شرایط هواشناسی ابزاری

نمای خلبان از باند فرودگاه درست پیش از فرود در مه غلیظ شب

در هوانوردی، شرایط هواشناسی ابزاری (به انگلیسی: Instrument meteorological conditions (IMC)) شرایط آب و هوایی هستند که خلبانان را ملزم می‌کنند تا در درجه نخست با مراجعه به ابزارهای پروازی و بنابراین تحت قوانین پرواز با ابزار (IFR) پرواز کنند، برخلاف پرواز با منابع دیداری بیرونی تحت قوانین پرواز دیداری (VFR). معمولاً این به معنای پرواز در هوای ابری یا بد است، جایی که هنگام نگاه کردن از پنجره، چیز کمی یا هیچ چیز دیدنی یا تشخیص نیست. IMC شبیه‌سازی‌شده را می‌توان برای اهداف آموزشی با پوشیدن دستگاه‌های محدودکننده دید، که دید بیرونی را محدود می‌کنند و کارآموز را وادار می‌کنند تنها به نشانه‌های ابزار تکیه کند، به دست آورد.

چکیده‌ای از حداقل‌های VMC ایالات متحده (14 C.F.R. 91.155)، الزامات مربوط به حداقل دید و جدایی از ابرها را برای رده‌های مختلف حریم هوایی ارائه می‌دهد. در این مثال، برای رده‌های حریم هوایی C/D/E تا ارتفاع ۱۰٬۰۰۰ فوت (۳٬۰۰۰ متر) AMSL، چه روز و چه شب، حداقل VMC به ۳ مایل (۵ کیلومتر) نیاز دارد. از دید (با علامت "۳" نشان داده شده است SM") و ابرناکی ۱٬۰۰۰ فوت (۳۰۰ متر) بالاتر، ۵۰۰ فوت (۱۵۰ متر) زیر، و ۲٬۰۰۰ فوت (۶۱۰ متر) به صورت افقی ("۱۵۲").

منابع

Instrument meteorological conditions، دریافت‌شده در ۱۴ دی ۱۴۰۴{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.