لوسیفر

لوسیفِر (به انگلیسی: Lucifer) نامِ قبل از سقوطِ شیطان در مسیحیت است که بنا بر متون ادیان ابراهیمی، موجب سقوط آدم شد. در اسلام، نام شیطان قبل از سقوط‌اش، عزازیل می‌باشد.^[۱]

ریشۀ نام لوسیفر از زبان لاتین به‌معنی «آورندۀ نور» است. در متون لاتینی پیش از مسیحیت، لوسیفر نامی بود که به سیارۀ زهره گفته شده بود. عناوین «ستارهٔ صبحگاهی» و «ستارهٔ شامگاهی»، تنها برای نورانی‌ترین سیاره، یعنی سیارهٔ زهره (ناهید) به‌کار می‌رفت. سیارهٔ زهره بسیار درخشان‌تر از ستاره‌های حقیقی آسمان بوده، چشمک نمی‌زند، بلکه با نوری ثابت و نقره‌فام، نورافشانی می‌کند.^[۲]

لوسیفر (/ lʲu:sɪfər / لو-SIF-ər) در عبری به شکل הֵילֵל در اشعیا ۱۴:۱۲ آمده است. این واژه، ترجمۀ تحت‌اللفظی hêlêl تنها یک بار در کتاب مقدس یهود آمده است و توسط مترجمان متأخر به معنی «درخشان و ستارۀ صبح» نیز ترجمه شده است. واژۀ لوسیفر از نسخۀ لاتین قدیمی کتاب مقدس گرفته شده است که ترجمۀ הֵילֵל به معنای شیطان است.^[۳]

در سنت مسیحی، استفاده از واژۀ لاتین «ستاره صبح» به‌عنوان یک نام مناسب برای شیطان، قبل از سقوط او بود؛ در نتیجه، این اسم به‌صورت نامی پرکاربرد در «بهشت» جان میلتون و «دوزخ» دانته و در کلیسا و ادبیات عامه‌پسند تبدیل شده است. به‌طور کلی، محققان بر این باور بودند که نام لوسیفر، یک اسطورۀ قدیمی در اساطیر کنعانی است.^[۴]

• 
  نقاشی لوسیفر از جهنم دانته
• 
  لوسیفر کشیده‌شده توسط ویلیام بلیک از جهنم دانته
• 
  جلد اشعار لوسیفر
• 
  نقاشی لوسیفر از گوستاو دور از کتاب «بهشت گمشده»، کتاب نهم، صفحه‌های ۱۷۹ تا ۱۸۷
• 
  مایر هال و لوسیفر از هنرمندی نامعلوم

• دانشنامه یهودیت: لوسیفر
• کتاب راز لوسیفر اثر چارلز بروکا
• لوسیفر کیست؟ آیا طراح جهان همان شیطان است؟