لورنس دلیسل پلیه

لارنس دلیسل پلیه
نام هنگام تولدلارنس دلیسل
زادهٔ۱۹۰۴
پاریس، فرانسه
درگذشت۲۰۰۴
وستپورت، کنتیکت
تحصیلاتکالج شهر نیویورک، (۱۹۳۹ لیسانس مهندسی شیمی)
مؤسسهٔ فناوری استیونز، (۱۹۴۲ فوق‌لیسانس متالورژی)
پیشهمهندس متالورژی
شناخته‌شده
برای		تکنیک‌های متالورژی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی
همسرکریستین (رنه) پلیه
جایگاه مهندسی
کارفرماشرکت بین‌المللی نیکل، شرکت آمریکایی سیانامید، شرکت برندی، محصولات الکتریکی سیلوانیا
پروژه‌های قابل توجهتکنیک‌های آبکاری الکتریکی، مقاومت در برابر خوردگی و سایش در آلیاژها، توسعهٔ تکنیک‌های میکروسکوپ الکترونی
طراحی قابل توجهمتالورژی پودر، طراحی آلیاژ، حق اختراع سوزن جراحی آبکاری‌شده با طلا
جوایز قابل توجهجایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن

لورنس دلیسل پلیه (۱۹۰۴–۲۰۰۴) مهندس متالورژی بود که تکنیک‌هایی برای به‌کارگیری میکروسکوپ الکترونی در مسائل متالورژی توسعه داد، روش‌های تولید آلیاژ برای ابزارهای دقیق و سیم‌ها را پژوهش کرد، و در طول حرفهٔ خود طیف گسترده‌ای از روش‌های آزمون متالورژی را ایجاد کرد.[۱]

پلیه در متالورژی فیزیکی، به‌ویژه میکروسکوپ نوری و الکترونی، تخصص داشت.[۱] او نویسنده‌ای پرکار مقاله‌های فنی و دارندهٔ حق اختراع ایالات متحده برای آبکاری طلای سوزن‌های جراحی بود.[۲] مشارکت او به‌عنوان عضو کمیتهٔ فرعی انجمن آمریکایی مواد آزمون (ASTM) در زمینهٔ ریزساختار الکترونی فلزات، تصاویر ریزساختاری از آلیاژها و انبوهی از انتشارات دربارهٔ ساختارهای متالورژی آن‌ها را به‌وجود آورد.[۱]

در سال ۱۹۶۲، انجمن مهندسان زن (SWE) بالاترین جایزهٔ خود، جایزهٔ دستاورد، را به پلیه اعطا کرد.[۳]

زندگی اولیه و تحصیلات

لورنس پلیه در سال ۱۹۰۴ در پاریس، فرانسه زاده شد و در دههٔ ۱۹۲۰ به ایالات متحده آمد.[۳]

پلیه در سال ۱۹۳۹ مدرک لیسانس علوم در مهندسی شیمی (با درجهٔ عالی) را از کالج شهر نیویورک (CCNY) دریافت کرد.[۳] او سپس در سال ۱۹۴۲ مدرک فوق‌لیسانس علوم در متالورژی را از مؤسسهٔ فناوری استیونز در نیوجرسی اخذ نمود.[۳]

او در دوران مؤسسهٔ استیونز، نخستین تجربیات خود را در پژوهش‌های متالورژی به‌عنوان همکار پژوهشی و پژوهشگر برای شرکت بین‌المللی نیکل به‌دست‌آورد.[۱] او به مدت شش سال به مطالعه و طراحی آلیاژها با متالورژی پودر اشتغال داشت.[۳] پلیه در دوران آغازین حرفهٔ خود به کار بر روی دکترای متالورژی فیزیکی در دانشگاه کلمبیا ادامه داد.[۳]

حرفه

در سال ۱۹۴۶، پلیه مهندس ارشد متالورژی در محصولات الکتریکی سیلوانیا در بی‌ساید، نیویورک شد.[۳] او مسئول توسعهٔ تکنیک‌هایی برای کاربرد میکروسکوپ الکترونی در مسائل متالورژی فیزیکی، با تأکید بر تغییر شکل، بازیابی و تبلور مجدد در تنگستن و مس بود.[۳]

در سال ۱۹۵۱، پلیه سمت متالورژیست را در شرکت آمریکایی سیانامید در کنتیکت پذیرفت.[۳] او به مشخصات فلزات مورد استفاده در ساخت کارخانه‌های شیمیایی، به‌ویژه فولادهای زنگ‌نزن و آلیاژهای تیتانیوم، اشتغال داشت.[۳] او بر متالوگرافی الکترونی متمرکز شد، در پژوهش‌های خود از میکروسکوپ‌های نوری و الکترونی بهره برد و همچنین با تکنیک‌های آبکاری الکتریکی و 'بی‌الکترود' کار کرد.[۳]

