لیپرت پیکچرز

لیپرت پیکچرز (انگلیسی: Lippert Pictures) یک شرکت تولید و توزیع فیلم آمریکایی بود که تحت کنترل رابرت ال. لیپرت قرار داشت.[۱]

تاریخچه

رابرت ال. لیپرت (۱۹۰۹–۱۹۷۶) یک سینمادار موفق بود که زنجیره‌ای از سالن‌های سینما را در کالیفرنیا و اورگن در اختیار داشت. او از اینکه استودیوهای هالیوود بر ساخت فیلم‌های بزرگ و گران‌قیمت که هزینه‌های اجاره گزافی داشتند تمرکز می‌کردند، سرخورده بود. او احساس می‌کرد بازاری برای فیلم‌های بلندِ کوچک‌تر و ارزان‌تر وجود دارد که برای سینماهای محلی در مناطق کوچک‌تر مناسب باشد.

او شرکت تولیدی جدید خود را «اکشن پیکچرز» نامید و نخستین فیلمش، آتش‌سوزی جنگل (۱۹۴۵) یک ماجراجویی در فضای باز بود که با روش نوظهور سینیکالر فیلم‌برداری شد. استقبال از آن به قدری دلگرم‌کننده بود که لیپرتِ جاه‌طلب فعالیت‌های خود را گسترش داد. در سال ۱۹۴۶، او با تهیه‌کننده مستقل ادوارد فینی متحد شد تا شرکت اسکرین گیلد پروداکشنز را تأسیس کند.

زمان‌بندی لیپرت عالی بود. تا سال ۱۹۴۶، اکثر استودیوهای هالیوود تولیدات کم‌هزینه را رها کرده بودند و فیلم‌های کمتری می‌ساختند، که باعث شده بود تعداد زیادی از بازیگران و تکنسین‌ها زیر پوشش بیمه بیکاری یا کم‌کار بمانند. لیپرت به کمک آن‌ها آمد و با حقوق‌های نسبتاً پایین به آن‌ها شغل داد. به همین دلیل، بسیاری از فیلم‌های بلند لیپرت دارای بازیگران مشهور و نام‌آشنایی بودند: ورونیکا لیک، زکری اسکات، باستر کیتون، جرج ریوز، رالف برد، ادل جرگنز، جین پارکر، وینسنت پرایس، استوارت اروین، دان بری، رابرت آلدا، والی ورنان، آن وین، جین پورتر، تام نیل، راسل هایدن و دیگر نام‌های «ستاره» که دارای ارزش تبلیغاتی در سردر سینماها بودند.

لیپرت همچنین از برخی بازیگران شخصیت‌پرداز برای ایفای نقش‌های فرعی در فیلم‌هایش دعوت می‌کرد: رید هدلی، مارجیا دین، مارا لین، جک ریتزن، مایکل ویلن و فیل آرنولد از آن جمله بودند. پرکارترین آن‌ها سید ملتون بود که تقریباً همیشه نقش رانندگان تاکسی بذله‌گو، سربازان نگون‌بخت یا شخصیت‌های خیابانی را بازی می‌کرد. به ملتون حتی یک نقش اول در فیلم کمدی بلند تاکسی را نگه دار (۱۹۵۱) داده شد.

در فوریه ۱۹۴۹، لیپرت شرکت «اسکرین گیلد» را سازماندهی مجدد کرد و نام آن را به «لیپرت پیکچرز» تغییر داد. این استودیو برای مجموعه‌ای از فیلم‌های بلند درام که توسط ساموئل فولر نوشته شده بودند، بازخوردهای غافلگیرکننده خوبی دریافت کرد؛ فیلم وسترن جسی جیمز را من با تیر زدم، داستان تاریخی بارون آریزونا و درام نظامی کلاه‌خود فولادی تحسین ویژه‌ای برانگیختند.[۲][۳][۴]

تهیه‌کنندگان بوریس موروس و ویلیام لبارون برای تولید نسخه جدیدی از اثر ویکتور هربرت به نام بچه‌ها در شهر اسباب‌بازی با هم متحد شدند و قصد داشتند آن را از طریق «اسکرین گیلد» منتشر کنند. همراه با حقوق فیلم‌نامه، آن‌ها نسخه سال ۱۹۳۴ با بازی لورل و هاردی را نیز به دست آوردند. نسخه بازسازی هرگز فیلم‌برداری نشد، بنابراین لیپرت نسخه لورل و هاردی را (با تغییر نام به رژه سربازان چوبی) در اختیار گرفت و آن را در سال ۱۹۵۰ بازنشر کرد.[۵]

در اوایل دهه ۱۹۵۰، لیپرت قراردادی برای توزیع محصولات شرکت بریتانیایی «اکسکلوسیو فیلمز» در آمریکا امضا کرد. موفقیت این شرکت که بعدها به همر فیلمز تغییر نام داد، ثروت لیپرت را افزایش داد تا زمانی که این کمپانی بریتانیایی او را ترک کرد تا با استودیوهای بزرگ آمریکایی قرارداد ببندد.

در سال ۱۹۵۶، لیپرت قراردادی با استودیوهای قرن بیستم امضا کرد تا فیلم‌هایی را با نام «ریگال فیلمز» (اغلب در ژانر وسترن یا ترسناک) برای توزیع توسط فاکس تولید کند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. Davis p.84
  2. The Films of Samuel Fuller – Wesleyan University Press
  3. American New Wave Cinema, A History (Part One)
  4. Eclipse Series 5: The First Films of Samuel Fuller|The Criterion Collection
  5. MacGillivray, Scott, Laurel and Hardy: From the Forties Forward, iUniverse, 2009, p. 185. شابک ۹۷۸−۱−۴۴۰۱−۷۲۳۹−۷.

پیوند به بیرون