قلعه آرچ‌کلیف

ورودی دژ در ۲۰۱۵
ساختمان‌های مدرن دژ (مرکز) که بین جاده A20 (چپ) و خط اصلی ساحل جنوبی (راست) قرار گرفته‌اند. ساحل شکسپیر در پایین و بندر دوور در پس‌زمینه قابل مشاهده است.

دژ آرچ‌کلیف یک تأسیسات نظامی پیشین در دوور، انگلستان است. این دژ در دامنه ارتفاعات غربی دوور قرار دارد و رویکردها به بندر دوور را زیر نظر دارد. یک برج دیدبانی در ۱۳۷۰ در این سایت برپا شد اما این با یک دژ مستحکم‌تر توسط هنری هشتم تا ۱۵۳۹ جایگزین شد. دژ به حالت خرابی افتاد اما در ۱۵۸۸ به‌خاطر نگرانی‌ها در مورد ناوگان اسپانیایی آرمادا بازسازی شد. پادشاهان استوارت جیمز ششم و یکم و چارلز یکم بهبودهایی به دژ ایجاد کردند و به‌طور سنگین توسط چارلز دوم در پیامدهای ۱۶۶۰ بازگردانی پادشاهی انگلستان پادگان‌دهی شد. ترس‌های تهاجم در طول قرن هجدهم طولانی بهبودهای بیشتری به دفاعیات داد.

دژ در طول جنگ جهانی اول نیرو گرفت اما در دهه ۱۹۲۰ بیشتر آن برای اجازه بهبودها به خط اصلی جنوب شرقی راه‌آهن تخریب شد. دژ توسط زمان جنگ جهانی دوم منسوخ اعلام شد و در ۱۹۵۶ از خدمت خارج شد، پس از آن تخریب بیشتری برای عریض کردن جاده A20 (انگلستان) انجام شد. ساختار بازمانده شامل دو خاکریز و دو برجسته‌گاه گوشه کامل، همراه با برخی ساختمان‌های مدرن در داخل است. دژ توسط جامعه اماوس (خیریه) برای اسکان افراد بی‌خانمان سابق استفاده می‌شود و یک کارگاه مبلمان و مرکز خرده‌فروشی را اداره می‌کند.

تاریخچه اولیه

سایت در دامنه ارتفاعات غربی دوور قرار دارد و ساحل شکسپیر و رویکردها به بندر دوور را زیر نظر دارد. سنگ چخماق کارشده مربوط به دوره‌های نوسنگی و عصر مفرغ اینجا یافت شده است و همچنین سفال‌های مربوط به قرن‌های ۱۲ تا ۱۴. در ۱۳۷۰ یک برج دیدبانی در سایت برپا شد. هیچ اثری از ساختار باقی نمانده است اما نقشه‌ها از دوره یک ساختمان پنج‌ضلعی را در موقعیت تقریبی برجسته‌گاه غربی فعلی نشان می‌دهند. نقشه‌ها نشان می‌دهند که برج دیدبانی توسط یک خندق به یک دروازه‌خانه واقع در مجاورت برجسته‌گاه شرقی فعلی متصل بود.[۱]

دوره تودور

در ۱۵۳۴ پارلمان هنری هشتم قانون برتری را تصویب کرد، که کلیسای انگلستان را تحت کنترل او آورد و با کلیسای کاتولیک شکست. این منجر به ترس‌های یک تهاجم کاتولیک-رهبری‌شده به انگلستان شد. هنری شروع به ساخت دژهای ساحلی هنری هشتم برای محافظت از زمین‌هایش کرد از جمله، تا ۱۵۳۹، استحکامات جدید در دوور. برج دیدبانی موجود در آرچ‌کلیف تخریب شد و یک دژ جدید برپا شد. دژ آرچ‌کلیف یک ساختار خاکی مستطیل، با روکش چوبی بود که یک خانه توپچی و تعدادی ساختمان‌های دیگر را در بر می‌گرفت.[۲]

دژ آرچ‌کلیف سمت غربی بندر را با Moat's Bulwark نزدیک قلعه دوور برپا برای پوشش شرق و Wyke Bulwark بریده در خود صخره برای محافظت از اسکله پوشش می‌داد (این استحکام تا ۱۵۶۸ به حالت متروکه افتاد). استحکامات جدید قصد داشتند هر نیروی تهاجمی را با آتش توپ در حالی که هنوز در دریا بود یا در فرآیند پیاده شدن بود نابود کنند.[۲]

دژ آرچ‌کلیف با یک نیمه کالورین، دو ساکر برنجی، یک فاولر آهنی، سه مارپیچ و یک دوجین بیس مجهز شد. این یک کارکن دائمی یک کاپیتان و دو سرباز داشت، قصد داشت با نیروهای اضافی در زمان‌های جنگ تقویت شود. پس از اینکه تهدید تهاجم عقب نشست دژ و توپ‌هایش تا ۱۵۸۸ به حالت خرابی افتادند وقتی که الیزابت یکم کارهای بازسازی را در پاسخ به تهدید ناوگان اسپانیایی آرمادا انجام داد.[۲]

قرن‌های ۱۷ تا ۱۹

دژ آرچ‌کلیف از یک نقشه ۱۸۴۴ دوور. دژ در بیشترین وسعت خود نشان داده شده است از جمله باربیکان و خاکریزهای رو به دریا که اکنون تخریب شده‌اند. راه‌آهن در یک تونل زیر دژ اجرا می‌شود.

