فردریک ویلیام استاپفورد
فردریک ویلیام استاپفورد | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۲ فوریهٔ ۱۸۵۴ دوبلین |
| درگذشته | ۴ مهٔ ۱۹۲۹ (۷۵ سال) لندن |
| وفاداری | بریتانیا |
| نیروی زمینی بریتانیا | |
| سال‌های خدمت | ۱۸۷۱–۱۹۲۰ |
| درجه | سپهبد |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | |
فردریک ویلیام استاپفورد (انگلیسی: Frederick Stopford; ۲ فوریهٔ ۱۸۵۴ – ۴ مهٔ ۱۹۲۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
استاپفورد در ۲۸ اکتبر ۱۸۷۱ به گارد گرنادیر مأمور شد. او به عنوان دستیار سر جان آدی، رئیس ستاد نیروی اعزامی مصر، منصوب شد و در نبرد تل الکبیر در سال ۱۸۸۲ شرکت کرد. او در سال ۱۸۸۵ به عنوان دستیار سرلشکر آرتور فریمنتل، فرمانده لشکر سوآکین، منصوب شد. سپس به عنوان سرتیپ سرتیپ برای تیپ گارد، که به مصر اعزام شده بود، منصوب شد.
استاپفورد در سال ۱۸۸۶ به انگلستان بازگشت تا فرمانده تیپ دوم پیاده‌نظام در آلدرشات باشد. او در سال ۱۸۹۲ معاون دستیار آجودان کل در هورس‌گاردز و در سال ۱۸۹۴ معاون دستیار آجودان کل در آلدرشات شد. او در سال ۱۸۹۵ در جنگ چهارم انگلیس و آشانتی شرکت کرد و در سال ۱۸۹۷ معاون آجودان کل در هورس‌گاردز شد. استاپفورد در جنگ دوم بوئر به عنوان منشی نظامی ژنرال سر ردورز بولر و بعداً منشی نظامی افسر کل فرمانده ناتال شرکت کرد که در نوامبر ۱۹۰۰ به عنوان فرمانده شوالیه نشان سنت مایکل و سنت جورج به او لقب شوالیه داده شد. پس از بازگشت به بریتانیا، در سال ۱۹۰۱ به عنوان معاون آجودان کل در آلدرشات و در اول آوریل ۱۹۰۲ به عنوان افسر ارشد ستاد سپاه اول با درجه موقت سرتیپ منصوب شد. دو سال بعد، در سال ۱۹۰۴ به عنوان مدیر آموزش نظامی در هورس‌گاردز منصوب شد. در فوریه ۱۹۰۴ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و از سال ۱۹۰۶ سرلشکری فرمانده تیپ گارد و افسر کل فرمانده منطقه لندن بود. در ژوئن ۱۹۰۹ به عنوان فرمانده شوالیه نشان سلطنتی ویکتوریا منصوب شد و در سپتامبر به درجه سپهبدی ارتقا یافت.
در اکتبر ۱۹۱۲، او به عنوان ستوان برج لندن منصوب شد و این سمت را از ژنرال سر هنری گرانت تحویل گرفت.
در ۵ اوت ۱۹۱۴، یک روز پس از ورود بریتانیا به جنگ جهانی اول، او به عنوان فرمانده ارتش اول بخشی از نیروهای داخلی منصوب شد، سمتی که تا سال بعد که فرماندهی سپاه نهم را بر عهده گرفت، در اختیار داشت.
به عنوان فرمانده سپاه نهم، استاپفورد به دلیل عدم حمله پس از پیاده شدن در خلیج سوولا در اوت ۱۹۱۵، در طول نبرد گالیپولی، مورد سرزنش قرار گرفت. استاپفورد فرماندهی پیاده شدن را از کشتی جانکیل که در ساحل لنگر انداخته بود، بر عهده گرفته بود، اما به دلیل پیشرفت پیاده شدن، به خواب رفت. او به سرعت در ۱۵ اوت توسط سرلشکر سر جولیان بینگ جایگزین شد.
پس از تقریباً ۵۰ سال خدمت نظامی، استاپفورد در سال ۱۹۲۰ از ارتش بازنشسته شد.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Frederick Stopford». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۲.