فرانسیس درهام

فرانسیس درهام (حدود ۱۵۰۶/۰۹ – اعدام‌شده ۱۰ دسامبر ۱۵۴۱) درباری‌ای از دوره تودور بود که رابطه‌اش با پنجمین ملکهٔ هنری هشتم، کاترین هاوارد، در دوران جوانی او و پیش از نامزدی‌اش با پادشاه، سرانجام فاش شد و به بازداشت او انجامید. آگاهی از رابطهٔ درهام با هاوارد چنان پادشاه هنری را ناراضی کرد که اعدام همهٔ درگیران را ترتیب داد.

زندگی اولیه

فرانسیس درهام (زاده ۱۵۰۶/۰۹ – درگذشتهٔ ۱۵۴۱) پسر توماس درهام (زاده ۱۴۷۴ – درگذشتهٔ ۱۵۳۱) اهل کریمپلشم در نورفک، و ایزابل، دختر جان پینل اهل بوثبی در لینکن‌شر،[۱] و الیزابت تیلنی (دختر سِر فیلیپ تیلنی اهل بوستون و ایزابل ثورپ) بود.

رابطه با کاترین هاوارد

درهام به‌سبب بی‌احتیاطی‌های جنسی‌اش با کاترین هاوارد، پنجمین همسر پادشاه هنری هشتم، شناخته می‌شود. این رابطه در سال ۱۵۳۸ آغاز شد، زمانی که فرانسیس ۳۲ سال داشت و کاترین حدود ۱۵ سال، پیش از آنکه او ملکه شود. در دوران این رابطه، کاترین و فرانسیس هر دو در خانهٔ آگنس هاوارد، دوشس نورفک، بیوهٔ دوشس نورفک و همسر دوم توماس هاوارد، دوک دوم نورفک، در نورفک هاوس در لمبت زندگی می‌کردند. مادربزرگ مادری فرانسیس درهام، الیزابت تیلنی، عمه/خالهٔ هر دو همسر توماس هاوارد بود (که پسرعمو/دخترعموی درجه‌یک بودند)، و همین امر فرانسیس و کاترین هاوارد را پسرعمو و دخترعموی درجه‌دوم، یک نسل دورتر، می‌ساخت.

پیش از آنکه با کاترین درگیر شود، درهام رابطه‌ای با جوان بولمر داشت که در همان خانه زندگی می‌کرد. رابطهٔ درهام با کاترین زمانی به پایان رسید که معلم موسیقی کاترین، هنری مانوکس، نامه‌ای ناشناس به بیوهٔ دوشس فرستاد. مانوکس که رابطه‌ای جنسی با کاترین آغاز کرده و هنگامی که او ۱۳ سال داشت آزارش داده بود، پیشنهاد کرد که دوشس «نیم ساعت پس از» خوابیدن، سری به اتاق‌خواب کاترین بزند، و افزود که «چیزی خواهید دید که ناخشنودتان خواهد کرد». در نتیجه، درهام دور فرستاده شد و کاترین به‌سبب «ضیافت‌های شبانه‌اش» سرزنش شد، چراکه دوشس نگران بود «این کار به زیبایی‌اش آسیب بزند». دیوید استارکی استدلال کرده که دوشس بیشتر نگران ظاهر کاترین بود تا اخلاق او. درهام مجبور شد به ایرلند برود، جایی که گفته می‌شود به راهزنی دریایی روی آورد. پیش از رفتن، از کاترین خواست ۱۰۰ پوند را نگه دارد. این پول بخش عمدهٔ پس‌اندازش بود، و کاترین، بعدها هنگامی که ملکه شده بود، گفت او به او گفته بود که اگر بازنگردد، «باید آن را از آنِ خودم بدانم».

در اواخر سال ۱۵۳۹، کاترین ندیمه چهارمین همسر پادشاه، آن کلیو، شد.[۲] پس از آن، درهام به سِمَت منشی در کاخ همپتون کورت منصوب شد؛ انتصابی که شاید بیوهٔ دوشس آن را برای خاموش‌کردن او دربارهٔ بی‌احتیاطی‌های پیشین کاترین ترتیب داده بود. در ۲۷ اوت ۱۵۴۱، با معرفی بیوهٔ دوشس، درهام در قلعهٔ پونتفرکت به معشوقهٔ پیشین خود نزدیک شد و در پی کاری بود، در حالی که دربار هنوز در سفر بود. ملکه کاترین او را منشی خصوصی خود و سپس جنتلمن آشر اتاق ملکه ساخت. درهام توضیح داد که اگر پادشاه بمیرد، با کاترین ازدواج خواهد کرد، و به این که مورد لطف فراوانی قرار گرفته فخر می‌فروخت. این گستاخی، که شاید قصدش برانگیختن حسادت توماس کالپپر بود، دلواپسی‌هایی در دربار پدید آورد. درهام خُلقی تند داشت و پس از مستی، به جان فل، جنتلمن آشری هم‌رتبه، حمله کرد، چراکه او دربارهٔ خرسندی درهام از باقی‌ماندن بر جای خود پس از نشست شورای ملکه پرسیده بود.[۳]

هنگامی که رابطهٔ پیشین آن‌ها توسط مری لَسِلز، یکی از خدمتکاران اتاق خانهٔ بیوهٔ دوشس، به اطلاع اسقف اعظم توماس کرنمر رسید، او آن‌ها را طی نامه‌ای به پادشاه گزارش داد. این امر تحقیقاتی را برانگیخت که به بازداشت بیوهٔ دوشس، پسرش ویلیام هاوارد، لرد اول هاوارد افینگهام، توماس درهام (برادر فرانسیس)،[۴] توماس کالپپر، خودِ ملکه کاترین، و سرانجام جین بولین، ویکنتس روچفورد، یکی از ندیمه‌های کاترین، انجامید. درهام تحت بازجویی به رابطه‌ای پیش از ازدواج با کاترین اعتراف کرد، اما مدعی شد که هرگز پس از ازدواج کاترین با هم صمیمیتی نداشته‌اند. افزون بر این، او اصرار داشت که کالپپر جایگاه او را در دل کاترین گرفته است.