دوور یک نقطه سوار شدن مهم برای نیروهای انگلیسی درگیر در جنگ هشتادساله در اروپای قاره‌ای بود و در اوایل قرن ۱۷ جیمز ششم و یکم (دوره پادشاهی ۱۶۰۳–۱۶۲۵) دستور تعمیرات به دژ آرچ‌کلیف برای بهبود دفاعیات بندر داد. جانشین جیمز چارلز یکم (دوره پادشاهی ۱۶۲۴–۱۶۴۹) دستور داد صخره زیر دژ شیب‌دارتر شود تا بالا رفتن برای یک مهاجم دشوارتر شود. در ۱۶۳۹ دژ کاملاً به هزینه ۴٬۳۰۰ پوند (برابر ۸۵۳٬۱۰۲ £ در ۲۰۲۵) بازسازی شد. کارهای بیشتر در ۱۶۴۱ انجام شد که دژ را با یک خندق ۷ فوتی (۲.۱ متری) عمیق و ۱۸ فوتی (۵.۵ متری) عریض و یک خاکریز محیطی ۲۰ فوتی (۶.۱ متری) بلند احاطه کرد. دیوار ضعیف ساخته شده بود و تعمیرات در عرض ۱۲ ماه از برپا شدن آن لازم بود.[۲]

دژ در طول جنگ‌های داخلی انگلستان از آسیب در امان ماند و در پیامدهای بازگردانی پادشاهی انگلستان توسط یک کاپیتان، یک ستوان، یک پرچم‌دار، یک گروهبان، دو گروهبان دوم، یک طبل‌زن، یک توپچی، دو دستیار توپچی و شصت سرباز نیرو گرفت. همان‌طور که چارلز دوم (دوره پادشاهی ۱۶۶۰–۱۶۸۵) در حکومت خود مطمئن‌تر شد پادگان به دو افسر و چهار توپچی کاهش یافت. همان‌طور که جنوب شرقی کشور توسط طاعون بزرگ لندن ۱۶۶۶ ویران شد پادگان آتش‌ها را روشن کرد، توپ‌ها را شلیک کرد و زنگ‌ها را به صدا درآورد به‌عنوان احتیاط علیه بیماری. تعمیرات بیشتر به دیوارها و سکوهاى توپ به سمت پایان قرن ۱۷ انجام شد وقتی که دژ ۱۳ توپ آهنی را جای می‌داد.[۲]

ترس‌های تهاجم در اواسط قرن ۱۸ دژ را تقویت‌شده دید، با یک پادگان و دو خانه نگهبانی که در ۱۷۴۵ برپا شدند.[۳][۴] یک پاراپت به خاکریزها در ۱۷۵۵ نصب شد، با بخش‌های بازمانده که نمونه‌هایی از پله‌های آتش‌دهی را نشان می‌دهند.[۱] پادگان‌های بیشتر در ۱۷۵۷ برپا شدند اما تا ۱۷۹۳، وقتی که اولین میلیشی دوون به دژ اعزام شدند، شکایت می‌شد که پادگان‌ها تقریباً کاملاً توسط هیئت توپخانه تصرف شده بودند و فضای ناکافی برای هر پیاده‌نظامی وجود داشت. دژ در ۱۷۹۴ در طول یک انفجار آسیب دید وقتی که آزمایش در حال انجام بود روی برخی توپ‌های مقصد برای یک کاتر دریایی.[۴] جنگ‌های ناپلئونی با فرانسه (۱۸۰۳–۱۸۱۵) ورودی را بین ۱۸۰۷ و ۱۸۰۹ بازسازی‌شده دید و یک برج‌وبارو آجری در جلوی ورودی بین ۱۸۱۴ و ۱۸۱۵ نصب شد. در ۱۸۷۲ دفاعیات رو به دریا برای جای دادن پنج تفنگ ۱۰ اینچی ۱۸ تنی RML اصلاح شدند.[۱]

قرن‌های ۲۰ و ۲۱

در ۴ اوت ۱۹۱۴ ورود بریتانیا به جنگ جهانی اول بریتانیا به آلمان اعلان جنگ داد و وارد جنگ جهانی اول شد. آن روز نیروی دریایی سلطنتی کشتی‌های تجاری آلمانی Franz Horn و Perkeo را در کانال انگلیسی تصرف کرد؛ خدمه‌هایشان آن روز به دژ آرچ‌کلیف آورده شدند.[۵] در طول بخش اولیه جنگ دژ توسط Kent Fencibles (بازوی محلی لشکر آموزش داوطلب) نیرو گرفت، بعدتر در جنگ توسط دو افسر غیرکمیسین‌دار و نه سرباز عادی از اولین گردان داوطلب از بافس (رژیمان شرقی کنت سلطنتی) (بخشی از لشکر آموزش داوطلب) و توسط سومین شرکت دژ از مهندسان سلطنتی نیرو گرفت.[۶][۵] در طول جنگ توپخانه سریع‌آتش نصب شد، قصد داشت علیه نیروهای دشمن که ممکن است به دنبال پناه گرفتن در دیواره صخره زیر دژ باشند استفاده شود.[۷]

