قلعه لوونبورگ
| قلعه لوونبورگ | |
|---|---|
Löwenburg | |
نمای کلی قلعه لوونبورگ در پارک ویلهلمسهوهه | |
![]() موقعیت در ایالت هسن و آلمان ![]() قلعه لوونبورگ (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | حفظ شده (موزه) |
| سبک معماری | نئوگوتیک |
| موقعیت | کاسل، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۱°۱۸′۴۳″ شمالی ۹°۲۴′۵۹″ شرقی / ۵۱٫۳۱۱۹۴°شمالی ۹٫۴۱۶۳۹°شرقی |
| مستاجرین کنونی | موزه کاخ |
| آغاز ساخت | ۱۷۹۳ میلادی |
| پایان | ۱۸۰۱ میلادی |
| تاریخ نوسازی | ۲۰۲۲ (بازسازی برج اصلی) |
| مشتری | ویلهلم اول، انتخابگر هسن |
| مالک | اداره کاخها و باغهای دولتی هسن |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | هاینریش کریستوف یوسوف[الف] |
| وبگاه | |
قلعه لوونبورگ (به آلمانی: Löwenburg) یک قلعه تاریخی در میان پارک تپهای ویلهلمزهوهه در شهر کاسل است. این بنا که به دستور ویلهلم اول، انتخابگر هسن ساخته شده، به عنوان یکی از نخستین و مهمترین بناهای سبک نئوگوتیک در قاره اروپا شناخته میشود و به گونهای طراحی شده است که شبیه به یک دژ نیمهویران متعلق به سدههای میانه به نظر برسد[۱].
تاریخچه
ساخت قلعه لوونبورگ بین سالهای ۱۷۹۳ تا ۱۸۰۱ میلادی توسط معمار دربار، هاینریش کریستوف یوسوف[۲]، انجام شد. این بنا نه به عنوان یک دژ دفاعی واقعی، بلکه به عنوان یک «ویرانه مصنوعی» و اقامتگاهی خصوصی برای انتخابگر هسن طراحی گردید تا نمادی از تداوم تاریخی و اصالت دودمان هسن باشد. در جریان جنگ جهانی دوم، برج اصلی قلعه به شدت آسیب دید، اما پس از دههها مرمت، در سال ۲۰۲۲ بازسازی آن به طور کامل پایان یافت و شکوه گذشته خود را بازیافت[۳].
معماری و کاربری
معماری لوونبورگ بازتابی از سبک نئوگوتیک رمانتیک است که از قلعههای شوالیهای انگلستان الگوبرداری شده است. فضای داخلی قلعه با مجموعهای غنی از اثاثیه قرون وسطایی، سلاحها، زرهها و شیشههای رنگی تزئین شده است که نشاندهنده علاقه وافر انتخابگر به دوران شوالیهگری است. زیر حیاط قلعه، یک مقبره کلیسایی قرار دارد که ویلهلم اول طبق وصیت خود در آنجا به خاک سپرده شده است. امروزه این قلعه به عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو، یکی از پربازدیدترین موزههای ایالت هسن به شمار میرود و تصویری دقیق از سلیقه هنری و آرمانهای سیاسی حاکمان هسن در اواخر سده هجدهم ارائه میدهد[۴].
نگارخانه
جستارهای وابسته
- ویلهلم اول، انتخابگر هسن
- پارک تپهای ویلهلمزهوهه
- دودمان هسن
یادداشتها
منابع
- ↑ Dittscheid, Hans-Christoph (1987). Kassel-Wilhelmshöhe. Deutscher Kunstverlag. p. 45. ISBN 978-3422021020.
- ↑ Dittscheid, Hans-Christoph (2003). "Jussow, Heinrich Christoph". Oxford Art Online. Oxford University Press. ISBN 978-1-884446-05-4.
- ↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 162. ISBN 978-3770812370.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 98. ISBN 978-3878160458.







.jpg)

.jpg)