صدقه در اسلام
| بخشیاز مجموعه مباحث دربارهٔ |
| فقه |
|---|
 |
| علوم اسلامی |
صدقه (به عربی: صدقة) در بافت مدرن به معنای «صدقه داوطلبانه» یا خیرخواهی آمده است. از نظر قرآن این لغت به معنای تقدیم اختیاری است که مقدار آن به اراده «خیرگزار» است.[۱][۲][۳]
هدیهای است از طرف افراد حقیقی یا حقوقی با منظورهای خیریه و بهرهمند شدن افراد دیگر، داده میشود. صدقه ممکن است به صورتهای وجه نقد، خدمات، وسایل استفاده شده یا استفاده نشدهای مانند پوشاک، اسباببازی، خوراک و رسانگر، کمکهای ضروری از جمله کمکهای انساندوستانه، کمک به توسعه و گسترش و نیازهای ضروری بدن انسان مانند خون، اندام و پیوند باشد.
به عقیدهٔ ویلفرد مادلونگ سهم خویشاوندان پیامبر از غنیمت و فیء، برحسب روایات بسیاری در کتب حدیث، جبرانی برای استثناء کردن آنان از دریافت صدقه و زکات بود.[۴]
در کتاب ایمان اثر سید عبدالحسین دستغیب، آمده است "علی بن حسین بن علی بن ابیطالب ملقب به سجاد وقتی به فقیر چیزی میداد دست خودش را می بوسید و در برخی روایات، گاهی دست سائل را می بوسید وقتی که از او می پرسیدند می گفت خدا مگر نه در قرآن سوره توبه آیه ۱۰۴ می فرماید " و هو یاخذ الصدقات " - و خدا صدقه ها را می گیرد – ظاهرش دست سائل یا گیرنده است حقیقتش خدا می گیرد این دست متبرک شد لذا دستم را می بوسم که این خیر با این دست جاری شد."
نگارخانه
| اقتصاد اسلامی |
|
مضاربه • مزارعه |
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Heck, Paul L. "Taxation". Encyclopaedia of the Qurʾān (به انگلیسی). Brill.
- ↑ Ibrahim, Barbara (2008). Ibrahim, Barbara; Sherif, Dina H. (eds.). From Charity to Social Change: Trends in Arab Philanthropy (به انگلیسی). American Univ in Cairo Press. p. 5. ISBN 9789774162077.
- ↑ Abu-Nimer, Mohammed (2006). "Framework for Nonviolence and Peacebuilding in Islam". In Said, Abdul Aziz; Abu-Nimer, Mohammed; Sharify-Funk, Meena (eds.). Contemporary Islam: Dynamic, Not Static. Taylor & Francis. p. 145. ISBN 978-0-415-77011-8.
- ↑ کتاب جانشینی محمد نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ؛ صفحهٔ ۴۲ و صفحهٔ ۴۳.