کار پلیه با شرکت آمریکایی سیانامید به اختراع آبکاری طلای سوزن‌های جراحی انجامید که در دسامبر ۱۹۵۸ شمارهٔ حق اختراع ایالات متحده ۲٬۸۶۵٬۳۷۶ به آن اعطا شد.[۲]

در سال ۱۹۵۶، پلیه به عنوان متالورژیست پژوهش به شرکت سیگموند کوهن در مونت ورنون، نیویورک پیوست.[۳] او تخصص خود را در طراحی و فرآوری آلیاژهای فلزات گرانبها با مقاومت بالا در برابر خوردگی و سایش و با طیف گسترده‌ای از خواص الکتریکی به کار گرفت.[۱] آلیاژهای جدید در محصولات ابزار دقیق، مانند پتانسیومترها، دماسنج‌های مقاومتی و ترموکوپل‌ها به کار می‌رفتند.[۳]

در سال ۱۹۵۷، پلیه به الکترونیک فیلیپس، شرکت سهامی، به عنوان مهندس کاربرد در اپتیک الکترونی منتقل شد و در آنجا با مشتریان بالقوه برای ارائهٔ خدمات در میکروسکوپ الکترونی و پراش کار کرد.[۳] بعداً او به شرکت بین‌المللی نیکل در نیوجرسی به عنوان دانشمند ارشد بازگشت. او تحلیل‌های متالوگرافی الکترونی آلیاژهای دمابالا، فولادهای پراستحکام، فولادهای زنگ‌نزن و پودرهای نیکل را انجام داد.[۳] پلیه از تکنیک‌های مختلفی برای درک ریزساختارها استفاده کرد، مانند تکثیرهای قالبی، تکثیرهای استخراجی، بررسی مستقیم مقاطع نازک‌شده، و پراش الکترونی.[۳]

در سال ۱۹۶۰، پلیه مرخصی مطالعاتی گرفت و در جلسات فنی در کمبریج، انگلستان؛ دلفت، هلند و پاریس، فرانسه شرکت کرد و از پژوهش‌های متالورژی انجام‌شده توسط بخش انجمن پژوهشگران اروپایی در بروکسل، بلژیک، بر روی فلزات نسوز مانند تانتال پیروی نمود.[۳] در سال ۱۹۶۱، او به نقش متالورژیست در شرکت برندی در نورواک، کنتیکت بازگشت.[۳]

پلیه در دوران بازنشستگی، یک کسب‌وکار کوچک در خانهٔ خود در وستپورت، کنتیکت به نام آزمایشگاه متالورژی پلیه-دلیسل راه‌اندازی کرد.[۴] خدمات ارائه‌شده عبارت بودند از: متالوگرافی نوری و الکترونی، متالورژی فیزیکی، متالورژی پودر، مشاوره و مهندسی مکانیک.[۴] پلیه تا زمانی که بینایی‌اش در نزدیکی سن ۹۰ سالگی کاهش یافت، به کار و گزارش نتایج به چندین مشتری ادامه داد.[۴]

حق اختراع

جوایز و وابستگی‌های حرفه‌ای

در سال ۱۹۶۲، پلیه جایزهٔ دستاورد انجمن مهندسان زن را به پاس مشارکت‌های چشمگیر خود در زمینهٔ متالورژی، که با رهبری پیوستهٔ او در پژوهش و توسعهٔ محصولات، آزمون متالورژی فیزیکی و روش‌های ساخت نمونه بود، دریافت کرد.[۳]

پلیه عضو مؤسسهٔ مهندسان معدن و متالورژی آمریکا، انجمن فلزات آمریکا، انجمن آمریکایی مواد آزمون، انجمن میکروسکوپ الکترونی آمریکا، مهندسان فرانسوی در ایالات متحده، میکروسکوپ‌گران الکترونی نیویورک، انجمن میکروسکوپی نیویورک، انجمن متالورژی فرانسه، و انجمن مهندسان زن بود.[۳]

میراث

پلیه در سال ۱۹۵۰ یکی از اعضای بنیانگذار انجمن مهندسان زن بود.[۵] پلیه به همراه جایزهٔ دستاورد SWE در سال ۱۹۶۲، عضویت افتخاری مادام‌العمر در SWE دریافت کرد.[۳]

پلیه در مورد مهندسی گفت: «نقش زنان در مهندسی همانند نقش مردان است. پیشداوری‌ها و شنیده‌های کهنه‌ای که متوجه زنان بوده، مدتهاست که با ورود بیشتر آنان به این حرفه، نادرست ثابت شده است. زنان همان آموزش‌های سختگیرانه‌ای را که مردان می‌بینند، متحمل می‌شوند؛ در همان آزمون‌ها شرکت می‌کنند؛ همان مدارک را دریافت می‌کنند و - در محل کار - همان وظایف را انجام می‌دهند.»[۶]

