طاهر بیگ

طاهر بیگ
زادهٔحدود سال ۱۹۰۰ میلادی
قسطنطنیه، امپراتوری عثمانی
درگذشتنامعلوم
ملیتترکیه‌ای عثمانی
پیشه(ها)شعبده‌باز، هنرمند نمایش

طاهر بیگ (فرانسوی: Tahra-Bey‎؛ زاده حدود سال ۱۹۰۰ میلادی[۱] - درگذشته در تاریخ نامعلوم[۲])، با نام واقعی گریگور کالفایان، یک هنرمند نمایش و شعبده‌باز با اصالت ارمنی بود که خود را به‌عنوان یک فقیر مصری معرفی می‌کرد و در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شهرت داشت.

زندگی‌نامه

طاهر بیگ در قسطنطنیه و در خانواده‌ای ارمنی بزرگ شد و پسرخالهٔ مادرِ شارل آزناوور بود.[۳] به گفته خودش، او دانش پزشکی را در قسطنطنیه فرا گرفت و در اوایل بزرگسالی به آتن رفته تا یک کلینیک تأسیس کند.[۴]

او در فرانسه به‌عنوان یک فقیر و مرتاضی که قدرت‌های استثنایی دارد، برنامه اجرا می‌کرد:[۵] توانایی فرورفتن در کمای کاتالپتیک و بیرون آمدن از آن، توانایی زنده ماندن در محیطی بدون اکسیژن،[۴] بی‌حسی نسبت به درد[۵] و …

طاهر بیگ از اواسط دهه ۲۰ شهرت یافت[۶] و خود را به‌عنوان یک دانشمند و فقیر مصری معرفی می‌کرد، نه یک شعبده‌باز. او ادعا می‌کرد فارغ‌التحصیل رشتهٔ پزشکی شرقی است و مؤسسه‌ای به نام «چارک» (یا «چاوک»)[۷] برای مکتب طاهر در قاهره تأسیس کرده که شعبه‌هایی در پاریس، لندن و رم داشته و هزاران عضو را گرد هم می‌آورد.[۸] او معتقد بود که توانایی‌هایش با اراده و کنترل کافی بر ضمیر ناخودآگاه برای هر کسی قابل دست‌یابی است،[۸] اما در عین حال طلسم‌ها و محصولاتی می‌فروخت که ادعا می‌شد شادی و رفاه می‌آورند[۹] و از قدرت‌های مدیومی خود نیز کسب درآمد می‌کرد.[۱۰]

او در کتاب «فقیرها، دغل‌بازها و همراهان» نوشتهٔ پل اوزه در سال ۱۹۲۶ به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت و متهم شد که از ساده‌لوحی مردم سوءاستفاده می‌کند. در ۱۱ دسامبر ۱۹۲۸، در یک رویارویی در «سیرک دی‌وِر»، در حضور جمعیت زیادی، پل اوزه نشان داد که قادر است تمام نمایش‌های طاهر بیگ را بازتولید کند.[۱۱] در جریان توری در برزیل در سال ۱۹۳۲، رویارویی مشابهی با «انجمن شعبده‌بازان برزیل» داشت. در یک نمایش سازمان‌یافته توسط شعبده‌باز والدمار، زاتی سنجر (کنت ریچموند) نشان داد که دستاوردهای مرتاضانهٔ او قابل بازتولید توسط شعبده‌بازان است.[۱۲][۹][۱۳]

طاهر بیگ شعبده‌باز فوق‌العاده‌ای بود[۵] و در صحنه‌های سراسر جهان اجرا می‌کرد، در حضور شخصیت‌هایی مانند ملک فؤاد یکم مصر، دیکتاتور ایتالیا بنیتو موسولینی و رئیس‌جمهور برزیل، ژتولیو وارگاس. او همچنین ادعا می‌کرد که بی‌خوابی ملکه ماری تک، همسر شاه جرج پنجم، را درمان کرده و با توماس ادیسون و گولیلمو مارکونی آزمایش‌هایی انجام داده است.[۴] به گفته خودش، در طول جنگ در فرانسه، او به سختی از مرگ نجات یافت، زیرا به‌عنوان گروگان توسط نیروهای اشغالگر آلمان دستگیر شده بود.[۴]

