شریفآباد (دامغان)
شریفآباد | |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | سمنان |
| شهرستان | دامغان |
| بخش | امیرآباد |
| دهستان | قهاب رستاق |
| جمعیت | زیر ۳ خانوار (۱۳۹۵) |
شریفآباد روستایی در دهستان قهاب رستاق بخش امیرآباد شهرستان دامغان استان سمنان ایران است. این روستا در جنوبشرق دامغان قرار دارد.[۱]
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان زیر ۳ خانوار بودهاست.[۲]
زبان
در این روستا گویش شریفآبادی لهجه دامغانی فارسی صحبت میشود.[۳]
| شریفآبادی (دامغان) | فارسی |
|---|---|
| میانِ | در، داخِلِ، میانِ |
| وَچه | بَچّه |
| جِن | جا، مَکان |
| مَچِّد | مَسجِد |
| شُوه | شَوَد، شه (عامیانه) |
| کِرده | کَرده |
| بُدی | بودی |
| داشتُم | داشتَم |
| میگُفتُم | میگُفتَم |
| میشِن | میشَوَند، میشَن (عامیانه) |
| ـُم | ـَم (ضمیر ملکی اول شخص مفرد متصل) |
| شریفآبادی (دامغان) | فارسی |
|---|---|
| میانِ مَچِّد
(miyân-e maččed) |
دَر مَسجِد
(dar masjed) |
| تو چِکار کِرده بُدی؟
(?to čekâr kerde bodi) |
تو چِکار کَرده بودی؟
(?to čekâr karde budi) |
| داشتُم به وَچه[الف]اُم میگُفتُم
(dâštom be vače-om mi-goftom) |
داشتَم به بَچّهاَم میگُفتَم
(dâštam be bačče-am mi-goftam) |
| تا جوجه شُوه
(tâ juje šove) |
تا جوجه شَوَد، تا جوجه شه (عامیانه)
(tâ juje šavad, tâ juje še) |
| بُزُرگ میشِن
(bozorg mi-šen) |
بُزُرگ میشَوَند، بُزُرگ میشَن (عامیانه)
(bozorg mi-šavand, bozorg mi-šan) |
جغرافیا
وضع طبیعی روستای شریف آباد بصورت دشتی میباشد و همچنین راه زمینی این روستا بصورت جاده آسفالته میباشد.
یادداشتها
- ↑ های غیرملفوظ خفیف در اثر پسوند.
منابع
- ↑ رزمآرا، حاجعلی (۱۳۲۹). فرهنگ جغرافیای ایران. ج. ۳. تهران. ص. ۱۷۹.
- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
- ↑ برجیان, حبیب (2013). "Perso-Tabaric Dialects in the Language Transition Zone Bordering Mazandaran" [گویشهای فارسیطبری در محدودهٔ انتقالی زبانی مجاور مازندران]. Studia Iranica (به انگلیسی). 42 (2): 255–195.