فرهنگنامه ایران
 | |
| نویسنده(ها) | رضا مرادی غیاثآبادی |
|---|---|
| عنوان اصلی | فرهنگنامه ایران: دانشنامه فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن |
| کشور | ایران |
| زبان | فارسی |
| موضوع(ها) | کتابهای مرجع- دائرةالمعارفها- ایرانشناسی |
| انتشار | ۱۳۹۳ |
| گونه رسانه | کتاب چاپی |
| شمار صفحات | ۸۴۸ صفحه. |
| شابک | شابک ۹۷۸−۹۶۴−۰۴−۹۶۳۹−۸ |
| از سلسلهٔ مقالات دربارهٔ |
| ایرانشناسی |
|---|
|
فرهنگنامه ایران (با نام قبلی «فرهنگنامه ایران باستان») و با زیرعنوان «دانشنامه فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن» یک دانشنامه به زبان فارسی با موضوع ایران است. فرهنگنامه ایران به مطالب و موضوعهایی میپردازد که با فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن در پیوند است. محدوده زمانی این فرهنگنامه از دوران پیش از تاریخی تا اواخر عصر قاجار است.[۱]
موضوع مدخلهای این فرهنگنامه عبارتند از: دورههای باستانشناسی، سکونتگاهها، آثار و بناهای باستانی، سنگنگارهها، خطها و زبانها، کتیبهها و متون کهن، متون ادبی و علمی، شخصیتهای تاریخی و اسطورهای، نامهای اوستا و شاهنامه، هنرمندان، ادیبان و شاعران، جشنها و گردهماییهای مردمی، مناسبتهای تقویمی و باورهای کیهانی، هنرهای مردمی و صنایع دستی، موسیقی و خوشنویسی، اوزان و مقیاسها، تاریخنامهها و جغرافینامهها، تاریخنگاران و جغرافینویسان، شرقشناسان، سفرنامهنویسان[۲] و بهخصوص مظاهر هویت ایرانی در قبال یونسکو و آنچه به میراث فرهنگی ناملموس و مرکز مطالعات منطقهای حفاظت از آن مرتبط است.[۳]
به گفته خبرگزاری کتاب ایران نسخه مخصوص نوجوانان یکی از برنامههای در دست اجرای فرهنگنامه ایران است.[۴]
مشخصات
ویرایش نخست و اصلی این فرهنگ در سال ۱۳۹۲ به پایان رسید.[۵] در این فرهنگنامه تلفظ کلمات و سرواژهها با استفاده از زیر و زبرهای استاندارد خط و زبان فارسی نوشته شدهاند.[۶] گفته شده که فرهنگنامه ایران اثری غیروابسته است که از بودجه یا حمایت دولتی یا نهادی استفاده نمیکند.[۷] اما به نظر میرسد انتشارات آگاه در چاپ و نشر آن همکاری داشته است.[۸] این فرهنگنامه دارای ۵۰۰۰ مدخل ایرانشناسی است و در نگارش آن از ۵۰۰ قطعه عکس استفاده شده است.[۹]
برخی دیگر از ویژگیهای این فرهنگنامه عبارت است از:
- تلفظ مدخلها و نامها با علائم هجاوندی زبان فارسی
- دارای مدخلهای مرتبط با زبان و فرهنگهای حوزهٔ فرهنگی ایران و کشورهای همسایه آن
نسخهٔ آنلاین فرهنگنامه ایران فاقد تمامی مدخلها و متن کامل آنها است. همچنین نسخهٔ آنلاین بدون تصویرهای منتشر شده در نسخهٔ چاپی است. عدهای این را نقصان نسخهٔ آنلاین میشمارند و معتقدند تمامی کتابهای مرجع میباید دارای نسخهٔ آنلاین کامل و رایگان باشند.
پیوند به بیرون
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «فرهنگنامه ایران». opac.nlai.ir. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ ««فرهنگنامهی ایران باستان» انتشار یافت». ایسنا. ۲۰۱۲-۱۱-۱۳. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ «مرثیهای برای "تار ایرانی"...». ایسنا. ۲۰۱۲-۱۲-۱۱. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ Behnegarsoft.com (۲۰۱۴-۰۹-۰۸). «ایبنا - انتشار فرهنگنامهای برای نوجوانان که جایش خالی بود». خبرگزاری کتاب ايران (IBNA). دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ «پیشگفتار کتاب فرهنگنامه ایران و حمایت از تداوم و توسعه آن « پژوهشهای ایرانی». دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ «Happy Leap Day! Persian edition». The Universe of Discourse : Happy Leap Day! Persian edition. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ «پژوهشهای ایرانی | درباره فرهنگنامه ایران و حمایت از تداوم و توسعه آن». ghiasabadi.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
- ↑ agahbookshop.com https://agahbookshop.com/p-25924--.aspx. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰. پارامتر
|عنوان= یا |title=ناموجود یا خالی (کمک) - ↑ «انتشار کتاب فرهنگنامه ایران». دریافتشده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵.