مرگ پدرش، توماسو، در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ دوک جنوا شد.
فردیناند که در سال ۱۹۲۷ به مقام دریاسالاری و در سال ۱۹۳۴ به مقام دریاسالاری رسیده بود، فرمانده دریای آدریاتیک علیا شد. در زمینه ورزش، او از بنیانگذاران فدراسیون قایق‌های موتوری ایتالیا بود که در سال ۱۹۲۳ در میلان تأسیس شد و او همچنین اولین رئیس آن بود.[۶]
پس از جنگ
در پاییز ۱۹۲۷، موسولینی شاهزاده اودین را به فرماندهی یک اسکادران دریایی متشکل از سه کشتی جنگی به طنجه، مراکش فرستاد تا علاقه ایتالیا به این شهر را نشان دهد. در نوامبر ۱۹۳۰، او نماینده پسرعمویش، ویکتور امانوئل سوم، در مراسم تاجگذاری امپراتور هایله سلاسی اول اتیوپی بود. شاهزاده فردیناندو در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ پس از مرگ پدرش، عنوان دوک جنوا را به دست آورد.
شاهزاده فردیناندو بعدها در دوران خدمت دریایی خود به درجه دریاسالاری رسید و فرمانده دریای آدریاتیک علیا شد.
او در ۲۸ فوریه ۱۹۳۸ در تورین با ماریا لوئیزا آلیاگا گاندولفی دی کونتی دی ریکالدونه (۱۱ اکتبر ۱۸۹۹ در فوسانو - ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۶ در تورین)، یک زن اشرافی ایتالیایی، ازدواج کرد. ماریا لوئیزا دختر کارلو گاندولفی دی ریکالدونه، کنت بورگتو، مونته‌گروسو و پورناسیو، و اما ترزا لوئیزا کاوالی بود. آنها فرزندی نداشتند.
سلطنت خاندان ساووی در ایتالیا در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۶ پس از برگزاری همه‌پرسی و رأی مردم ایتالیا به لغو سلطنت به پایان رسید.
با مرگ او در بوردیگرا بدون فرزند، برادرش پرنس فیلیبرتو عنوان دوک جنوا را به دست آورد.
سال‌های پایانی و مرگ
با وجود زندگی در چنین سال‌های سرنوشت‌سازی در تاریخ ایتالیا، فردیناند همیشه خود را از سیاست و دربار دور نگه می‌داشت و خود را صرفاً وقف علاقه‌اش به دریا می‌کرد و زندگی نسبتاً گمنامی داشت، به خصوص در مقایسه با پسرعموهایش از شاخه ساووی-آئوستا.
پس از تغییر نهادی سال ۱۹۴۶، او مدت کوتاهی در پرتغال نزد شاه اومبرتو دوم در تبعید ماند. او متعاقباً به ایتالیا بازگشت و در بوردیگرا، لیگوریا، ساکن شد و در آنجا زندگی بازنشستگی را سپری کرد و در سال ۱۹۶۳ درگذشت. او در سردابه سلطنتی باسیلیکای سوپرگا، در تپه‌های بالای تورین، آرمیده است. از آنجایی که فرزندی نداشت، برادر کوچکترش فیلیبرتو به عنوان دوک جانشین او شد.
منابع
- ↑ "Prince of Udine Gratified". نیویورک تایمز. 1917-07-12. p. 4.
- ↑ Favre, pp. 191, 197, 222, 253, 255..
- ↑ "Washington awaits Italy's war mission". New York Times. 1917-05-23. p. 5.
- ↑ Mockler, Anthony (2003). Haile Selassie's War. Signal Books. p. 55. ISBN 1-902669-53-3.
- ↑ "The Duke of Genoa marries Countess". New York Times. 1938-03-21. p. 8.
- ↑ de Leonardis, Massimo (1998). Monarchia, Famiglia Reale e Forze Armate nell'Italia unita (به ایتالیایی). Rassegna Storica del Risorgimento.
- Favre, Franco. La Marina nella Grande Guerra. Le operazioni navali, aeree, subacquee e terrestri in Adriatico (به ایتالیایی).
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Prince Ferdinando, Duke of Genoa (1884–1963)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
