لرزش (هوانوردی)
لرزش (انگلیسی: Skid)در یک پرواز مستقیم، دم هواپیما، بدنه را در جهت باد نسبی قرار می‌دهد. با این حال، در ابتدای چرخش، هنگامی که شهپرها برای چرخش هواپیما به پهلو به کار گرفته می‌شوند، شهپرها همچنین باعث انحراف نامطلوب هواپیما می‌شوند. برای مثال، اگر هواپیما در جهت عقربه‌های ساعت (از دید خلبان) حرکت کند ، هواپیما به سمت چپ منحرف می‌شود. نسبت به باد حالتی خرچنگ‌مانند به خود می‌گیرد. به این لغزش می‌گویند. هوا به صورت ضربدری روی بدنه هواپیما جریان دارد. برای اصلاح این لغزش نامطلوب، خلبان باید سکان (در این مثال سکان راست) را به کار گیرد. اگر خلبان سکان بیش از حد را فشار دهد، هواپیما به سمت دیگر منحرف می‌شود. به این حالت لغزش می‌گویند.
واماندگی
اگر هواپیما نزدیک به واماندگی باشد، سر خوردن خطرناک‌تر از لرزش است. در حالت لغزش، بال بالا رفته — بال چپ اگر هواپیما به راست بچرخد — قبل از بال پایین آمده دچار واماندگی می‌شود و هواپیما زاویه جانبی را کاهش می‌دهد که از واماندگی جلوگیری می‌کند. در حالت لغزش، بال پایین آمده قبل از بال بالا رفته دچار واماندگی می‌شود و هواپیما چرخش را محکم‌تر می‌کند و واماندگی می‌تواند به چرخش کامل (اسپین) تبدیل شود.
در ارتفاعات بالا، فضای زیادی برای بازیابی وجود دارد. اما در طول تقرب نهایی، زمانی که هواپیما نزدیک به زمین است، حادثه واماندگی-چرخش اغلب کشنده است. یکی از دلایل رایج این حادثه، ورود به یک پیچ لغزنده در الگوی ترافیک فرودگاه در پیچ از پایه تا تقرب نهایی است که در آن، به طور ناخودآگاه از سکان بیش از حد استفاده می‌شود تا پیچ تنگ‌تر شود و از انحراف بیش از حد خط مرکزی باند جلوگیری شود. [۱]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ John S. Denker, See How It Flies. http://www.av8n.com/how/htm/snaps.html#sec-skids بایگانی‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Skid (aerodynamics)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۲۶.
- آیرودینامیک