فاطمه امینی
فاطمه امینی (درگذشته ۲۵ مرداد ۱۳۵۴) اولین زن کشته شدهٔ سازمان مجاهدین خلق بود. وی بهعنوان الگوی مقاومت زنان مجاهد شناخته شد و نماد ایستادگی و وفاداری به سازمان و همرزمانش بود.[۱] او در اسفند ۱۳۵۳ توسط ساواک دستگیر و زیر شکنجه کشته شد.
زندگی
فاطمه امینی در مشهد و در خانواده ای مذهبی متولد شد. وی زندگی مبارزاتی خود را از سال ۱۳۴۱ وقتی که در دانشکده ادبیات مشهد مشغول تحصیل بود، آغاز کرد و در سال ۱۳۴۳ از دانشگاه فارغالتحصیل شد و به تدریس ادبیات در دبیرستانهای دخترانه مشهد پرداخت. در دانشگاه «انجمن زنان مترقی» را تشکیل داد و در آن با سایر دختران دانشجوی عضو انجمن، قرآن و کتب عقیدتی میخواندند و سعی میکرد آنان را با مسائل سیاسی – اجتماعی آشنا کند.[۲] در سال ۴۹ با منصور بازرگان (از اعضای باسابقه سازمان مجاهدین خلق) ازدواج کرد و از مشهد به تهران رفت. او از سال ۱۳۴۹ بهطور رسمی وارد سازمان مجاهدین خلق شد. دو سال بعد که منصور بازرگان دستگیر شد وی معلمی را رها کرد و به مبارزه حرفهای روی آورد. فاطمه امینی از سال ۱۳۵۰ تا بازداشتش در سال ۱۳۵۳ یکی از سازمان دهندگان خانوادههای مجاهدین زندانی بود.[۱]
وی در تابستان ۵۳ زندگی مخفی خود را شروع کرد و همچنین در ملاقات با زندانیان مجاهد، عامل انتقال و رد و بدل اخبار جنبش میان داخل زندان و بیرون زندان بود. فاطمه امینی ضمن تماسهایی که با خانوادهها داشت در مدت کوتاهی توانسته بود امکانات پشت جبهه تازه و وسیعی برای سازمان فراهم سازد که تأثیر بهسزایی در تثبیت و رشد سازمان مجاهدین در شرایط بعد از ضربه جریان اپورتونیستی شهریور ۵۴ داشت. فاطمه یکی از کسانی بود که منتقد جدی تغییر ایدئولوژی بود. فاطمه سرانجام در اسفند ۱۳۵۳ بر سر یک قرار لو رفتهای که با یک سمپات داشت دستگیر و روانه زندان شد.[۱]
دستگیری و زندان
در اسفند سال ۱۳۵۳ فاطمه دستگیر و تحت فشار و شکنجه قرار گرفت؛ اما اطلاعات خود را حفظ کرد و به دشمن نداد.[۲]
کشته شدن
فاطمه امینی در ۲۵ مرداد ۱۳۵۴ در زیر شکنجه درگذشت.[۲]
منابع
- 1 2 3 سیمین صالحی (۲۷ مرداد ۱۳۹۱). «یادی از فاطمه امینی؛ معلم عشق، آزادی و شهادت». ملی – مذهبی. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۹-۰۲.
- 1 2 3 «فاطمه امینی سمبل پایداری و استقامت - کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران». ۲۰۲۴-۰۸-۱۴. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۲۹.