ماجراهای ژو، زته و ژوکو
| ماجراهای ژو، زته و ژوکو | |
|---|---|
 شخصیتهای اصلی داستان و لوگوی مجموعه | |
| اطلاعات انتشار | |
| ژانر |
|
| تاریخ انتشار | ۱۹ ژانویه ۱۹۳۶ – ۱۹۵۷ |
| شخصیت(های) اصلی | ژو، زته، ژوکو، آقا و خانم لوگران |
| تیم سازنده | |
| خالق | هرژه |
ماجراهای ژو، زته و ژوکو (انگلیسی: Les Aventures de Jo, Zette et Jocko) یک مجموعه کامیکس فرانسوی-بلژیکی است که توسط هرژه (کارتونیست نامدار و خالق ماجراهای تنتن) خلق شده است. قهرمانان این مجموعه دو کودک جوان هستند، برادر و خواهر ژو و زته لوگران، و شامپانزه معمولی خانگیشان ژوکو، به همراه والدینشان، آقای لوگران، مهندس و طراح هوافضا، و خانم لوگران، خانهدار و همسر آقای لوگران.
تصویر ژو، زته و ژوکو در برخی از جلدهای پشتی کامیکهای ماجراهای تنتن ظاهر میشوند، اما هرگز در داستانها حضور ندارند. برخی از کامیکهای ژو، زته و ژوکو به شخصیتها یا رویدادهایی از ماجراهای تنتن اشاره دارند، مانند مهاراجه گوپال (که بهطور مختصر در جواهرات کاستافیوره ذکر شده است) که به عنوان شخصیت برجستهای ظاهر میشود، و تصویری از کاپیتان هادوک در خانه لوگران.
تاریخچه
پسزمینه
در اواخر سال ۱۹۲۸، ابه نوربر والز برای شروع یک سری ضمایم روزنامهای، ضمیمهای مخصوص کودکان به نام لو پتی ونتیم تأسیس کرد که بعدها هر پنجشنبه در روزنامه لو ونتیم سیکل منتشر میشد.[۱] این ضمیمه پیامهای شدیداً کاتولیک و فاشیستی داشت و بسیاری از قسمتهای آن بهطور واضح ضدیهودی بودند.[۲] برای این پروژه جدید، هرژه کمیکاستریپی به نام ماجراهای خارقالعاده فلوپ، ننس، پوست و کوشونه را تصویرسازی کرد که داستان آن در مورد دو پسر، یکی از خواهران کوچکترشان و خوک پلاستیکی بادکنکیاش بود و نویسندهاش یکی از ستوننویسان ورزشی روزنامه بود.[۳] اما هرژه از این کار راضی نبود و تمایل داشت که کمیکاستریپی با داستان و طراحی خود بسازد. او به تکنیکهای جدید در این زمینه علاقهمند شده بود، مانند استفاده سیستماتیک از حبابهای گفتاری که در کمیکهای آمریکایی مانند بالا کشیدن پدر نوشته جرج مکمنوس، کِرِیزی کت اثر جرج هریمن و کَتزِنجَمِر کیدز اثر رودولف دیرکس وجود داشت. این کمیکها که نسخههایی از آنها توسط خبرنگار روزنامه، لئون دگرل، که در مکزیک برای گزارش جنگ کریسترو مشغول به کار بود، از مکزیک برای او ارسال شده بود، او را مجذوب خود کرده بود.[۴]
انتشار
در اواخر سال ۱۹۳۵، هِرژه از طرف آبِه کورتوا و آبِه پیهان، سردبیران روزنامه کاتولیک کر وایان (که در آن زمان ماجراهای تنتن را منتشر میکرد) ملاقات کرد. کورتوا اغلب از برخی عناصر آثار هِرژه ناراضی بود و اخیراً از صحنهای در داستان جدید او، گوش شکسته، شکایت کرده بود که در آن دو شخصیت منفی غرق میشوند و توسط شیاطین به دوزخ کشیده میشوند. در این دیدار، او از هِرژه خواست تا شخصیتهایی جدید خلق کند که برای مخاطبان جوانتر این روزنامه قابل درکتر باشند. در حالی که تنتن والدین نداشت و به مدرسه نمیرفت، آنها میخواستند یک مجموعه داستانی خلق شود که در آن شخصیتها خانوادهای داشته باشند و «طبیعیتر» عمل کنند؛ همچنین درخواست داشتند که این شخصیتها ماجراهای خود را در فرانسه انجام دهند.[۵]
هِرژه نمیخواست سردبیران را ناراحت کند، زیرا در آن زمان کر وایان تنها پایگاه او در بازار فرانسه بود.[۶] او بعدها گفت: «در آن زمان چند اسباببازی در خانه داشتم، برای پروژهای تبلیغاتی که روی آن کار میکردم، و یکی از آنها یک میمون به نام ژوکو بود؛ بنابراین من یک خانواده جدید را بر اساس ژوکو ساخت، واقعاً فقط برای رضایت خاطر این آقایان از کر وایان، به این فکر میکردم که شاید ایده خوبی داشته باشند.»[۶] هِرژه با ایجاد ژو، زته و ژوکو همزمان با ماجراهای تنتن و کوئیک و فلوپکه، به زودی خود را درگیر کار زیاد دید و تصمیم گرفت این سری جدید را کنار بگذارد.
اولین ماجراجویی ژو، زته و ژوکو با عنوان اشعه مخفی از ۱۹ ژانویه ۱۹۳۶ در کر وایان آغاز شد. این داستان تا ژوئن ۱۹۳۷ به صورت قسمتهای منظم در این روزنامه منتشر میشد و در تمام این مدت به صورت چاپ قرمز و سیاه منتشر شد.[۶] چند ماه بعد این داستان همچنین در صفحات لو پتی ونتیم منتشر گردید.[۶] برای آغاز سال ۱۹۳۸، هِرژه یک جلد ویژه برای لو پتی ونتیم طراحی کرد که شخصیتهای ژو، زته و ژوکو در کنار شخصیتهای ماجراهای تنتن و کوییک و فلوپکه ظاهر شدند.[۷]
هِرژه از این مجموعه ناراضی بود و گفت: «این شخصیتها مرا به شدت خسته کردند، این والدینی که همیشه گریه میکردند و به دنبال فرزندانی بودند که در جهات مختلف رفته بودند. شخصیتها آزادی کامل مانند تنتن نداشتند… به جمله ژول رنار فکر کنید: 'همه نمیتوانند یتیم باشند!' چه خوششانسی برای تنتن؛ او یتیم است و بنابراین آزاد است.»[۸]
ترموزرو
ترموزرو داستان ششم و ناتمام از مجموعه ژو، زته و ژوکو است. این داستان در سال ۱۹۵۸ به عنوان یکی از داستانهای ماجراهای تنتن با همین نام آغاز شد. نسخه تنتن این داستان همچنین به عنوان تنتن و ترموزرو شناخته میشود. هِرژه از گِرِگ (میشل رِنیه)، خالق کمیک فرانسوی، خواسته بود تا یک سناریو برای یک داستان جدید از تنتن ارائه دهد. گرگ دو طرح ممکن برای داستان ارائه داد: قرصها و ترموزرو. هِرژه طراحیهای ابتدایی هشت صفحه از ترموزرو را کشید،[۹] اما پروژه در سال ۱۹۶۰ متوقف شد. هِرژه تصمیم گرفت که همچنان کنترل کامل بر آثار خود را حفظ کند.
مدتی پس از این، هِرژه به دنبال احیایترموزرو به عنوان یک ماجراجویی جدید برای ژو، زته و ژوکو بود و از همکار قدیمیاش بوب دو مور خواست که یک طرح کلی از آن تهیه کند. برنارد توردور از بنیاد هِرژه در کنفرانس جهان تنتن که در موزه ملی دریانوردی لندن در گرینویچ در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۰۴ برگزار شد، پیشنهاد کرد که یک پیشنویس کامل از این طرح (مشابه آنچه از تنتن و هنر الفبا باقی مانده) تکمیل شده بود قبل از اینکه پروژه متوقف شود.[۱۰] به نظر میرسد که این نسخه پیشنویس همچنان در آرشیوهای تنتن باقی مانده است.[۱۱]
تحلیل انتقادی
در مورد قسمت اشعه مخفی، بنوآ پیترس، بیوگرافینویس هرژه، اشاره کرده است که این داستان از عناصر نسبتاً معمولی برای ایجاد تأثیرات زنده استفاده کرده است، بهطوری که از بسیاری از کلیشههای رمانهای پرطرفدار نظیر رباتها، دانشمندهای دیوانه و آدمخوارهای فریبخورده بهره برده است.[۱۲] او همچنین شخصیتها را «چنان بیروح و بیرنگ توصیف کرده است، به طوری که مخاطب به سختی میتواند نسبت به سرنوشت آنها اهمیتی قائل شود.»[۱۲]
هنگام صحبت در مورد دنباله آن، کشتی استراتوشیپ هاش-۲۲، او بر این باور بود که این داستان در تقریباً یک لحظه و از یک چارچوب کلی تصور شده بود، به این معنا که داستان به روشی خطیتر نسبت به ماجراهای تنتن پیش میرود.[۱۲] او معتقد بود که شکست این مجموعه اجتنابناپذیر نبوده است و به شواهدی اشاره کرده که نشان میدهند مجموعههای کمیک دیگر که به خانوادهها پرداختهاند، مانند بالا کشیدن پدر اثر جرج مکمنوس، میتوانند موفق باشند.[۱۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Peeters 2012, pp. 31–32.
- ↑ Assouline 2009, p. 38.
- ↑ Assouline ۲۰۰۹، p. ۱۶; Farr ۲۰۰۱، p. ۱۲; Peeters ۲۰۱۲، p. ۳۲.
- ↑ Assouline ۲۰۰۹، p. ۱۷; Farr ۲۰۰۱، p. ۱۸; Lofficier و Lofficier ۲۰۰۲، p. ۱۸.
- ↑ Peeters ۲۰۱۲، pp. ۸۶–۸۷.
- 1 2 3 4 Peeters ۲۰۱۲، p. ۸۷.
- ↑ Goddin 2008, p. 19.
- ↑ Peeters ۲۰۱۲، p. ۸۸.
- ↑ Tintin & Greg
- ↑ Jo, Zette and Jocko: Le ThermoZéro – Tintinologist.org Forums (1)
- ↑ Bernard Tordeur of Fondation Hergé, World of Tintin Conference, Greenwich 2004 – Tintinologist.org
- 1 2 3 Peeters 2012، p. 87.
- ↑ Peeters 2012، p. 88.
کتابشناسی
- Apostolidès, Jean-Marie (2010) [2006]. The Metamorphoses of Tintin, or Tintin for Adults. Jocelyn Hoy (translator). Stanford: Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-6031-7.
- Assouline, Pierre (2009) [1996]. Hergé, the Man Who Created Tintin. Charles Ruas (translator). Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-539759-8.
- Farr, Michael (2001). Tintin: The Complete Companion. London: John Murray. ISBN 978-0-7195-5522-0.
- Goddin, Philippe (2008). The Art of Hergé, Inventor of Tintin: Volume I, 1907–1937. Michael Farr (translator). San Francisco: Last Gasp. ISBN 978-0-86719-706-8.
- Lofficier, Jean-Marc; Lofficier, Randy (2002). The Pocket Essential Tintin. Harpenden, Hertfordshire: Pocket Essentials. ISBN 978-1-904048-17-6.
- Mail & Guardian staff (23 August 2010). "Pappa in Afrika". Mail & Guardian. Retrieved 6 June 2013.
{{cite news}}: نگهداری CS1: پیشفرض تکرار ref (link) - McCarthy, Tom (2006). Tintin and the Secret of Literature. London: Granta. ISBN 978-1-86207-831-4.
- Peeters, Benoît (1989). Tintin and the World of Hergé. London: Methuen Children's Books. ISBN 978-0-416-14882-4.
- Peeters, Benoît (2012) [2002]. Hergé: Son of Tintin. Tina A. Kover (translator). Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0454-7.
- Thompson, Harry (1991). Tintin: Hergé and his Creation. London: Hodder and Stoughton. ISBN 978-0-340-52393-3.