۲۵ سال پس از تنزل مقام یا سقوط جایگاهش در «سیرک دی‌وِر» پاریس در سال ۱۹۲۸، او دوباره در صحنه‌های پایتخت فرانسه اجرا کرد و مخاطبان زیادی را جذب نمود.[۵] آثار و اجراهای او حداقل تا سال ۱۹۵۷ ثبت شده است.[۶]

در فرهنگ عامه

طاهر بیگ در مجموعه کمیک ماجراهای تن‌تن و میلو به نام هفت گوی بلورین اثر هرژه، با نام «راگدالام مرتاض» حضور دارد.[۳][۱۴] ارتباط میان شخصیت واقعی و کمیک توسط پژوهشگران تن‌تن‌شناس از طریق یادداشتی دستی هرژه که پیش‌نویس داستان بوده، مشخص شده است و در آنجا او با نام طنزآمیز «طاهر-بوش بیگ» معرفی شده است.[۵] همچنین طاهر بیگ در مجموعه «دره کبراها» از ماجراهای ژو، زته و ژوکو، اثر همان هرژه، با نام «ماهرا بیگ» حضور دارد.[۱۵]

منابع

  1. ↑ Sur sa date et son lieu de naissance, les sources sont contradictoires. Le journal de Frieburg de décembre 1925 le dit né en 1887 à Tantah, (Der Spiegel 1949) le dit âgé de 52 ans en 49, le Beyoglu du 28 décembre 1942 (page 3) le dit natif de Scutari, le site brésilien O obscuro fichário dos artistas mundanos l'estime né entre 1902-1903, turc plutôt qu'égyptien. Dans le livre de Paul Brunton, A search in secret egypte, p. 106, il se dit égyptien copte né à Tanta en 1897.
  2. ↑ Probablement dans la seconde moitié du XXe siècle
  3. 1 2 Dicale, Bertrand (2017-11-23). Tout Aznavour (به فرانسوی). edi8. p. 713. ISBN 978-2-412-03531-3. Retrieved 2018-10-02.
  4. 1 2 3 4 (Der Spiegel 1949).
  5. 1 2 3 4 5 (Dominique Maricq 2009، ص. 19)
  6. 1 2 John Benedict Buescher (2021). Radio Psychics: Mind Reading and Fortune Telling in American Broadcasting, 1920-1940 (به انگلیسی). McFarland., pp 88; 371 notes 43,44 et 55
  7. ↑ journal de Frieburg de décembre 1925
  8. 1 2 Peixoto 1937, p. 267.
  9. 1 2 "Zati Sundur her yerde Tahra Bey'in foyasini çikardi" (PDF). Sayfa (به ترکی استانبولی). 1979-02-27.
  10. ↑ "Annonce publicitaire dans le Pourquoi Pas? du 15 novembre 1935, p. 2637" (PDF). Retrieved 2025-12-23.
  11. ↑ Lachapelle, Sofie (2015). Conjuring Science - A History of Scientific Entertainment and Stage Magic in Modern France (به انگلیسی). Springer. p. 98.
  12. ↑ "Le prestidigitaeur". Gazette mensuelle (166): 1465–1466. October 1932.
  13. ↑ Peixoto 1937, p. 268-270.
  14. ↑ planche 7, ligne 3, case 2 inHergé (1975). Les 7 boules de cristal. Tournai: Casterman. p. 62. ISBN 2-203-00112-7..
  15. ↑ (Dominique Maricq 2009، ص. 18)

کتاب‌شناسی

  • Bey, Dr. Tahra (1926). Mes Secrets. Paris: Fulgor.
  • Maricq, Dominique (November 2009). "Hergé et le Docteur-Fakir". La revue Hergé. Éditions Moulinsart (6): 18–19.
  • Der Spiegel (19 May 1949). "Jeden Abend ein bißchen tot". Der Spiegel (6).
  • tce-archives.fr. "LE FAKIR TAHRA BEY". tce-archives.fr (به فرانسوی). Retrieved 2015-10-12.
  • Peixoto, João (1937). Tratado completo de pretidigitação e illusionismo (به پرتغالی). pp. 266–270.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ طاهر بیگ موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.