لاندزهوت

لاندزهوت
لاندزهوت
	نشان
کشور	آلمان
ایالت	بایرن
منطقه اداری	Lower Bavaria
ناحیه	ناحیه شهری
حکومت
• شهردار	Hans Rampf
مساحت
• کل	۶۵٫۷ کیلومتر مربع (۲۵٫۴ مایل مربع)
ارتفاع	۴۴۵ متر (۱۴۶۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31)
• کل	۶۶٬۱۷۹
• تراکم	۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی	CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی	۸۴۰۰۱–۸۴۰۳۶
کدهای شماره‌گیری	۰۸۷۱
پلاک خودرو	LA
وبگاه	www.landshut.de

شهر لاندزهوت (به آلمانی: Landshut) شهری مستقل در جنوب شرقی ایالت باواریا در آلمان است. این شهر، مرکز اداری ایالت باواریای سفلی (Niederbayern) و همچنین بخش هم‌نام آن به شمار می‌رود. لاندزهوت با داشتن ۷۱,۸۶۳ نفر جمعیت (بر اساس آمار ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴)، بزرگ‌ترین شهر در منطقه باواریای سفلی (بالاتر از پاسائو) و دومین شهر بزرگ در شرق باواریا (پس از رگنسبورگ) است. در مقایسه سراسری جمعیت شهرهای باواریا، این شهر پس از بایرویت در رتبه دوازدهم قرار دارد. این مرکز کلیدیِ واقع در کرانه رودخانه ایزار (Isar)، قطب منطقه کلان‌شهری شمال شرقیِ مونیخ محسوب می‌شود^[۲].

پیشینه این منطقه به حدود سال ۱۱۵۰ میلادی بازمی‌گردد که در اسناد با نام «لاندس‌هواتا» (به معنای سایه‌بان و سپر حفاظتی سرزمین) از آن یاد شده است؛ اما شهر لاندزهوت و دژ تراوزنیتس (Trausnitz) در سال ۱۲۰۴ میلادی به طور رسمی توسط لودویگ اول، دوک باواریا پایه‌گذاری شدند. در اواخر قرن هشتم و دوران قرون وسطی، این شهر در کنار مونیخ، اشتراوبینگ و اینگولشتات، یکی از پایتخت‌های قلمروهای چندگانه باواریا بود که آثار آن هنوز در معماری شهر خودنمایی می‌کند. لاندزهوت به عنوان پایتخت قلمرو «باواریا-لاندزهوت»، دوران شکوفایی و اوج خود را در قرن‌های چهاردهم و پانزدهم میلادی تجربه کرد. رویداد باشکوه «عروسی لاندزهوت» (Landshuter Hochzeit) یک جشنوارۀ بازسازی تاریخی در این شهر است که از سال ۱۹۰۳ میلادی آغاز شده و در آن، مراسم ازدواج دوک گئورگ ثروتمند با هدویگ، شاهزاده‌خانم لهستانی (مصادف با سال ۱۴۷۵ میلادی) بازآفرینی می‌شود^[۲].

بافت شهری ارزشمند لاندزهوت متعلق به دوران گوتیک و رنسانس، با بناهای تاریخی فراوان و مجموعه‌های ساختمانی پیش از عصر صنعتی، از نظر تاریخ فرهنگی در مقیاس اروپای مرکزی اهمیت بسیار بالایی دارد. بخش قدیمی شهر (Altstadt) به عنوان یکی از مهم‌ترین و دست‌نخورده‌ترین بافت‌های تاریخی از نظر فرهنگ معماری در آلمان شناخته می‌شود و پیش از این برای ثبت در میراث جهانی یونسکو نیز نامزد شده بود (این بافت از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۳ میلادی در فهرست موقت یونسکو قرار داشت). برج گوتیک کلیسای سنت مارتین با ارتفاع ۱۳۰ متر، سیزدهمین برج بلند کلیسایی در سراسر جهان و بلندترین برج کلیسای آجری در دنیا است. همچنین عمارت سلطنتی لاندزهوت (Stadtresidenz) در زمره نخستین سازه‌های معماری رنسانس در شمال رشته‌کوه آلپ به شمار می‌رود^[۲].

لاندزهوت که پیش از این در سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۲۶ میلادی میزبان دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان بود، از زمان تأسیس دانشگاه علوم کاربردی لاندزهوت در سال ۱۹۷۸، بار دیگر به یک شهر دانشگاهی تبدیل شد. این شهر از نظر توان اقتصادی و قدرت خرید شهروندان، در ردیف یکی از قوی‌ترین کمون‌های آلمان قرار دارد. در بخش صنایع تولیدی و تبدیلی، کارخانه ب‌ام‌و (BMW) در منطقه لاندزهوت-ارگولدینگ، شرکت EBM-Papst (پیشگام بازار جهانی در فناوری تهویه و پیشران)، شرکت صنایع شیشه‌سازی شوت (Schott AG) و کارخانه شکلات و نان سوخاری برانت (Brandt) از مهم‌ترین قطب‌های صنعتی آن هستند. علاوه بر این، بخش خدمات نیز با وجود دفاتری از شرکت انرژی E.ON، بانک اسپارکاسه لاندزهوت و دویچه تله‌کوم اهمیت ویژه‌ای دارد. لاندزهوت با برخورداری از مرکز نمایشگاهی خود، یک قطب نمایشگاهی منطقه‌ای نیز محسوب می‌شود. از کارخانه‌های سنتی و دیرینه آبجوسازی این شهر می‌توان به کارخانه لاندزهوتر براوهاوس (تأسیس ۱۴۹۳ که تولید خود را در سال ۲۰۲۲ متوقف کرد) و کارخانه سی. ویتمن (تأسیس ۱۶۱۶) اشاره کرد^[۲].