لینو اویدو
لینو اویدو | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ خوان دِ منا، پاراگوئه |
| درگذشته | ۲ فوریهٔ ۲۰۱۳ (۶۹ سال) پرزیدنت هایز، پاراگوئه |
| حزب سیاسی | حزب کلرادو (–2002) اتحادیه ملی شهروندان اخلاق‌مدار (2002–2013) |
| خدمات نظامی | |
| خدمت/شاخه | ارتش پاراگوئه |
| سال‌های خدمت | ?–۱۹۹۶ |
| درجه | ژنرال |
لینو سزار اویدو سیلوا (۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳–۲ فوریه ۲۰۱۳) افسر ارتش و سیاستمدار پاراگوئه‌ای بود که رهبر اتحادیه ملی شهروندان اخلاقی بود که در سال ۲۰۰۲ از حزب کلرادو جدا شد.[۱]
زندگی و کار
اوایل کار
اویدو در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ در فقر در شهر خوان دِ منا (بخش کوردیلرا) متولد شد. او حرفه نظامی را انتخاب کرد، در آلمان تحصیل کرد و سرانجام به یکی از دستیاران نزدیک ژنرال آندرس رودریگز تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۳ به عنوان رئیس ارتش منصوب شد. هنگامی که رئیس‌جمهور خوان کارلوس واسموسی در آوریل ۱۹۹۶ از او خواست از این سمت کناره‌گیری کند، ظاهراً او امتناع کرد و اقدام به کودتا کرد. پس از روزها تنش، واسموسی به جای آن وزارت دفاع را به او پیشنهاد داد، اما وقتی اویدو با لباس غیرنظامی برای ادای سوگند به کاخ ریاست جمهوری رفت، رئیس‌جمهور با حمایت تظاهرات مردمی، این پیشنهاد را پس گرفت.
او که از ارتش برکنار شده بود، تمام تلاش خود را برای پیروزی در نامزدی حزب حاکم کلرادو برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۸ متمرکز کرد و با ارائه یک برنامه پوپولیستی از طریق مهارت‌های کلامی عالی خود، در این امر موفق شد. یک ماه قبل از انتخابات ملی، و در حالی که در صدر نظرسنجی‌ها بود، سرانجام به دلیل شورش نظامی در سال ۱۹۹۶ به ده سال زندان محکوم شد. رائول کوباس، معاون او، به مبارزات انتخاباتی ادامه داد و سرانجام در انتخابات پیروز شد، که عمدتاً بر اساس وعده آزادی اویدو بود، که در واقع چند روز پس از تصدی مقام، با وجود اعتراض دیوان عالی پاراگوئه و رهبران اپوزیسیون، به آن دست یافت.
در مارس ۱۹۹۹، معاون رئیس‌جمهور لوئیس ماریا آرگانیا، دشمن سیاسی کلیدی اویدو و رئیس‌جمهور کوباس، ترور شد. در بحبوحه شورش‌ها و آشفتگی‌های سیاسی معروف به مارزو پاراگوئه ("راهپیمایی پاراگوئه")، کوباس استعفا داد و اوویدو را رها کرد که ابتدا به آرژانتین و سپس در برزیل به تبعید گریخت.[۲]
حبس و آزادی (۲۰۰۴–۲۰۰۷)
در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴، او به پاراگوئه بازگشت و توسط پلیس بازداشت شد و به زندان نظامی ویناس کوئه، واقع در فاصله کمی از آسونسیون ، منتقل شد. در ابتدا به ده سال زندان محکوم شد، اما به دلیل رفتار خوب در ۶ سپتامبر ۲۰۰۷ به قید وثیقه آزاد شد.
در نوامبر ۲۰۰۶، یک مرد پاراگوئه‌ای به نام توماس ولاسکز، قبل از اینکه خود را در آسونسیون به نشانه اعتراض به صلیب بکشد، اعتصاب غذا کرد. او اظهار داشت که اویدو هدف آزار و اذیت سیاسی قرار گرفته و دادگاه نظامی که او را به اتهام مشارکت در یک توطئه براندازی محکوم کرده است، طبق قانون اساسی غیرقانونی بوده است، زیرا در زمان صلح انجام شده است.
در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷، محکومیت اویدو توسط دیوان عالی کشور با رأی هشت به یک پس از شهادت افسران سابق مبنی بر عدم وقوع کودتا لغو شد. این حکم، اویدو را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آوریل ۲۰۰۸ آزاد گذاشت.
حرفه سیاسی بعدی
در ژانویه ۲۰۰۸، او بدون هیچ مخالفتی به عنوان نامزد حزب خود، اتحادیه ملی شهروندان اخلاق‌مدار، معرفی شد. او در انتخابات ریاست جمهوری پاراگوئه در سال ۲۰۰۸، با کسب ۲۲٫۸ درصد آرا، از فرناندو لوگو شکست خورد.
برادرزاده لینو اویدو با نام مشابه، لینو سزار اویدو سانچز، از سال ۲۰۰۸ عضو سنای پاراگوئه برای اتحادیه ملی شهروندان اخلاق‌مدار بوده است.[۳]
مرگ
در شب ۲ فوریه ۲۰۱۳، لینو سزار اویدو در یک سانحه هلیکوپتر در نزدیکی آنتکوئرا، در منطقه چاکو درگذشت. او پس از یک گردهمایی انتخاباتی که در شهر کانسپسیون برگزار شد، در حال پرواز به آسونسیون بود. مرگ او روز بعد توسط تیم امداد پلیس ملی تأیید شد.[۴]
منابع
- ↑ «Paraguay's Oviedo leaves prison» (به انگلیسی). ۲۰۰۷-۰۹-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.
- ↑ «Paraguay man crucified in public» (به انگلیسی). ۲۰۰۶-۱۱-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.
- ↑ «Once-jailed Paraguayan army chief nominated for opposition run for president - The China Post». www.chinapost.com.tw. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.
- ↑ HORA، ULTIMA. «Falleció Lino Oviedo en accidente de helicóptero en el Chaco | UltimaHora.com». www.ultimahora.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.