فرانکو گالو
فرانکو گالو | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۳ آوریل ۱۹۳۷ |
| ملیت | ایتالیا |
فرانکو گالو (انگلیسی: Franco Gallo؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۳۷) قاضی، سیاستمدار، وکیل، و حقوقدان اهل ایتالیا است.
او همچنین به عنوان وزیر دارایی ایتالیا و رئیس دادگاه قانون اساسی ایتالیا خدمت کردهاست. او عضو بنیاد ایتالیا-ایالات متحده و آکادمی لینچئی است.[۱]
زندگینامه
گالو در رم و در خانوادهای با اصالت اهل فلوریدیا در سیسیل به دنیا آمد. او پس از فارغالتحصیلی در رشته حقوق از دانشگاه ساپینتزا رم، به تدریس حقوق مالیاتی در دانشکده حقوق دانشگاه لوئیجی کارلی لوئیس و دانشگاه رم تور ورگاتا پرداخت و همچنین در دانشکده علوم سیاسی دانشگاه ناپل فدریکو دوم نیز تدریس کرد.
او در دولت کارلو آزلیو چیامپی از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ وزیر دارایی ایتالیا بود. گالو یکی از چهار وزیر «فنی» (غیرحزبی) در آن کابینه بود. اقدام مهم دوران وزارت او سادهسازی گسترده فرمهای اظهارنامه مالیاتی بود. همچنین برای نخستین بار «مطالعات بخشی» معرفی شد؛ ابزارهایی که به وسیله آن مأموران مالیاتی درآمد آزادکاران و خوداشتغالان را برآورد میکردند.
وی در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۴ به پیشنهاد رئیسجمهور کارلو آزلیو چیامپی به عنوان قاضی قانون اساسی منصوب و در ۱۶ سپتامبر همان سال سوگند یاد کرد. در ۶ دسامبر ۲۰۱۱ از سوی رئیس آلفونسو کوارانتا به عنوان نایبرئیس دادگاه قانون اساسی برگزیده شد.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳، گالو به عنوان رئیس دادگاه قانون اساسی ایتالیا انتخاب شد و جانشین آلفونسو کوارانتا گردید.[۲] او تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۳ در این سمت باقی ماند.
در ۱۶ فوریه ۲۰۱۴، گالو به عنوان رئیس مؤسسه دانشنامه ایتالیایی تریکانی منصوب شد.[۳]