سپاه نهم (بریتانیا)

سپاه نهم بریتانیا
فعال۱۹۱۵–۱۹۱۹
۱۹۴۱–۱۹۴۳
کشور بریتانیا
رسته ارتش بریتانیا
گونهپیاده‌نظام
اندازهسپاه
نبردهاجنگ جهانی اول

جنگ جهانی دوم

فرماندهان
فرماندهان برجستهفردریک ویلیام استاپفورد
جولیان هدوورث جورج بینگ
والتر پیپون بریثویت
جان تردینیک کراکر
برین هورروکز
نشان
نشان شناسایی

سپاه نهم بریتانیا (انگلیسی: IX Corps) سپاه پیاده‌نظام نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۱۵ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۳ منحل گردید.

جنگ جهانی اول

سپاه نهم در سال ۱۹۱۵ در انگلستان و در آمادگی برای پیاده شدن مجدد در سوولا در طول نبرد گالیپولی تشکیل شد. ستاد فرماندهی در برج لندن تشکیل شد. فرماندهی سپاه به سپهبد سر فردریک استاپفورد سپرده شد. عملکرد او در اداره سپاه در طول حمله ماه اوت، نبرد ساری بیر، جایگزینی او با سپهبد جولیان بینگ را تنها پس از نه روز ایجاب می‌کرد.

پس از تخلیه گالیپولی توسط بریتانیا، این سپاه در سال ۱۹۱۶ به فرانسه منتقل شد و در آنجا فرماندهی آن را الکساندر همیلتون-گوردون بر عهده داشت تا اینکه در سال ۱۹۱۸ از سمت خود برکنار شد.

در آوریل ۱۹۱۸، این سپاه به لشکرهایی اختصاص داده شد که در نبردهای عملیات مایکل، نبرد اول سم (۱۹۱۸) و نبرد لیس، تلفات شدیدی متحمل شده بودند.

این لشکرها برای بازسازی به بخش آرام جنوب منتقل شدند. این بخش هدف بدشانس حمله بعدی آلمان، نبرد سوم اِن در ماه مه-ژوئن ۱۹۱۸، بود که باعث تلفات بیشتر سپاه نهم شد. ژنرال دنیس دوشن، فرمانده ارتش ششم فرانسه، سپاه نهم (پنج لشکر) را خیلی جلوتر، در خط الراس چمین دس دامس مستقر کرده بود، که با چنین هزینه‌ای در نبرد دوم اِن در سال قبل به دست آمده بود. (فرمانده کل فرانسه، فیلیپ پتن، و فرمانده گروه ارتش، فرانچت دِسپری، ترجیح می‌دادند که خط الراس به آرامی حفظ شود و دفاع اصلی، منطقه جنگی بین آن و رودخانه اِن باشد) در زمان آتش‌بس، سپاه نهم بخشی از ارتش چهارم بود.

جنگ جهانی دوم

سپاه نهم که در سال ۱۹۱۹ پس از جنگ جهانی اول منحل شده بود، در طول جنگ جهانی دوم در بریتانیا در آوریل ۱۹۴۱، تحت فرماندهی سپهبد ریدلی پاکنهام-والش، بازسازی شد. لشکر ۵۹ پیاده‌نظام (استافوردشایر) و لشکر شهرستان دورهام و نورث رایدینگ در ۹ آوریل ۱۹۴۱ از سپاه دهم به سپاه نهم منتقل شدند، که نشان می‌دهد این تاریخ، تاریخ لازم‌الاجرا شدن سپاه نهم است. لشکر شهرستان نورث‌آمبرلند روز بعد به سپاه نهم پیوست.

لشکر ۱۵ پیاده‌نظام (اسکاتلندی) در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۱ به سپاهی به فرماندهی سپهبد ادوین موریس منتقل شد. در ۳۰ نوامبر، هر دو لشکر شهرستانی منحل شدند و در ۱ دسامبر ۱۹۴۱، این سپاه به ناحیه سپاه نهم تغییر نام داد. لشکر پانزدهم در ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۲ ناحیه سپاه نهم را ترک کرد تا به ناحیه نورثامبرین منتقل شود، که نشان می‌دهد این سپاه در این تاریخ موقتاً از عملیات بازایستاده است.

سپاه نهم، که اکنون تحت فرماندهی سپهبد جان کراکر بود، برای شرکت در لشکرکشی تونس در ارتش اول بریتانیا (سپهبد کنت اندرسون) اعزام شد. ستاد سپاه نهم، به فرماندهی سرتیپ گوردون مک‌میلان به عنوان رئیس ستاد، در ۲۴ مارس ۱۹۴۳ به عنوان ذخیره گروه ارتش هجدهم متفقین مستقر و افتتاح شد. لشکر ششم زرهی در ۱۲ مارس ۱۹۴۳ از سپاه پنجم به این سپاه منتقل شد. این سپاه همچنین فرماندهی لشکر ۳۴ پیاده‌نظام ایالات متحده و گروه تیپ ۱۲۸ پیاده‌نظام، بخشی از لشکر ۴۶ پیاده‌نظام، را بر عهده گرفت و حمله‌ای را به پینچون-فوندوک در جناح جنوبی ارتش اول آغاز کرد.

برای حمله نهایی در شمال آفریقا، چندین واحد کهنه‌کار از ارتش هشتم (ژنرال سر برنارد مونتگومری) برای تقویت سپاه نهم که قرار بود نقش اصلی را در حمله نهایی ایفا کند، وارد شدند. لشکر هفتم زرهی بریتانیا، از ارتش هشتم، در ۳۰ آوریل به سپاه نهم پیوست. لشکر چهارم پیاده‌نظام هند، که آن هم از ارتش هشتم بود، در ۳۰ آوریل به آنها پیوست و پس از آن تیپ ۲۰۱ گارد و لشکر چهارم پیاده‌نظام در ۳ مه به آنها پیوستند. این امر باعث شد سپاه نهم، که اکنون فرماندهی آن را سپهبد برایان هوروکس (جایگزین کراکر که در یک حادثه آموزشی توسط یک پیات مجروح شده بود) بر عهده داشت، دو لشکر زرهی و دو لشکر پیاده‌نظام داشته باشد. حمله نهایی در ۵ مه آغاز شد و دو لشکر پیاده‌نظام با عبور از شکاف مدجز الباب، از آن عبور کردند و دو لشکر زرهی از آن عبور کردند تا در نهایت در ۱۳ مه ۱۹۴۳ تسلیم نیروهای محور شوند.

با تسلیم تقریباً ۲۵۰۰۰۰ سرباز محور در شمال آفریقا، لشکر هفتم زرهی در ۱۸ مه ۱۹۴۳ به سپاه پنجم، لشکر چهارم پیاده‌نظام چهار روز بعد به دنبال آن و لشکر ششم زرهی (به همراه تیپ ۲۰۱ گارد متصل) در ۲۶ مه به سپاه پنجم منتقل شدند. سپاه نهم، که پس از بازگشت هوراکس به سپاه دهم بدون فرمانده بود و از آنجایی که کراکر هنوز مجروح بود، در ۳۱ مه ۱۹۴۳ منحل شد.

منابع