قبیله شاکیا

Shakya Republic
ح. 7th century BCE–c. 5th century BCE
Shakya among the Gaṇasaṅghas
Shakya to the north of the مهاجنپدها in the post-Vedic period
وضعیت	دولت خراجگزار of Kosala
پایتخت	Kapilavastu
زبان(های) رایج	پراکریتs زبان‌های موندا[۱]
دین(ها)	Sramana , هندوئیسم
حکومت	Aristocratic Republic
دوره تاریخی	عصر آهن
• بنیان‌گذاری	ح. 7th century BCE
• Conquered by Viḍūḍabha of Kosala	c. 5th century BCE
پیشین پسین Kosala Kosala
امروز بخشی از	هند نپال

شاکیا (به سانسکریت: Śākya) یا شاکا (به پالی: Sākya) (به دیواناگری: शाक्य) قبیله‌ایست باستانی از اقوام سکایی^[۲] که در هزاره اول (پیش از میلاد) در شبه قاره هند می‌زیسته‌اند.

مشهورترین فرد از این قبیله شاهزاده «سیذارتا گوتاما بودا» (Siddhartha Shakya) یا همان گوتاما بودا ملقب به ساکیامونی یا رئیس و سرور قبیله شاکیا در شبه قاره هند است.

جفری کوتیک می‌نویسد: گرچه شاکیاها ایرانی یا اشکانی محسوب نمی‌شوند، اما در ادبیات بودایی به ازدواج خواهر و برادر معروف بودند. پژوهشگر بودایی جایاروا آتوود ، (۲۰۱۲) ذکر می‌کند که در «آمباتوها سوتا، پادشاه برادران بزرگ‌تر خود را از پادشاهی خود بیرون می‌کند و آنها خانه خود را در دامنه‌های هیمالیا می‌سازند. اما آنها نمی‌توانند هیچ‌کس مناسبی برای ازدواج پیدا کنند، بنابراین خواهران خود را به همسری می‌گیرند و این روابط محارم باعث پیدایش شاکیاها می‌شود» و این ازدواج خواهر و برادری است که مایکل ویتزل آن را یک ویژگی ایرانی می‌داند.^[۳]

محققان فرضیه سکاها را به دلیل فقدان شواهد مورد انتقاد قرار می دهند و برایان لومن معتقد است که شاکیاها بومی شمال شرقی دشت گنگ بوده و با ساکاهای ایرانی ارتباطی ندارند. ^[۴]

• خویدوده

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shakya». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴.