عشق و خشم (فیلم)

عشق و خشم
کارگردانژان-لوک گدار
مارکو بلوکیو
برناردو برتولوچی
پیر پائولو پازولینی
کارلو لیتزانی
نویسندهمارکو بلوکیو
پیر پائولو پازولینی
ژان-لوک گدار
برناردو برتولوچی
کارلو لیتزانی
بازیگرانمارکو بلوکیو
جولیان بک
Jim Anderson
جودیت مالینا
Adriano Aprà
Petra Kandarr
میلنا ووکوتیک
نینو کاستلنووو
تام بیکر
نینتو داولی
آلدو پولیزی
Fernaldo Di Giammatteo
کاترین ژوردان
جیمز اندرسن
موسیقیجووانی فاسکو
فیلم‌بردارAlain Levent
Sandro Marconi
تدوین‌گرنینو بارالی
فرانکو فرانتیچلی
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۹۶۹ (۱۹۶۹)
مدت زمان
۱۰۲ دقیقه
کشورایتالیا
فرانسه

عشق و خشم (ایتالیایی: Amore e rabbia) یک فیلم آنتولوژی ایتالیایی-فرانسوی محصول ۱۹۶۹ است که از پنج فیلم کوتاه به کارگردانی چهار کارگردان ایتالیایی (مارکو بلوکیو، برناردو برتولوچی، پیر پائولو پازولینی و کارلو لیتزانی) و یک کارگردان فرانسوی (ژان-لوک گدار) تشکیل شده است. این فیلم نخستین بار در نوزدهمین جشنوارۀ بین‌المللی فیلم برلین در سال ۱۹۶۹ با عنوان «وانجلو ۷۰» به نمایش درآمد. هدف آن ارائه تفسیری سکولار و معاصر از متون انجیلی بود.[۱]

پیرنگ

این فیلم از اپیزودهایی تشکیل شده است که به برخی از مضامین موجود در تمثیل‌ها و حکایات عیسی در انجیل‌های رسمی می‌پردازند. با این حال، این مسائل در زمان حال از زبان کارگردانان‌شان بازتولید می‌شوند.

بخش‌ها

بی‌تفاوتی

مردی در تصادف جاده‌ای به شدت مجروح شده و عذاب می‌کشد. رهگذران به او نگاه نمی‌اندازند و راه خودشان را ادامه می‌دهند. این قسمت از تمثیل عیسی در مورد سامری نیکوکار گرفته شده است.

عذاب

یک اسقف بیمار است و در شرف مرگ. مرد پیش از مرگ، خدا را در رؤیایی می‌بیند که به او می‌گوید زندگی‌اش بیهوده سپری شده است. اسقف متوجه می‌شود که زندگی‌اش را به نادرستی صرف احترام گذاشتن به انجیل کرده است، اما حالا دیگر خیلی دیر شده است.

سکانس گل‌های کاغذی

مردی زیبا و خندان در خیابان‌های شهر قدم می‌زند و یک کاغذ بزرگ با طرح خشخاش با خود می‌آورد. این پسر، خوبی و معصومیت جوانی است که خیلی زود با شرارت انسان از بین می‌رود. این اپیزود در واقع، در حالی که پسرک شاد در حال قدم زدن است، شرارتی را که بشر در طول جنگ جهانی دوم مرتکب شده است، نشان می‌دهد. در پایان داستان، پسرک مورد اصابت صاعقه از آسمان قرار می‌گیرد و می‌میرد، در حالی که گناهکار است که در زندگی‌اش فردی شاد و همسایه‌ای خوب بوده است.

عشق

یک زن و مرد با هم دعوا می‌کنند. آن‌ها نمایندۀ دموکراسی و انقلاب مردمی هستند که نمی‌توانند با هم کنار بیایند، اگرچه ایده‌هایشان مشابه است.

بیایید بحث کنیم، بیایید بحث کنیم

گروهی از جوانان دانشگاهی را اشغال می‌کنند. جوانان، مبارزان انقلاب دانشجویی دهه شصت هستند و حالا که ساختمان را در دست دارند، شروع به بحث و جدل بین خود می‌کنند و ایده‌ها و تغییرات جدیدی را به ارمغان می‌آورند. با این حال، آنها هیچ کاری جز حرف‌های بی‌معنی انجام نمی‌دهند و هیچ چیزی را در جامعه تغییر نمی‌دهند.

بازیگران

بی‌تفاوتی

عذاب

سکانس گل‌های کاغذی

عشق

بیایید بحث کنیم، بیایید بحث کنیم

منابع

  1. Farassino, Alberto (1996). Jean-Luc Godard. 1 (1996) (به ایتالیایی). Ed. Il Castoro.