در دهه ۱۹۲۰ بخش‌های جنوبی و شرقی دژ برای اجازه بهبودها به خط اصلی جنوب شرقی که قبلاً از زیر ساختار در یک تونل عبور می‌کرد تخریب شدند؛ دژ فقط با دو خاکریز و دو برجسته‌گاه گوشه کامل (باقی‌مانده‌های جزئی یک سومی باقی هستند) از طرح قرن ۱۷ باقی ماند.[۸][۱] تا زمان ۱۹۳۹–۱۹۴۵ جنگ جهانی دوم دژ به‌عنوان یک ساختار دفاعی منسوخ اعلام شد و یک ورودی وسیله نقلیه جدید از طریق خاکریز شمالی بریده شد، به شرق دروازه ورودی.[۹][۱] پس از جنگ دژ خانه به Sea Cadets (پادشاهی متحده) دوور و همچنین به اولین یادبود به گشت دوور، یک لوح چوبی بود. هم داوطلبان دریایی و هم یادبود سایت را در دهه ۱۹۷۰ ترک کردند.[۱۰] دژ به‌عنوان یک تأسیسات نظامی در ۱۹۵۶ از خدمت خارج شد.[۸] به‌زودی بعد از آن باربیکان ورودی و ضدشیب خندق شمالی برای تسهیل عریض کردن جاده A20 (انگلستان) تخریب شدند؛ بقایای سه ساختار پل ورودی در طول کارها یافت شدند.[۸][۱] در ۲۰۰۲ یک گذرگاه احتمالی به یک دروازه زندان قرن ۱۹ و بقایای یک ستون قرون وسطایی در طول حفاری یک گودال یافت شدند. در ۲۰۱۲ بقایای یک ساختار قرن ۱۷ در طول حفاری یک ترنچ نزدیک دروازه یافت شدند.[۱] سایت به‌عنوان یک یادبود زمان‌بندی‌شده تعیین شده است، به جز برای ساختمان‌های مدرن در داخل و حصار امنیتی آن.[۱]

دژ اکنون توسط جامعه اماوس، یک خیریه که اسکان و کار برای افراد بی‌خانمان فراهم می‌کند، استفاده می‌شود.[۸] تا ۲۰۲۱ سایت مسکن به ۲۷ نفر قبلاً بی‌خانمان و یک مکان برای خیریه برای بازیافت و فروش مبلمان فراهم می‌کرد.[۹][۱۱] در اوت ۲۰۲۴ خیریه یک پلاک در سایت برای چهار سرباز کشته‌شده پاکسازی مین‌ها از ساحل‌های شهر در ۱۹۴۴–۴۵ رونمایی کرد.[۱۲]

پانویس

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Monument Details". Exploring Kent's Past. Kent County Council. 25 January 2008. Retrieved 9 September 2024.
  2. 1 2 3 4 5 Ingleton, Roy (19 January 2013). Fortress Kent (in English). Casemate Publishers. pp. 148–151. ISBN 978-1-78303-606-6.
  3. ↑ Ingleton, Roy (19 January 2013). Fortress Kent (in English). Casemate Publishers. p. 175. ISBN 978-1-78303-606-6.
  4. 1 2 Ingleton, Roy (19 January 2013). Fortress Kent (in English). Casemate Publishers. p. 188. ISBN 978-1-78303-606-6.
  5. 1 2 Wynn, Stephen (28 February 2017). Dover in the Great War (in English). Pen and Sword. p. 14. ISBN 978-1-4738-6505-1.
  6. ↑ Osborne, Mike (13 March 2021). Grandad's Army: Volunteers Defending the British Isles in the First World War (in English). Fonthill Media. p. 177.
  7. ↑ Ingleton, Roy (19 January 2013). Fortress Kent (in English). Casemate Publishers. p. 247. ISBN 978-1-78303-606-6.
  8. 1 2 3 4 Lepage, Jean-Denis G. G. (20 July 2023). British Fortifications, 1485–1945: An Illustrated History (in English). McFarland. p. 105. ISBN 978-1-4766-8971-5.
  9. 1 2 Turcan, Robert (15 October 2010). Dover Through Time (in English). Amberley Publishing Limited. p. 73. ISBN 978-1-4456-2790-8.
  10. ↑ Dunn, Steve R. (31 January 2017). Securing the Narrow Sea: The Dover Patrol, 1914–1918 (in English). Seaforth Publishing. p. 263. ISBN 978-1-84832-251-6.
  11. ↑ Lennon, Sam (9 August 2021). "Charity's new workshop". Kent Online (in English). Retrieved 9 September 2024.
  12. ↑ "Dover beach: Soldiers who died clearing WW2 mines remembered". بی‌بی‌سی نیوز. 31 August 2024. Retrieved 9 September 2024.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.