کرنمر با شایعاتی دربارهٔ نامزدی پیشین میان درهام و کاترین روبرو شد. چنین نامزدی‌ای، به‌ویژه اگر زوج آن را با رابطهٔ جنسی مهر و موم کرده بودند، به‌اندازهٔ ازدواج الزام‌آور بود. اگر چنین بود، ازدواج کاترین با پادشاه غیرقانونی می‌بود. با این حال، هیچ مدرکی برای تأیید این اتهام وجود ندارد؛ گمان می‌رود اسناد تجریمی توسط بیوهٔ دوشس سوزانده شده باشند، چراکه ثبت شده که او صندوق‌های درهام را غارت کرد و نامه‌هایشان را نابود ساخت. نامهٔ عاشقانه‌ای که گمان می‌رفت از کاترین باشد، به‌عنوان دلیلی بر زنای او استفاده شد. درهام، حتی زیر شکنجه، تنها به وجود نامزدی پیشین اعتراف کرد. کاترین به داشتن روابط جنسی متعدد با درهام اعتراف کرد، اما مدعی شد آن‌ها روشی برای پیشگیری از بارداری به‌کار می‌بردند و، شاید از سرِ ترس، درهام را به تحمیل خود بر او متهم کرد. هنگامی که بار دیگر بازجویی شد، درهام هرگونه رابطهٔ جنسی پس از ازدواج را رد کرد، اما مدعی شد کالپپر «جایگاه او را در دل ملکه گرفته است».[۵]

اعدام

در ۴ نوامبر ۱۵۴۱، کاترین به سایون هاوس برده شد و در آنجا زندانی گشت. در ۲۲ نوامبر اعلام شد که کاترین «افتخار خود را از دست داده و باید طبق قانون با او رفتار شود، و از این پس دیگر نه ملکه، بلکه فقط کاترین هاوارد نامیده می‌شود».

در ۱ دسامبر ۱۵۴۱، توماس کالپپر و فرانسیس درهام در گیلدهال به‌جرم خیانت محاکمه شدند و هر یک به مرگ خیانتکارانه محکوم شدند. هر دو مرد از هنری هشتم خواستند حکمشان به سر بریدن تخفیف یابد، اما تنها درخواست کالپپر پذیرفته شد.

در ۱۰ دسامبر ۱۵۴۱، درهام به شیوه‌ای که معمولاً برای خائنان در نظر گرفته می‌شد در تایبرن درگذشت، یعنی به دار آویختن، شکم پاره کردن و چهارتکه کردن. کالپپر نیز در تایبرن درگذشت، اما چون پیش از رابطه‌اش با کاترین مورد لطف پادشاه بود، حکمش به سر بریدن تخفیف یافت.

«کالپپر و درهام را از برج لندن به تایبرن کشاندند، و در آنجا کالپپر، پس از نصیحتی به مردم که برایش دعا کنند، در حالی که کنار چوبهٔ دار ایستاده بود، زانو زد و سرش بریده شد؛ و سپس درهام به دار آویخته، اندام‌هایش بریده، شکمش دریده، سرش بریده و بدنش چهارقسمت شد [و هر دوی] سرهایشان بر پل لندن نهاده شد.»[۶]

کاترین و لیدی روچفورد در ۱۳ فوریهٔ ۱۵۴۲ در برج لندن سر بریده شدند. بیوهٔ دوشس[۷][۸] و توماس هاوارد[۹] سرانجام آزاد شدند.

یادداشت‌ها

پانویس

  1. ↑ The visitation of Norfolk in the year 1563 By William Harvey, England. College of arms, Norfolk & Norwich Archeological Society, p. 105
  2. ↑ Weir,(1991). "The Six Wives of Henry VIII", p. 413.
  3. ↑ Weir, Henry VIII, pp. 424, 452
  4. ↑ The History and Fate of Sacrilege - Discovered by Examples of Scripture by Henry Spelman (Google Books).
  5. ↑ Letters and Papers; Weir, Henry VIII, p. 454
  6. ↑ Wriothesley, Chronicle, I, p. 131
  7. ↑ "12 November 1541 - the Examination of Queen Catherine Howard". 12 November 2013.
  8. ↑ "1 December 1541 - the Trial of Francis Dereham and Thomas Culpeper". December 2015.
  9. ↑ Source: The History and Fate of Sacrilege - Discovered by Examples of Scripture by Henry Spelman (Google Books).

منابع اصلی

  • Accounts of the Chamber and the Great Wardrobe, PRO
  • Correspondence Politique de MM. De Castillon et de Marillac, ambassadeurs de France en Angleterre, 1537-42 (ed Jean Kaulek, Paris, 1885)
  • Calendars of State Papers: Spanish
  • Letters and Papers of the Reign of Henry VIII
  • Edward Hall, The Triumphant Reign of Henry the Eighth, London 1547, 2 vols, ed. چارلز ویبلی and (T C Jack, London, 1904)
  • Nicander Nucius, The Second Book of the Travels (ed. J A Cramer, انجمن کمدن, London, 1841)

منابع ثانویه

  • The visitation of Norfolk in the year 1563 By William Harvey, England. کالج سلاح‌شناسی, Norfolk & Norwich Archeological Society
  • Alison Weir, Henry VIII: King and Court, London, 2001
  • Alison Weir, The Six Wives of Henry VIII, London, 1991

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.