لا ویولنسیا
| لا ویولنسیا | |||
|---|---|---|---|
![]() تراموای در حال سوزان در برابر کنگره جمهوری کلمبیا در جریان بوگوتازو | |||
| تاریخ | ۹ آوریل ۱۹۴۸ – ۱۹۵۸ | ||
| منجرشد به | بنبست
| ||
| طرفهای مدنی درگیر | |||
| |||
| تلفات و کشتهها | |||
| |||
| ۲۰۰٬۰۰۰ غیرنظامی کشته شدند (۱۹۴۷–۶۰) | |||
بخشی از مجموعهٔ |
||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| تاریخ کلمبیا | ||||||||||||||||||||
![]() | ||||||||||||||||||||
| گاهشمار | ||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
لا ویولنسیا (تلفظ در اسپانیایی: [la βjoˈlensja]، خشونت) موجی ده ساله از جنگ داخلی و ناآرامی مدنی در کلمبیا از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸، میان حزب محافظهکار کلمبیا و حزب لیبرال کلمبیا بود که عمدتاً در مناطق روستایی درگرفت.[۱][۲][۳]
آغاز لا ویولنسیا با ترور خورخه الییسر گائیتان، نامزد ریاستجمهوری از حزب لیبرال و پیشتاز انتخابات نوامبر ۱۹۴۹، در ۹ آوریل ۱۹۴۸ در نظر گرفته میشود.[۴] قتل او موجب شورشهای بوگوتازو شد که ده ساعت به طول انجامید و حدود ۵٬۰۰۰ کشته و زخمی بر جای گذاشت.[۴] تاریخنگاری دیگری بازگشت حزب محافظهکار به قدرت پس از انتخابات ۱۹۴۶ را علت آن میداند.[۴] پلیس شهرهای روستایی و رهبران سیاسی، دهقانان طرفدار محافظهکاران را به تصرف زمینهای کشاورزی دهقانان طرفدار لیبرالها تشویق کردند که این امر موجب بروز خشونت میان دهقانان در سراسر کلمبیا شد.[۴]
تخمین زده میشود که لا ویولنسیا دستکم ۲۰۰٬۰۰۰ کشته بر جای گذاشته باشد، یعنی تقریباً ۱ نفر از هر ۵۰ کلمبیایی.[۵][۶][۷]
روند توسعه

درگیری لا ویولنسیا میان نیروهای نظامی کلمبیا و پلیس ملی کلمبیا با پشتیبانی گروههای شبهنظامی حزب محافظهکار کلمبیا از یک سو، و گروههای شبهنظامی و چریکی همپیمان با حزب لیبرال کلمبیا و حزب کمونیست کلمبیا از سوی دیگر رخ داد.
این درگیری موجب شد میلیونها نفر خانه و دارایی خود را رها کنند. رسانهها و خبرگزاریها از ترس حملات انتقامجویانه نتوانستند رویدادها را بهطور دقیق پوشش دهند. فقدان نظم عمومی و مرجع مدنی مانع از آن شد که قربانیان علیه عاملان شکایت کنند. مدارک مستند از این سالها نادر و پراکنده است.
اکثریت جمعیت در آن زمان پیرو کلیسای کاتولیک بودند. در طول درگیری، گزارشهای مطبوعاتی مبنی بر حمایت مقامات کلیسای کاتولیک از حزب محافظهکار وجود داشت. چندین کشیش متهم شدند که در طول مراسم عشای ربانی کاتولیکها علناً ترور مخالفان سیاسی را تشویق میکردند، از جمله اسقف سانتا روسا ده اوسوس، میگل آنخل بویلس، اگرچه این موضوع ثابت نشده است. هیچ اتهام رسمی هرگز مطرح نشد و هیچ بیانیه رسمی از سوی سریر مقدس یا شورای اسقفها صادر نگردید. این رویدادها در کتاب سال ۱۹۵۰ با عنوان Lo que el cielo no perdona («آنچه آسمان ببخشد»)، نوشته فیدل بلاندون باریو، منشی بویلس، بازگو شده است.[۹][۱۰] ادواردو کابررا کالدرون نیز این رویدادها را در کتاب سال ۱۹۵۲ خود با عنوان El Cristo de Espaldas («عیسیِ پشتکرده») بازگو کرد. بلاندون پس از انتشار کتابش از سمت خود استعفا داد و هویت جعلی آنتونیو گوتیرس را برگزید. با این حال، او در نهایت شناسایی شد و به دلیل افترا توسط حزب محافظهکار مورد پیگرد قانونی و محاکمه قرار گرفت.[۱۰]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ Stokes, Doug (2005). America's Other War: Terrorizing Colombia. Zed Books. ISBN 1-84277-547-2.
