صومعه هرساو
| صومعه هرساو | |
|---|---|
Kloster Hirsau | |
 ویرانه‌های کلیسای سنت پیتر و پل در مجموعه صومعه هرساو | |
  موقعیت در ایالت بادن-وورتمبرگ و کشور آلمان  صومعه هرساو (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | ویرانه (بنای یادبود و موزه) |
| سبک معماری | رمانسک و گوتیک |
| موقعیت | کالو، بادن-وورتمبرگ، آلمان |
| مختصات | ۴۸°۴۴′۱۶″ شمالی ۰۸°۴۳′۵۶″ شرقی / ۴۸٫۷۳۷۷۸°شمالی ۸٫۷۳۲۲۲°شرقی |
| مستاجرین کنونی | سایت تاریخی و موزه |
| آغاز ساخت | قرن نهم (بنای اولیه) |
| پایان | ۱۰۹۱ (توسعه کلونی) |
| مشتری | کنت آدالبرت دوم کالو[الف] |
| مالک | بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های دولتی بادن-وورتمبرگ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | ویلیام هرساو[ب] |
| وبگاه | |
صومعه هرساو (به آلمانی: Kloster Hirsau) یکی از مهم‌ترین مراکز معنوی و اصلاحی در تاریخ امپراتوری مقدس روم بود که در نزدیکی شهر کالو قرار دارد. این صومعه که زمانی تحت نظارت راهبان بندیکتی اداره می‌شد، در قرن یازدهم میلادی به کانون «اصلاحات هرساو» تبدیل گشت؛ جنبشی که تأثیر عمیقی بر استقلال کلیسا از قدرت‌های دنیوی و ترویج معماری رمانسک در سراسر اروپا بر جای گذاشت.
تاریخچه تأسیس و اصلاحات هرساو
صومعه اولیه در قرن نهم میلادی به اورلیوس ریدیتو[پ] تقدیم شد، اما دوران طلایی آن در سال ۱۰۶۹ با انتصاب ویلیام هرساو به عنوان ابوت آغاز گشت. او با الهام از صومعه کلونی در فرانسه، مجموعه‌ای از قوانین جدید را برای بازگرداندن نظم و معنویت به صومعه وضع کرد که به اصلاحات هرساو شهرت یافت[۱]. این جنبش به سرعت گسترش یافت و بیش از ۱۵۰ صومعه در آلمان از قوانین و سبک زندگی زاهدانه هرساو پیروی کردند[۲].
معماری و شکوه کلیسای سنت پیتر و پل
در اواخر قرن یازدهم، برای پاسخگویی به تعداد فزاینده راهبان، کلیسای عظیم سنت پیتر و پل صومعه هرساو[ت] ساخته شد که در زمان خود بزرگ‌ترین کلیسای آلمان به شمار می‌رفت. معماری این بنا نمونه‌ای شاخص از سبک رمانسک هرساو بود که با سادگی در تزئینات و تمرکز بر ابعاد بزرگ شناخته می‌شد[۳]. برج‌های دوقلوی بلند و صحن‌های وسیع آن، الگویی برای ساخت بسیاری از کلیساهای ایالت سوابیا[ث] در قرون وسطی گردید.
تخریب در جریان جنگ نه ساله
صومعه هرساو برای قرن‌ها به عنوان یک مرکز علمی و مذهبی باقی ماند، اما در سال ۱۶۹۲ میلادی و در جریان جنگ جانشینی پالاتینات (جنگ نه ساله)، توسط نیروهای فرانسوی تحت فرمان لویی چهاردهم به آتش کشیده شد[۴]. این آتش‌سوزی مهیب باعث ویرانی بخش‌های بزرگی از کلیسا و اقامتگاه‌های راهبان گشت. از آن زمان به بعد، هرساو هرگز به شکوه سابق خود بازنگشت و بخش‌هایی از سنگ‌های بنا برای ساخت‌وسازهای دیگر در منطقه مورد استفاده قرار گرفت[۵].
وضعیت کنونی و میراث فرهنگی
امروزه ویرانه‌های باشکوه صومعه هرساو تحت مدیریت بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های دولتی بادن-وورتمبرگ قرار دارد و به عنوان یک بنای یادبود ملی محافظت می‌شود. بازدیدکنندگان می‌توانند از موزه صومعه، بقایای کلیسای رمانسک و صومعه گوتیک که تا حدودی بازسازی شده است، دیدن کنند[۶]. این مکان همچنین محل برگزاری جشنواره‌های فرهنگی و نمایش‌های فضای باز است که با پس‌زمینه ویرانه‌های تاریخی، پیوندی میان تاریخ قرون وسطی و هنر معاصر آلمان برقرار می‌کند.
جستارهای وابسته
- ویلیام هرساو
- کالوو
- معماری رمانسک
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Greiner, Karl (1998). Kloster Hirsau. Seine Geschichte und seine Ruinen. Schauenburg. p. 15. ISBN 978-3794602377.
- ↑ Lorenz, Sönke (1997). Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer. p. 8. ISBN 978-3170136052.
- ↑ Sauer, Paul (1997). Reformer auf dem Königsthron. Deutsche Verlags-Anstalt. p. 14. ISBN 978-3421051011.
- ↑ Thomsen, Sabine (2006). Die württembergischen Königinnen. Silberburg-Verlag. p. 28. ISBN 978-3874077149.
- ↑ Wais, Fabian (2001). Die Grabkapelle Rotenberg. Ungeheuer & Ulmer. p. 68. ISBN 978-3930817085.
- ↑ Rau, Margit (2015). Die Grabkapelle auf dem Württemberg. Staatliche Schlösser und Gärten. p. 94. ISBN 978-3422024106.