مارجری ونتورث
مارجری سیمور | |
|---|---|
| زادهٔ | حدود ۱۴۷۸ |
| درگذشت | ۱۸ اکتبر ۱۵۵۰ (۷۲ سال) |
| عنوان | بانو سیمور |
| همسر | سر جان سیمور (ا. ۱۴۹۴–۱۵۳۶) |
| فرزندان |
|
| والدین | سر هنری ونتورث آن سی |
مارجری ونتورث، معروف به مارگارت ونتورث و نیز بانو سیمور[۱] و دیم مارجری سیمور[۲] (حدود ۱۴۷۸[۳] – ۱۸ اکتبر ۱۵۵۰[۴])، همسر سر جان سیمور و مادر ملکه جین سیمور، ششمین همسر شاه هنری هشتم، بود. او مادربزرگ مادری شاه ادوارد ششم بود.
خانواده
مارجری حدود ۱۴۷۸ زاده شد، دختر سر هنری ونتورث و آن سی، دختر سر جان سی و الیزابت چنی.[۳][۵]
الیزابت بولین (کنتس ویلتشر) و ادموند هوارد، درباریانی که پسرعموهای ناتنیِ درجهٔ یک مارجری بودند، به ترتیب والدین دو همسر سلطنتی پیش و پس از دختر او بودند: آن بولین و کاترین هاوارد.[۶][۷]
نخستین شوهر الیزابت چنی فردریک تیلنی بود، پدر الیزابت تیلنی، کنتس ساری.[۵] همین امر آن سی را، هرچند خود در سطح اشراف دارای عنوان نبود، خواهر ناتنی یک کنتس میکرد.[۸] ونتورث همچنین از نوادگان شاه ادوارد سوم بود؛ این تبار سلطنتی دور تا حدی دلیل آن بود که هنری هشتم جین سیمور (دختر او) را شایستهٔ ازدواج یافت.[۹]
پدر مارجری، هنری ونتورث، به عنصری کلیدی در سیاست یورکشر و ساففک بدل شد: در ۱۴۸۹، در جریان شورش یورکشر علیه هنری هفتم — که برای تقویت ادعای لرزان خود بر تاجوتخت با وارث مؤنث اصلیِ دودمان پیشین پلانتاژنه ازدواج کرده بود — او خانهٔ خود را ترک کرد و مباشر کنارزبرو نامیده شد و این امتیاز را یافت که به نام نخستین ارل ساری صلح را برقرار نگه دارد. پس از این، عنوان کلانتر یورکشر به او اعطا شد.[۸]
زندگی آغازین
او جایی در خانوادهٔ عمهاش، کنتس ساری، یافت و در آنجا با شاعر جان اسکلتن آشنا شد و الهامبخش او گشت.[۵] اسکلتن و دیگران او را زیبایی بیمانند میدانستند. اسکلتن در شعرهایی که به او تقدیم کرد، رفتار او را ستود. در شعر اسکلتن، تاجگلبرگ بو (Garland of Laurel)، که در آن ده زن، افزون بر کنتس، تاجی از برگ بو برای خود اسکلتن میبافند، مارجری دختری خجالتی و مهربان تصویر شده و با گل پامچال و گل اکلیلکوهی مقایسه شده است. نه زن دیگر در این شعر عبارتاند از: الیزابت هوارد، موریل هوارد، بانو آن دیکر جنوبی، مارگارت تینلی، جین بلنر-هایست، ایزابل پنل، مارگارت هاسی، گرترود استاتهام و ایزابل نایت.[۸]
ازدواج و فرزندان
در ۲۲ اکتبر ۱۴۹۴ مارجری با سر جان سیمور (۱۴۷۶–۱۵۳۶)[۱۰] از وولفهال، جنگل سیورنیک، ویلتشر ازدواج کرد.[۱۱] در همان روز پدرش هنری دوباره با بانو الیزابت اسکروپ ازدواج کرد.[۸]
مارجری و همسرش ده فرزند با هم داشتند:[۱۱][۱۲]
- جان سیمور (درگذشتهٔ ۱۵۱۰)[۱۳][۱۴]
- ادوارد سیمور، ارل اول هرتفورد، لرد محافظ ادوارد ششم (حدود ۱۵۰۰[۱۵] – ۱۵۵۲)[۱۶] که نخست با کاترین، دختر سر ویلیام فیلیول،[۳] و سپس با آن، دختر سر ادوارد استانهوپ،[۳] ازدواج کرد.
