قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۹ - تک‌نفره مردان

قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۹
قهرمان :   سوئیس راجر فدرر
حریف :   ایالات متحده آمریکا اندی رادیک
نتیجهٔ نهایی :   ۵–۷، ۷–۶(۶)، ۷–۶(۵)، ۳–۶، ۱۶–۱۴
رویدادها
تک‌نفره‌ها   مردان   زنان       boys   girls
دونفره‌ها   مردان   زنان   mixed   boys   girls
Other events
Legends      
WC Singles      
WC Doubles      
راجر فدرر، برنده مسابقات سال ۲۰۰۹.

راجر فدرر در دیدار نهایی با نتیجهٰ ۵–۷، ۷–۶(۶)، ۷–۶(۵)، ۳–۶، ۱۶–۱۴ در مقابل اندی رادیک پیروز شد. رقابت آن‌ها در دیدار نهایی با ۷۷ گیم، طولانی‌ترین مسابقه از حیث تعداد گیم در تاریخچهٰ گرنداسلم در فینال انفرادی مردان بود و رکورد ۷۱ گیم را در آزاد استرالیای ۱۹۲۷ شکست. این رقابت هم‌چنین طولانی‌ترین ست پنجم را در یک فینال گرنداسلم انفرادی مردان با شکستن رکورد آزاد فرانسهٰ ۱۹۲۷ که تا گیم ۱۱–۹ پیش رفت، رقم زد.[۱] این مسابقه ۴ ساعت و ۱۷ دقیقه به طول کشید و ست پنجم به تنهایی ۹۵ دقیقه بود.[۲] این رقابت بیش‌ترین بیننده فینال‌های ویمبلدون را در بریتانیا از فینال ۲۰۰۱ داشت.[۳]

رافائل نادال مدافع عنوان قهرمانی بود، اما به دلیل آسیب‌دیدگی زانو از مسابفات کناره‌گیری کرد.[۴]

سیدبندی

  1. اسپانیا رافائل نادال (کناره‌گیری به دلیل آسیب‌دیدگی زانو)
  2. سوئیس راجر فدرر
  3. بریتانیای کبیر اندی ماری
  4. صربستان نواک جوکوویچ
  5. آرژانتین خوآن مارتین دل پوترو (دور دوم)
  6. ایالات متحده آمریکا اندی رادیک
  7. اسپانیا فرناندو ورداسکو
  8. فرانسه ژیل سیمون
  9. فرانسه جو-ویلفرد تسونگا (دور سوم)
  10. شیلی فرناندو گونزالز (دور سوم)
  11. کرواسی مارین سیلیچ (دور سوم)
  12. روسیه نیکولای داویدنکو (دور سوم)
  13. سوئد رابین سودرلینگ
  14. روسیه مارات سافین (دور اول)
  15. اسپانیا تامی روبردو (دور سوم)
  16. اسپانیا داوید فرر (دور سوم)
  17. ایالات متحده آمریکا جیمز بلیک (دور اول)
  18. آلمان رینر شوتلر (دور دوم)
  19. سوئیس استانیسلاس واورینکا
  20. جمهوری چک توماس بردیچ
  21. اسپانیا فلیسیانو لوپز (دور اول)
  22. کرواسی ایوو کارلوویچ
  23. جمهوری چک رادک استپانک
  24. آلمان تامی هاس
  25. روسیه دیمیتری تورسونوف (دور اول)
  26. اتریش یورگن ملزر (دور سوم)
  27. آلمان فیلیپ کولشرایبر (دور سوم)
  28. ایالات متحده آمریکا مردی فیش (دور سوم)
  29. روسیه ایگور آندریف
  30. صربستان ویکتور ترویکی (دور سوم)
  31. رومانی ویکتور هانسکیو (دور سوم)
  32. اسپانیا آلبرت مونتانس (دور سوم)
  33. آلمان نیکولاس کیفر (دور اول)

مراحل نهایی

  یک‌چهارم نهایی نیمه‌نهایی فینال
                                                   
   استرالیا لیتون هیوییت ۳ ۷ ۶۱ ۶ ۴  
۶  ایالات متحده آمریکا اندی رادیک ۶ ۶۱۰ ۷ ۴ ۶  
  ۶  ایالات متحده آمریکا اندی رادیک ۶ ۴ ۷ ۷  
  ۳  بریتانیای کبیر اندی ماری ۴ ۶ ۶۷ ۶۵  
۳  آلمان اندی ماری ۷ ۶ ۶
  WC  اسپانیا خوآن کارلوس فررو ۵ ۳ ۲  
    ۶  ایالات متحده آمریکا اندی رادیک ۷ ۶۶ ۶۵ ۶ ۱۴
  ۲  سوئیس راجر فدرر ۵ ۷ ۷ ۳ ۱۶
  ۲۴  آلمان تامی هاس ۷ ۷ ۴ ۶  
۴  صربستان نواک جوکوویچ ۵ ۶۶ ۶ ۳  
۲۴  آلمان تامی هاس ۶۳ ۵ ۳
  ۲  سوئیس راجر فدرر ۷ ۷ ۶  
۲۲  کرواسی ایوو کارلوویچ ۳ ۵ ۶۳
  ۲  سوئیس راجر فدرر ۶ ۷ ۷  

پانویس

  1. ↑ «Federer triumphs in another English epic». espn.com. ۲۰۰۹-۰۷-۰۵. دریافت‌شده در ۲۰۰۹-۰۷-۰۵.
  2. ↑ الگو:BBC Sport Today July 6th, 2009
  3. ↑ More than 11 million watch Roger Federer win Wimbledon final on BBC | TV ratings | Media | guardian.co.uk
  4. ↑ «Nadal pulls out of Wimbledon». uk.eurosport.yahoo.com. ۲۰۰۹-۰۶-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۰۹-۰۶-۱۹.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.