قلمرو داکوتا

قلمروی داکوتا
قلمروهای ادغام شده سازماندهی شده ایالات متحده ایالات متحده آمریکا
۱۸۶۱–۱۸۸۹

مرکز
تاریخچه
نوعقلمروی سازمان‌یافته و متصل
تاریخچه 
• ایجادشده از نبراسکا و مناطق سازمان‌نیافته
۲ مارس ۱۸۶۱
• جدا شدن قلمرو آیداهو
۴ مارس ۱۸۶۳
• دریافت زمین از قلمرو آیداهو
۲۸ مه ۱۸۶۴
• جدا شدن قلمرو وایومینگ
۲۵ ژوئیه ۱۸۶۸
۲ نوامبر ۱۸۸۹
پیشین
پسین
قلمرو نبراسکا
منطقه سازمان‌نیافته
قلمرو آیداهو
قلمرو وایومینگ
داکوتای شمالی
داکوتای جنوبی

قلمرو داکوتا یک قلمروهای ادغام شده سازماندهی شده ایالات متحده بود که از ۲ مارس ۱۸۶۱[۱] تا ۲ نوامبر ۱۸۸۹ وجود داشت؛ یعنی زمانی که بخش‌های باقی‌ماندهٔ آن تقسیم شد و به عنوان ایالات داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی به اتحادیه پذیرفته شدند.

تاریخچه

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۸۶۰۴٬۸۳۷—    
۱۸۷۰۱۴٬۱۸۱۱۹۳٫۲٪+
۱۸۸۰۱۵۸٬۷۲۴۱٬۰۱۹٫۳٪+
منبع: ۱۸۶۰–۱۸۸۰ (شامل هر دو ایالت داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی):[۲]

قلمرو داکوتا شامل شمالی‌ترین بخش از زمینی بود که در جریان خرید لوئیزیانا در سال ۱۸۰۳ به دست آمده بود، و همچنین شامل جنوبی‌ترین بخش سرزمین روپرت بود که طی معاهده ۱۸۱۸ در سال ۱۸۱۸، هنگامی که مرز آن تا موازی ۴۹ درجه تغییر یافت، واگذار شد. نام این منطقه به شاخهٔ داکوتای قبیله‌های سو اشاره دارد که در آن زمان در این منطقه ساکن بودند. بیشتر قلمرو داکوتا پیش‌تر بخشی از قلمروهای مینه‌سوتا و نبراسکا بود.[۳]

هنگامی که مینه‌سوتا در سال ۱۸۵۸ به عنوان یک ایالت تأسیس شد، منطقهٔ باقی‌مانده بین رود میزوری و مرز غربی مینه‌سوتا به صورت منطقه‌ای سازمان‌نیافته درآمد. پس از امضای پیمان ینکتون در اواخر همان سال، که طی آن بخش عمده‌ای از اراضی پیشین قبیلهٔ سو به دولت ایالات متحده واگذار شد، ساکنان اولیه یک دولت موقت تشکیل دادند و برای کسب وضعیت قلمروی ایالات متحده تلاش کردند که البته در ابتدا موفق نبود.[۴] ویلموت وود بروکینگز فرماندار موقت این منطقه بود. شهرهای ویلمت و بروکینگز (داکوتای جنوبی) و همچنین شهرستان بروکینگز (داکوتای جنوبی) به افتخار او نام‌گذاری شده‌اند.[۴] سه سال بعد، جان بلر اسمیت تاد (پسرعموی همسر آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور منتخب) شخصاً برای دریافت وضعیت قلمرو لابی کرد و کنگره ایالات متحده آمریکا به‌طور رسمی «قلمرو داکوتا» را ایجاد نمود. این منطقه در تاریخ ۲ مارس ۱۸۶۱ به عنوان یک قلمروی سازمان‌یافته رسمیت یافت. در زمان تأسیس، قلمرو داکوتا بخش عمده‌ای از ایالت‌های امروزی مونتانا و وایومینگ، تمام مناطق امروزی داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی و بخش کوچکی از نبراسکای امروزی را در بر می‌گرفت.[۵] رئیس‌جمهور لینکلن نخستین فرماندار قلمرو داکوتا، یعنی ویلیام جین (دوست قدیمی و همسایهٔ خود در اسپرینگفیلد، ایلینوی) را به این سمت منصوب کرد.[۶]

تکه زمین کوچکی به نام «Lost Dakota» به عنوان یک برون‌بوم دورافتاده متعلق به قلمرو داکوتا باقی ماند تا اینکه در سال ۱۸۷۳ به عنوان بخشی از شهرستان گالاتین (مونتانا) در قلمرو مونتانا درآمد.[۷]

تمام اراضی واقع در شمال رود کیه پاها (که شامل بیشترِ شهرستان بوید (نبراسکا) و بخش کوچک‌تری از شهرستان کیه پاهای مجاور است) در ابتدا بخشی از قلمرو داکوتا محسوب می‌شدند، اما در سال ۱۸۸۲ به ایالت نبراسکا ملحق شدند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ 12 قانون 239
  2. ↑ Forstall, Richard L. (ed.). Population of the States and Counties of the United States: 1790–1990 (PDF) (Report). اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا. p. 3. Archived (PDF) from the original on March 18, 2022. Retrieved May 18, 2020.
  3. ↑ "Dakota Territory | Encyclopedia.com". Archived from the original on October 31, 2020. Retrieved October 27, 2020.
  4. 1 2 "A Spirited Pioneer Promoter". Archived from the original on October 16, 2020. Retrieved October 27, 2020.
  5. ↑ [url?id=92 "Dakota Territory Records – State Agencies – Archives State Historical Society of North Dakota -"]. Archived from the original on October 18, 2020. Retrieved October 27, 2020. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  6. ↑ "Section 1: Dakota Territory | North Dakota Studies". [url?id=96 Archived] from the original on November 29, 2020. Retrieved December 14, 2020. {{cite web}}: مقدار |archive-url= را بررسی کنید (کمک)
  7. ↑ "Beyond 50: American States That Might Have Been". npr.org. Archived from the original on December 23, 2010. Retrieved March 14, 2018.

پیوند به بیرون