لوچانو بیانچاردی
لوچانو بیانچاردی | |
|---|---|
 لوچانو بیانچاردی در میلان (۱۹۶۴) | |
| زاده | ۱۴ دسامبر ۱۹۲۲ گروستو، ایتالیا |
| درگذشته | ۱۴ نوامبر ۱۹۷۱ (۴۸ سال) میلان، ایتالیا |
| پیشه | روزنامهنگار، داستان کوتاه، رماننویس، ترجمه |
| ملیت | ایتالیایی |
لوچانو بیانچاردی (ایتالیایی: Luciano Bianciardi؛ تلفظ ایتالیایی: [luˈtʃa:no bjanˈtʃardi]؛ ۱۴ دسامبر ۱۹۲۲ – ۱۴ نوامبر ۱۹۷۱) روزنامهنگار، نویسندهٔ داستان کوتاه، رماننویس. مترجم اهل ایتالیا بود.
پدرش، آتیده، صندوقدار بانک توسکانا بود و مادرش، آدله گوئیدی، معلم دبستانی بود که همیشه از پسرش انتظار برتری در تحصیل داشت.[۱] بیانچاردی از مادرش اینگونه یاد میکرد: «من پیش از آنکه پسرش باشم، بهمدت سیودو سال شاگردش بودم. این یعنی داشتن یک «معلم برای تمام عمر»، و معلمان برای تمام عمر آسان نیستند.»[۲] از پدرش، که رابطه خوبی با او داشت، علاقه به فوتبال (آتیده در تیم اصلی باشگاه ورزشی گروستو ۱۹۱۲ دروازهبان بود) و جنبش وحدت ایتالیا، یعنی ریسورجیمنتو، را به ارث برد. در سن ۸ سالگی، کتابی را دریافت کرد که همواره آن را محبوبترین کتاب زندگیاش میدانست: هزار نفر نوشته جوزپه باندی، داستانی درباره کاروان هزار نفره جوزپه گاریبالدی.[۱] او در کودکی، زیر فشار مادرش، نواختن ویولنسل را نیز فرا گرفت.[۱]
او به میزان قابل توجهی به آشفتگی فرهنگی در ایتالیای پس از جنگ کمک کرد و بهطور فعال با انتشارات، مجلات و روزنامههای مختلف همکاری کرد. مشخصه آثار او، دورههای طغیان علیه نهادهای فرهنگی است که خودش نیز به آن تعلق داشت و به تحلیل دقیق عادات اجتماعی در دوران معجزه اقتصادی ایتالیا پرداخت. او مترجم برخی آثار هنری میلر، جان استاینبک، جک لندن، ویلیام فاکنر، استیون کرین، فرد هویل، سیریل نورثکوت پارکینسون، ماری رنولت، ایروین شاو، آلدوس هاکسلی و ریچارد براتیگان به زبان ایتالیایی بود.
از فیلمهایی که وی در آنها نقش داشتهاست، میتوان به سیهپر نر و زندگی دشوار اشاره نمود.
منابع
- 1 2 3 "Luciano Bianciardi". siusa.archivi.beniculturali.it. Sistema Informativo Unificato per le Soprintendenze Archivistiche.
- ↑ La mamma maestra (1972)