در سال ۲۰۲۳، پلیه یکی از شش پیشگام برجسته برای ماه تاریخ زنان در تالار مشاهیر مخترعان ملی ایالات متحده (NIHF) بود که در دفتر ثبت اختراعات و نشان‌های تجاری ایالات متحده قرار دارد.[۷]

زندگی شخصی

پلیه (لورنس دلیسل) پیش از آمدن به ایالات متحده در دههٔ ۱۹۲۰ با کریستین (رنه) پلیه ازدواج کرد.[۳] او در سال ۱۹۶۰ به دنبال همسرش، که مشاور مهندسی مکانیک بود، به اروپا رفت، زمانی که او برای نظارت بر نصب ماشین‌آلات در یک کارخانه در بلژیک فرستاده شد.[۱]

پلیه در سال ۲۰۰۴ در خانهٔ خود در کنتیکت، در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.[۴]

کتابشناسی

  • Bonding Metal Particles by Heat Alone without Pressure, Laurence Delisle, Trans. Electrochemical Society, Vol. 85, 1944
  • Nickel-Iron Alloys Produced by Powder Metallurgy, Laurence Delisle and Aaron Finger, A.I.M.E. Tech. Pub. 2046, 1946
  • A Method of Examination of Sections of Fine Metal Powder Particles with the Electron Microscope, Laurence Delisle, Metal Trans. March 1949. Also “Mikroskopie”, Vienna, Vol. 4, 1949
  • Examination of Sub-grain Structures with the Electron Microscope, Laurence Delisle and Gordon A. Davis, article in “Physics of Powder Metallurgy”, McGraw-Hill Book Company, 1952
  • Electron Microscope Study of the Effect of Cold Work on the Sub-grain Structure of Copper, Laurence Delisle, Journal of Metals, May 1953
  • Observations a l’Aide due Microscope Electronique de l’Effet de la Restauration sur las Sous-Structure du Cuivre, Laurence Delisle, Revue de Metallurgie, Paris, France Oct 1953
  • Electron Micrographs of Tungsten, Metal Progress, November 1949
  • Electron Micrographs of Copper, A.S.T.M. Bulletin, December 1952
  • Electron Micrographs of Annealing Twins and Grain boundaries in Copper, A.S.M. Exhibit
  • Electron Micrographs of Sections of Particles of Nickel Powder, A.S.T.M. Photographic Exhibit 1954
  • Participation in work and publications of the ASTM subcommittee on electron microstructure of metals (1950-1957)[۸]
    • Electron Microstructure of Steel, Proceedings ASTM Vol. 50 (1950)
    • Electron Microstructure of Bainite in Steel, Proceedings ASTM Vol. 52 (1952)
    • Techniques for Ferrous Electron Metallography, Proceedings ASTM Vol. 53 (1953)
    • Electron Microstructure of Tempered Bainite and Tempered Martensite,Proceedings ASTM Vol. 54 (1954)
    • Electron Microstructure of Bainite, Pearlite and Tempered Martensite in Steel, Proceedings ASTM Vol. 55 (1955)
    • Electron Microstructure of Bainite, Pearlite and Tempered Martensite in AISI 4140 Steel, Proceedings ASTM Vol. 57 (1957)

مطالعهٔ بیشتر

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 Teig, Holly (2025). "Chapter 15. Laurence Delisle Pellier". In Craig, Cecilia; Teig, Holly; Kimberling, Debra; Williams, Janet; Tietjen, Jill; Johnson, Vicki (eds.). Women Engineering Legends 1952-1976: Society of Women Engineers Achievement Award Recipients. Springer Cham. ISBN 978-3-032-00223-5.
  2. 1 2 3 Patent Public Search Basic USPTO Patent US-2865376, Gold Plating Surgical Needles issued December 23, 1958, accessed 06 November 2024
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 “Pellier, Laurence Delisle”, Society of Women Engineers records (LR001539), Box 191 Folder 34, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University
  4. 1 2 3 4 SWE Connecticut Newsletter, “In Memory of Laurence Delisle Pellier (1904-2004)”, July 2006, accessed 20 December 2024
  5. ↑ “Five Decades of the Society of Women Engineers”, Society of Women Engineers records (LR001539), Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University
  6. ↑ STEEL, The Metalworking Weekly, “Bias Against Women in Engineering Waning” 1962, accessed 20 December 2024
  7. ↑ Society of Women Engineers, “Women Inventors Grab Spotlight in National Exhibit”, SWE Magazine Spring 2023, accessed 06 January 2025
  8. ↑ Maniar, G.N. ; Szirmae, A. (eds.). 1973. “Manual on Electron Metallography Techniques”. ASTM International. ISBN 978-0-8031-0397-9.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.