Azcarate quotes a figure of 300,000 dead between 1948–1959...
- ↑ Gutierrez, Pedro Ruz (31 October 1999). "Bullets, Bloodshed And Ballots". Orlando Sentinel. Archived from the original on 2016-08-15.
Political violence is not new to that South American nation of 38 million people. In the past 100 years, more than 500,000 Colombians have died in it. From the 'War of the Thousand Days,' a civil war at the turn of the century that left 100,000 dead, to a partisan clash between 1948 and 1966 that claimed nearly 300,000...
- ↑ Bergquist, Charles; Robinson, David J. (2005). "Colombia". Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2005. Microsoft Corporation. Archived from the original on 2007-11-11. Retrieved 16 April 2006.
On April 9, 1948, Gaitán was assassinated outside his law offices, in downtown Bogotá. The assassination marked the start of a decade of bloodshed, called La Violencia (The Violence), which took the lives of an estimated 180,000 Colombians before it subsided in 1958.
- 1 2 3 4 Livingstone, Grace; foreword by Pearce, Jenny (2004). Inside Colombia: Drugs, Democracy, and War. Rutgers University Press. p. 42. ISBN 0-8135-3443-7.
- ↑ Britannica, 15th edition, 1992 printing
- ↑ Palmowski, Jan (1997). A Dictionary of Twentieth Century World History. Oxford University Press. p. 180. ISBN 978-0-19-280016-9.
- ↑ Grenville, J.A.S. (1994). A History of the World in the 20th Century.
- ↑ "El día que mataron a Gustavo Jiménez". El Tiempo (in Spanish). 7 September 1999. [url?id=212 Archived] from the original on 2016-07-12.
{{cite news}}: مقدار|archive-url=را بررسی کنید (کمک) - ↑ Berrio, Fidel Blandon (1996). Lo que el cielo no perdona (in Spanish). Planeta. ISBN 9789586145169. OCLC 777958769.
- 1 2 Gil Jaramillo, Rosa Carolina (June 2018). "Interpretación del sacerdote, la guerrilla liberal y la policía en Lo que el cielo no perdona". Historia y sociedad (34): 103. doi:10.15446/hys.n34.66232. Retrieved 7 August 2018. Article at URL contains a short English-language abstract. PDF is full article in Spanish.
منابع
- Williford, Thomas J. (2005-05-26). Armando los espiritus: Political Rhetoric in Colombia on the Eve of La Violencia, 1930–1945 (Dissertation). Vanderbilt University.
برای مطالعهٔ بیشتر
- Rempe, Dennis M. (Winter 1995). "Guerrillas, Bandits, and Independent Republics: US Counter-insurgency Efforts in Colombia 1959-1965". Small Wars and Insurgencies. 6 (3): 304–27. doi:10.1080/09592319508423115. Archived from the original on 30 March 2010.
- Wirpsa, Leslie. Economics fuels return of La Violencia
- آزار مسیحیان
- استحاله سیاسی
- انقلاب با جنگهای داخلی
- تاریخ کلیسای کاتولیک در آمریکای جنوبی
- تاریخ نظامی کلمبیا
- جنگهای داخلی سده ۲۰ (میلادی)
- شورشها در آمریکای جنوبی
- ضدروحانیگری
- کلیسای کاتولیک رومی سده ۲۰ (میلادی)
- یهودستیزی در آمریکای جنوبی