- سر هنری سیمور (۱۵۰۳–۱۵۷۸) که با باربارا، دختر مورگان ولف، ازدواج کرد.[۱۷]
- تامس سیمور، بارون نخست سیمور سادلی (حدود ۱۵۰۸ – ۱۵۴۹) که با کاترین پار، بیوهٔ هنری هشتم، ازدواج کرد.[۱۸][۱۹]
- جان سیمور (در خردسالی درگذشت)[۲۰]
- آنتونی سیمور (درگذشتهٔ حدود ۱۵۲۸)[۱۳][۲۱]
- جین سیمور (حدود ۱۵۰۹ – ۱۵۳۷)، ملکه همسر هنری هشتم و مادر ادوارد ششم.[۱۱][۲۲]
- مارجری سیمور (درگذشتهٔ حدود ۱۵۲۸)[۱۳][۲۱]
- الیزابت سیمور (حدود ۱۵۱۸[۲۳] – ۱۵۶۸)[۲۴] که نخست با سر آنتونی اوتردت ازدواج کرد، سپس با گرگوری کرامول، بارون نخست کرامول. سومین همسرش جان پاولت، مارکیز دوم وینچستر بود.[۲۵]
- دوروتی سیمور[۲۰] که نخست با کلمنت اسمیت (حدود ۱۵۱۵ – ۱۵۵۲) از لیتل بدو، اسکس،[۱۴][۲۶] و سپس با تامس لونتورپ از شینگلهال،[۲۷] هرتفوردشر، ازدواج کرد.[۲۰][۲۸]
گمان میرود مارجری و جان ازدواجی خوب داشتند.[۱۱] پس از مرگ شوهرش، به جای ازدواج دوباره، نقش بزرگتری در آموزش فرزندانش بر عهده گرفت و وولفهال را اداره کرد. بهویژه دختر بزرگترش، جین، در محیطی رسمی آموزش ندید؛ مارجری او را در عوض در نقشهای سنتیتری که مناسب میدانست تربیت کرد.[۲۹]
پسرش ادوارد، سرباز و خدمتگزار دربار، بعدها دوک سامرست و لرد محافظ شد. او بزرگترین فرزند زندهمانده سیمورها بود.[۱۵]
ادوارد سیمور، ارل نخست هرتفورد، بعدها دوک نخست سامرست و لرد محافظ
مینیاتور تامس سیمور، کارگاه هانس هلباین پسر
جین سیمور، کارگاه هانس هلباین پسر
پرتره بانویی، شاید الیزابت سیمور، هانس هلباین پسر[۲۳]
مرگ
او در ۱۸ اکتبر ۱۵۵۰ بر اثر مرگ طبیعی و در حضور خانوادهاش درگذشت.[۴][۳۰]
پانویس
- ↑ Davey 1909, p. 77: «... و مادرشان، بانو سیمور، که در اصل ونتورث بود، ...»
- ↑ "Will of Dame Margery Seymour, Widow – The National Archives, Kew". GOV.UK. Retrieved 15 August 2018.
Will of Dame Margery Seymour, Widow...11 December 1550
- 1 2 3 4 Pollard 1897, pp. 299–310.
- 1 2 Seymour 1972, p. 340.
- 1 2 3 Norton 2009, p. 9.
- ↑ Norton 2009, p. 8–9.
- ↑ Hart 2010, p. 142.
- 1 2 3 4 Tucker 1969, pp. 333–345.
- ↑ Norton 2009, p. 8.
- ↑ Aubrey & Jackson 1862, pp. 375–376: «این شوالیه در 60 سالگی، در بیستویکم دسامبر سال 1536، از این جهان رفت …»
- 1 2 3 4 Norton 2009, p. 11.
- ↑ Seymour 1972, p. 26.
- 1 2 3 Norton 2009, p. 13.
- 1 2 Aubrey & Jackson 1862, p. 377.
- 1 2 Beer 2009.
- ↑ Pole, Mayer & Walters 2008, p. 481.
- ↑ Hawkyard 1982b.
- ↑ Hawkyard 1982c.
- ↑ Seymour 1972, p. 65.
- 1 2 3 Burke 1836, p. 201.
- 1 2 Seymour 1972, p. 35.
- ↑ Wagner & Schmid 2012, p. 1000.
- 1 2 Strong 1967, pp. 278–281: «این پرتره در واقع باید بانویی از خاندان کرامول را در 21 سالگی، حدود 1535–1540، نشان دهد …» خطای یادکرد: برچسب
<ref>نامعتبر؛ نام «FOOTNOTEStrong1967278–281» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ College of Arms 2012, p. 63.
- ↑ Richardson 2011a, pp. 111–112.
- ↑ Machyn 1848, p. 24, 326.
- ↑ شینگلهال در منابع گوناگون با نامهای Shingey, Shingley و Shinglehall نیز آمده است.
- ↑ Richardson 2011b, p. 82.
- ↑ Norton 2009, pp. 12–13.
- ↑ Dasent 1891, p. 142.
منابع
- Aubrey, John; Jackson, John Edward (1862). Wiltshire: The Topographical Collections of John Aubrey, F. R. S. , A. D. 1659–70, With Illustrations. London: Wiltshire Archaeological and Natural History Society.
- Beer, Barrett L. (January 2009) [First published 2004]. "Seymour, Edward, Duke of Somerset (c.1500–1552)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). انتشارات دانشگاه آکسفورد. doi:10.1093/ref:odnb/25159. (Subscription or UK public library membership required.)
- Catalogue of the Arundel Manuscripts in the Library of the College of Arms. London: S. and R. Bentley. 1829.
- Burke, Bernard (1965). Townend, Peter (ed.). Burke's Genealogical and Heraldic History of the Landed Gentry (18th ed.). London: Burke's Peerage. ASIN B0006BNKM8.
- Burke, John (1836). A Genealogical and Heraldic History of the Commoners of Great Britain and Ireland, Enjoying Territorial Possessions or High Official Rank; But Invested With Heritable Honours. Vol. III. London: Published for Henry Colburn by R. Bentley.
- Dasent, John Roche, ed. (1891) [First published HMSO:1891]. Acts of the Privy Council of England. New Series Vol. III: 1550–1552. British-history.ac.uk. Retrieved 23 April 2014.
- Davey, Richard (1909). The Nine Days' Queen, Lady Jane Gray, and Her Times. Methuen & Company. Retrieved 15 August 2018.
- Davids, R. L. (1982). "Seymour, Sir John (1473/74–1536), of Wolf Hall, Wilts.". In Bindoff, S. T. (ed.). Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Archived from the original on 23 October 2013. Retrieved 10 March 2014.
- Hart, Kelly (2010). The Mistresses of Henry VIII. Stroud: انتشارات تاریخ. ISBN 978-0-7524-6251-6.
- Hawkyard, A. D. K. (1982a). "Cromwell, Gregory (by 1516–51), of Lewes, Suss. ; Leeds Castle, Kent and Launde, Leics.". In Bindoff, S. T. (ed.). Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Retrieved 19 April 2014.
- Hawkyard, A. D. K. (1982b). "Seymour, Sir Henry (by 1503–78), of Marwell, Hants.". In Bindoff, S. T. (ed.). Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Retrieved 10 March 2014.
- Hawkyard, A. D. K. (1982c). "Seymour, Sir Thomas II (by 1509–49), of Bromham, Wilts. , Seymour Place, London and Sudeley Castle, Glos.". In Bindoff, S. T. (ed.). Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Retrieved 10 March 2014.
- Machyn, Henry (1848). Nichols, John Gough (ed.). The Diary of Henry Machyn, Citizen and Merchant–Taylor of London, from A. D. 1550 to A. D. 1563. [Camden Society. Publications]. Vol. XLII. London: Camden Society.
- Norton, Elizabeth (2009). Jane Seymour: Henry VIII's True Love (hardback). Chalford: Amberley Publishing. ISBN 978-1-84868-102-6.
- Pole, Reginald; Mayer, Thomas F.; Walters, Courtney B. (2008). Thomas F. Mayer; Courtney B. Walters (eds.). The Correspondence of Reginald Pole. Vol. 4: A Biographical Companion: The British Isles. Aldershot: انتشارات اشگیت. ISBN 978-0-7546-0329-0.
- Pollard, Albert Frederick (1897). "Seymour, