غنچه

غُنچه گل ناشگفته، نیمه شکفته یا نیمه باز را گویند.[۱]
غنچه در ادبیات فارسی
در ادبیات فارسی از غنچه بسیار یاد شدهاست.[۲] گاهی لبهای معشوق به غنچه تشبیه شده است. حافظ میگوید:
| به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتم | چو از دهان توأم غنچه در گمان انداخت |

غُنچه گل ناشگفته، نیمه شکفته یا نیمه باز را گویند.[۱]
در ادبیات فارسی از غنچه بسیار یاد شدهاست.[۲] گاهی لبهای معشوق به غنچه تشبیه شده است. حافظ میگوید:
| به بزمگاه چمن دوش مست بگذشتم | چو از دهان توأم غنچه در گمان انداخت |