لیبوچانی
| لیبوچانی | |
| روستا | |
 | |
| نام رسمی: لیبوچانی | |
| کشور | جمهوری چک |
|---|---|
| استان | منطقه اوستی ناد لابم |
| شهرستان | لوونی |
| اجتماع | ژاتس |
| مساحت | ۵٫۷۱ کیلومترمربع (۲٫۲ مایل‌مربع) |
| جمعیت | ۵۲۳ |
| تراکم | ۹۲ / کیلومترمربع (۲۳۸ / مایل‌مربع) |
| اولین معرفی | ۱۲۲۶ |
| شهردار | ییژی هودچک |
| ساعت زمانی | CET (UTC+۱) |
| - ساعت تابستانی | CEST (UTC+۲) |
| کد پستی | ۴۳۹۷۵ |
  موقعیت لیبوچانی در نقشه
| |
| ویکی‌انبار: Libočany | |
| آمار: statnisprava.cz | |
| وب‌گاه: [۱] | |
لیبوچانی (به چکی: Libočany)، (آلمانی: Libotschan) یک شهرداری و دهکده در شهرستان لوونی در استان اوستی ناد لابم واقع در جمهوری چک است. این روستا حدود ۵۰۰ نفر جمعیت دارد و به عنوان زادگاه واتسلاو هایک، مشهورترین وقایع‌نگار چک، شناخته می‌شود.
جغرافیا
لیبوچانی در مجاورت شهر ژاتتس، در حدود ۲۰ کیلومتری غرب لوونی و ۶۵ کیلومتری شمال غربی پراگ واقع شده است. این روستا در یک چشم‌انداز کشاورزی در «حوضه موست» قرار دارد. شهرداری در کرانه راست رود اگر واقع شده است. رودخانه لیبوس از میان روستا می‌گذرد و محل تلاقی آن با رود «اوهره» (اگر) درست فراتر از مرز شهرداری قرار دارد.
تاریخچه
نخستین نام مکتوب از لیبوچانی متعلق به سال ۱۲۲۶ میلادی است، زمانی که این منطقه دارایی صومعه پرمونستراتسی‌ها در دوکسانی بود. در سال ۱۷۷۰، واتسلاو کارل شرول یک قلعه جدید در محل یک دژ قدیمی‌تر به همراه کلیسا و خانه کشیش بنا کرد.[۲]
پیش از سال ۱۹۱۸، لیبوچانی بخشی از بوهم در امپراتوری اتریش بود. در سال ۱۹۱۹ به بخشی از کشور تازه استقلال‌یافته چکسلواکی تبدیل شد. در سال ۱۹۳۸ و پس از توافقنامه مونیخ، توسط آلمان نازی ضمیمه شد و به عنوان بخشی از رایخس‌گاو سودتنلند اداره گردید. در سال ۱۹۴۵، شهرداری به چکسلواکی بازگردانده شد و بیشتر ساکنان آلمانی‌زبان آن اخراج شدند.
آبجو
کارخانه آبجوسازی این روستا در قرن نوزدهم آبجویی تولید می‌کرد که حتی برای تجارت با ایالات متحده به نیویورک صادر می‌شد.[۳] «آبجوی لیبوتشانر» در میان چهار برند آبجوی بوهمی بود که به ایالات متحده صادر می‌شد (برندهای دیگر عبارت بودند از پیلزنر اورکوئل، بادوایزر و میکلوب). مورد اخیر و همچنین لیبوتشانر در منطقه تولید رازک ساز تولید می‌شدند.[۴]
تولید آبجو در لیبوچانی پس از جنگ جهانی اول، زمانی که اتریش-مجارستان فروپاشید و مقامات چکسلواکی کنترل را به دست گرفتند، پایان یافت. ساختمان‌های کارخانه آبجوسازی در سال ۱۹۳۹ تخریب شدند.[۳] پس از جنگ جهانی دوم، در دوران جمهوری سوسیالیستی چکسلواکی، این محل با یک سیستم کشاورزی اشتراکی جایگزین شد.
جمعیت‌شناسی
| جمعیت تاریخی | ||
|---|---|---|
| سال | جمعیت | ±% |
| ۱۸۶۹ | ۴۹۸ | — |
| ۱۸۸۰ | ۶۶۰ | ۳۲٫۵٪+ |
| ۱۸۹۰ | ۷۰۱ | ۶٫۲٪+ |
| ۱۹۰۰ | ۸۳۳ | ۱۸٫۸٪+ |
| ۱۹۱۰ | ۸۰۶ | ۳٫۲٪− |
| ۱۹۲۱ | ۶۷۴ | ۱۶٫۴٪− |
| ۱۹۳۰ | ۸۲۵ | ۲۲٫۴٪+ |
| ۱۹۵۰ | ۵۲۸ | ۳۶٪− |
| ۱۹۶۱ | ۵۴۵ | ۳٫۲٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۴۸۷ | ۱۰٫۶٪− |
| ۱۹۸۰ | ۶۲۵ | ۲۸٫۳٪+ |
| ۱۹۹۱ | ۵۲۲ | ۱۶٫۵٪− |
| ۲۰۰۱ | ۵۰۰ | ۴٫۲٪− |
| ۲۰۱۱ | ۵۵۴ | ۱۰٫۸٪+ |
| ۲۰۲۱ | ۴۹۷ | ۱۰٫۳٪− |
اقتصاد
لیبوچانی در منطقه‌ای واقع شده است که به دلیل کشت رازک ساز مشهور است.
ترابری
هیچ جاده اصلی از این شهرداری عبور نمی‌کند. خط آهنی که از لیبوچانی می‌گذرد نیز در حال حاضر بدون استفاده است.
دیدنی‌ها
کلیسا «همه قدیسان» یکی از بناهای شاخص لیبوچانی است. این کلیسا در سال‌های ۱۷۴۹–۱۷۶۹ به سبک روکوکو ساخته شده است.[۵]
قلعه لیبوچانی یک ساختمان به سبک باروک متعلق به سال ۱۷۷۰ است. در کنار قلعه یک پارک قرار دارد. این قلعه در مالکیت خصوصی است و امکان بازدید عمومی ندارد.[۶]
افراد سرشناس
- واتسلاو هایک (درگذشته ۱۵۵۳)، وقایع‌نگار
- بوژنا ویکووا-کونتیتسکا (۱۸۶۲–۱۹۳۴)، سیاستمدار، نویسنده و فمینیست؛ او در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۳۴ در اینجا زندگی می‌کرد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Titulní stránka: Obec Libočany". Libocany.cz. Archived from the original on 25 July 2009. Retrieved 30 July 2012.
- ↑ "Všeobecné údaje" (به چکی). Obec Libočany. Retrieved 2021-07-27.
- 1 2 "Kronika v datech 1798–1918" (به چکی). Obec Libočany. Retrieved 2021-07-27.
- ↑ "Řízné pivo s příchutí sporů" (به چکی). Konkursní noviny. Archived from the original on 24 February 2012. Retrieved 31 October 2013.
- ↑ "Kostel Všech svatých" (به چکی). National Heritage Institute. Retrieved 2023-06-21.
- ↑ "Zámek" (به چکی). National Heritage Institute. Retrieved 2023-06-21.
پیوند به بیرون
