فهرست آتشفشان‌های تانزانیا

فهرست آتشفشان‌های تانزانیا فهرستی از آتشفشان‌های فعال و خاموش در تانزانیا است. این آتشفشان‌ها در مناطق گوناگون تانزانیا پراکنده‌اند و بسیاری از آن‌ها در طول دوران کواترنر دست‌کم یک بار فعال بوده‌اند.

تانزانیا به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در امتداد دره شکافی بزرگ آفریقا، از نظر آتشفشانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برخی از شناخته‌شده‌ترین آتشفشان‌های این کشور عبارت‌اند از کلیمانجارو که بلندترین قله آفریقاست، الدوینیو لنگای که یکی از معدود آتشفشان‌های فعال جهان با گدازه کربناتیتی است و کوه مرو که دومین قله بلند تانزانیاست.

نامارتفاعموقعیتآخرین فوران
مترفوتمختصات
بورکو[۱]۲۱۳۶۷۰۰۸۳°۲۰′جنوبی ۳۶°۱۳′شرقی / ۳٫۳۳°جنوبی ۳۶٫۲۲°شرقی / -3.33; 36.22-
امبولبول[۲]----
الانایروبی[۳]۳۲۲۰۱۰۵۶۴۲٫۹۲°جنوبی ۳۵٫۸۳°شرقیپلیستوسن
اسیمینگور[۱]----
گلای[۴]----
ایگویسی هیلز--۴°۵۲′جنوبی ۳۱°۵۵′شرقی / ۴٫۸۷°جنوبی ۳۱٫۹۲°شرقی / -4.87; 31.92هولوسن
ایزومبوه-مپولی۱۵۶۸۵۱۴۴۸°۵۶′جنوبی ۳۳°۲۴′شرقی / ۸٫۹۳°جنوبی ۳۳٫۴۰°شرقی / -8.93; 33.40هولوسن
کتومباینه[۴]----
کیِجو۲۱۷۵۷۱۳۶۹°۱۴′جنوبی ۳۳°۴۷′شرقی / ۹٫۲۳°جنوبی ۳۳٫۷۸°شرقی / -9.23; 33.78۱۸۰۰
کلیمانجارو۵۸۹۵۱۹٬۳۴۰۳°۰۴′جنوبی ۳۷°۲۱′شرقی / ۳٫۰۷°جنوبی ۳۷٫۳۵°شرقی / -3.07; 37.35-
لماگروت[۵]----
کوه لولمالاسین[۶]۳۶۸۲---
کوه مرو۴۵۶۵۱۴٬۹۷۷۳°۱۵′جنوبی ۳۶°۴۵′شرقی / ۳٫۲۵°جنوبی ۳۶٫۷۵°شرقی / -3.25; 36.75۱۹۱۰
انگورونگورو[۵]--۳°۰۹′جنوبی ۳۹°۱۸′شرقی / ۳٫۱۵°جنوبی ۳۹٫۳۰°شرقی / -3.15; 39.30-
نگوزی۲۶۲۲۸۶۰۲۸°۵۸′جنوبی ۳۳°۳۴′شرقی / ۸٫۹۷°جنوبی ۳۳٫۵۷°شرقی / -8.97; 33.57هولوسن
الدوینیو لنگای[۷]۲۹۶۲۹۷۱۸۲°۴۵′۵۰″جنوبی ۳۵°۵۴′۵۰″شرقی / ۲٫۷۶۴°جنوبی ۳۵٫۹۱۴°شرقی / -2.764; 35.914۲۰۱۷
آلدینی[۴]۳۲۱۵۱۰۵۴۷٫۹۳٫۳۰°جنوبی ۳۵٫۴۵°شرقی
اولموتی[۸]۲۱۸۸۷۱۷۸۲°۴۱′جنوبی ۳۷°۵۳′شرقی / ۲٫۶۸°جنوبی ۳۷٫۸۸°شرقی / -2.68; 37.88پلیستوسن
کوه رونگوه[۹]۲۹۶۱۹۷۱۴۹°۰۸′جنوبی ۳۳°۴۰′شرقی / ۹٫۱۳°جنوبی ۳۳٫۶۷°شرقی / -9.13; 33.67هولوسن
بی‌نام--۸°۳۸′جنوبی ۳۳°۳۴′شرقی / ۸٫۶۳°جنوبی ۳۳٫۵۷°شرقی / -8.63; 33.57هولوسن
حوضه اوسانگو۲۱۷۹۷۱۴۹۸°۴۵′جنوبی ۳۳°۴۸′شرقی / ۸٫۷۵°جنوبی ۳۳٫۸۰°شرقی / -8.75; 33.80هولوسن

منابع

  1. 1 2 Yu. L. Kapustin؛ A. I. Polyakov (۱۹۸۵). «Carbonatite Volcanos of East Africa and the Genesis of Carbonatites». International Geology Review. ۲۷ (۴): ۴۳۴–۴۴۸. بیبکد:1985IGRv...27..434K. doi:10.1080/00206818509466431.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ T. Alexander Barns (دسامبر ۱۹۲۱). «The Highlands of the Great Craters, Tanganyika Territory». The Geographical Journal. ۵۸ (۶): ۴۰۱–۴۱۶. doi:10.2307/1781718. جی‌استور 1781718.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Embagai». Smithsonian Institution Global Volcanism Program. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 3 Lee Siebert؛ Tom Simkin؛ Paul Kimberly (۲۰۱۰). Volcanoes of the World. University of California Press. صص. ۳۵۱–. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۰-۲۶۸۷۷-۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 «PBS Online: Ngorongoro: Fiery Origins». www.pbs.org. دریافت‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ "Africa Ultra-Prominences" Peaklist.org. Retrieved 2016-01-14.
  7. ↑ Venzke، E. «Ol Doinyo Lengai (222120)». Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ "Global Volcanism Program | Olmoti". Smithsonian Institution | Global Volcanism Program (in English). Retrieved 15 آوریل 2022.
  9. ↑ Venzke, E. "Rungwe (222166)". Global Volcanism Program (in English). Smithsonian Institution. Retrieved 22 سپتامبر 2023.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.