پارک تپهای ویلهلمزهوهه
| پارک تپهای ویلهلمسهوهه | |
|---|---|
Bergpark Wilhelmshöhe | |
![]() نمای کلی پارک تپهای ویلهلمسهوهه و فوارههای آبی آن | |
![]() موقعیت در ایالت هسن و آلمان ![]() پارک تپهای ویلهلمزهوهه (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | میراث جهانی یونسکو |
| سبک معماری | باروک و نئوکلاسیک |
| موقعیت | کاسل، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۱°۱۸′۵۷″ شمالی ۹°۲۳′۳۵″ شرقی / ۵۱٫۳۱۵۸۳°شمالی ۹٫۳۹۳۰۶°شرقی |
| مستاجرین کنونی | محوطه عمومی و موزه |
| آغاز ساخت | ۱۶۸۹ میلادی |
| پایان | سده ۱۹ میلادی |
| مشتری | دودمان هسن |
| مالک | اداره کاخها و باغهای دولتی هسن |
| وبگاه | |
پارک تپهای ویلهلمزهوهه یا برگپارک ویلهلمسهوهه (آلمانی: Bergpark Wilhelmshöhe) یک پارک ویژه در شهر کاسل آلمان است که بر روی دامنه یک تپه قرار دارد. این لندمارک جزء میراث جهانی یونسکو در آلمان میباشد. مساحت پارک ۲/۴ کیلومتر مربع است. برگپارک ویلهلمسهوهه بزرگترین پارک دامنهای در اروپا و دومین در نوع خود در جهان است. تاریخ آغاز ساخت این بوستان به سال ۱۶۹۶ میلادی بازمیگردد. تکمیل این پارک حدود ۱۵۰ سال طول میکشد.
شاهکاری از معماری منظره و مهندسی هیدرولیک است که توسط لندگرافهای دودمان هسن در طول ۱۵۰ سال ساخته شده است[۱].
تاریخچه
ساخت این پارک در سال ۱۶۸۹ میلادی به دستور کارل، لندگراف هسن-کاسل آغاز شد. هدف از بنای این مجموعه، نمایش قدرت و شکوه دودمان هسن از طریق تسلط بر طبیعت بود. مهمترین بخش این پارک، تندیس هرکول است که بر فراز یک هرم سنگی بزرگ قرار گرفته و نماد پیروزی لندگراف بر چالشها است. در سدههای بعدی، حاکمامی نظیر ویلهلم اول، انتخابگر هسن بخشهای دیگری همچون کاخ ویلهلمزهوهه و قلعه لوونبورگ را به سبک نئوگوتیک به این مجموعه افزودند که تنوع معماری پارک را دوچندان کرد[۲].
معماری و جاذبهها
ویژگی منحصربهفرد این پارک، سیستم نمایشهای آبی (Wasserspiele) آن است که بدون استفاده از پمپ و تنها با استفاده از فشار طبیعی آب کار میکند. آب از ارتفاعات بالایی پارک به سمت پایین سرازیر شده و از پلههای آبی، پل شیطان و فواره بزرگ عبور میکند. همچنین کاخ ویلهلمسهوهه در قلب پارک، امروزه میزبان گالری نقاشیهای استادان قدیم است که آثاری از هنرمندانی چون رامبراند و روبنس را در خود جای داده است. قلعه لوونبورگ نیز که به عنوان یک ویرانه مصنوعی قرون وسطایی طراحی شده، یکی از نخستین بناهای مهم نئوگوتیک در آلمان به شمار میرود که نشاندهنده علاقه حاکمان هسن به تاریخ و سنتهای شوالیهگری است[۳].
نگارخانه
جستارهای وابسته
یادداشتها
پانویس
- ↑ Dittscheid, Hans-Christoph (1987). Kassel-Wilhelmshöhe. Deutscher Kunstverlag. p. 12. ISBN 978-3422021020.
- ↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 158. ISBN 978-3770812370.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 94. ISBN 978-3878160458.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Bergpark Wilhelmshöhe». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴.
پیوند به بیرون
- ساختمانها و سازهها در کاسل
- لندمارکها در آلمان
- پارکها در آلمان
- مناطق حفاظتشده ایالت هسن
- میراث جهانی در آلمان













