وارتبورگ (قلعه)

قلعه وارتبورگ
Wartburg
نمای قلعه وارتبورگ بر فراز صخره‌های آیزناخ
موقعیت قلعه وارتبورگ در نقشه آلمان و تورینگن
موقعیت قلعه وارتبورگ در نقشه آلمان و تورینگن
موقعیت در آلمان و ایالت تورینگن
موقعیت قلعه وارتبورگ در نقشه آلمان و تورینگن
موقعیت قلعه وارتبورگ در نقشه آلمان و تورینگن
وارتبورگ (قلعه) (تورینگن)
اطلاعات کلی
وضعیتحفظ شده (موزه و میراث جهانی یونسکو)
سبک معماریرومانسک، گوتیک و تاریخ‌گرایی
موقعیتآیزناخ، تورینگن، آلمان
مختصات۵۰°۵۷′۵۸″ شمالی ۱۰°۱۸′۲۳″ شرقی / ۵۰٫۹۶۶۱۱°شمالی ۱۰٫۳۰۶۳۹°شرقی / 50.96611; 10.30639
مستاجرین کنونیموزه قلعه
آغاز ساخت۱۰۶۷ (میلادی)
پایان۱۸۶۰ (بازسازی نهایی)
تاریخ نوسازی۱۸۳۸–۱۸۹۰
مشتریلودویگ جهنده
مالکبنیاد وارتبورگ
طراحی و ساخت
معمارهوگو فون ریتگن
وبگاه

قلعه وارتبورگ (به آلمانی: Wartburg) دژی تاریخی و بسیار بااهمیت در شهر آیزناخ در ایالت تورینگن آلمان است. این قلعه که در سال ۱۰۶۷ میلادی بنا شده، نه تنها به دلیل معماری خیره‌کننده‌اش، بلکه به عنوان نمادی از تاریخ، زبان و فرهنگ آلمانی شناخته می‌شود. وارتبورگ نخستین قلعه آلمانی بود که در سال ۱۹۹۹ به دلیل پیوندهای عمیق با رویدادهای مذهبی و فرهنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید[۱].

تاریخچه و دوران لندگراف‌های تورینگن

بنای اولیه قلعه توسط لودویگ جهنده از خاندان لودوینگ‌ها پی‌ریزی شد. در سده‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی، وارتبورگ به مرکز باشکوه هنر و ادبیات درباری تبدیل گشت. این قلعه محل زندگی الیزابت مجارستان بود که به عنوان یکی از محبوب‌ترین قدیسه‌های مسیحی شناخته می‌شود. همچنین، طبق افسانه‌ها، مسابقه مشهور آوازخوانان در سال ۱۲۰۷ در تالارهای این قلعه برگزار شد که الهام‌بخش اپرای «تانهویزر» اثر ریشارد واگنر گردید[۲].

مارتین لوتر و ترجمه کتاب مقدس

مهم‌ترین رویداد تاریخی وارتبورگ به دوران اصلاحات پروتستانی بازمی‌گردد. در سال ۱۵۲۱ میلادی، مارتین لوتر پس از تکفیر در مجلس ورمس، توسط حامی خود در این قلعه پناه داده شد. او به مدت ده ماه با نام مستعار «شوالیه گئورگ» در یکی از اتاق‌های قلعه زندگی کرد و در این مدت، عهد جدید را از زبان یونانی به زبان آلمانی ترجمه نمود. این اقدام لوتر نه تنها تحولی در مذهب ایجاد کرد، بلکه پایه و اساس زبان آلمانی استاندارد مدرن را نیز شکل داد[۳].

معماری و بازسازی‌های قرن نوزدهم

بخش بزرگی از سازه فعلی قلعه نتیجه بازسازی‌های گسترده در سده ۱۹ میلادی است که به دستور دوک بزرگ کارل الکساندر انجام شد. معمار این پروژه، هوگو فون ریتگن، تلاش کرد تا با استفاده از سبک تاریخ‌گرایی، شکوه قرون‌وسطایی قلعه را دوباره احیا کند. تالار ضیافت و تالار امپراتوری با نقاشی‌های دیواری باشکوه، نمونه‌هایی بی‌بدیل از هنر آلمانی در دوره رمانتیک هستند که پیوند میان قدرت سیاسی و میراث فرهنگی را به نمایش می‌گذارند[۴].

نگارخانه

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Graul, Andreas (2015). The Wartburg: A Guide to the Castle. Schnell & Steiner. p. 12. ISBN 978-3795413125.
  2. ↑ Noth, Werner (1990). Die Wartburg: Denkmal, Museum, Sammlungen. F.A. Brockhaus. p. 45. ISBN 978-3325002713.
  3. ↑ Schuchardt, Günter (2001). Wartburg: UNESCO World Heritage. Koehler & Amelang. p. 78. ISBN 978-3733803131.
  4. ↑ Asche, Sigfried (1960). Die Wartburg: Geschichte und Gestalt. Keune. p. 110. ISBN 978-3861081517. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)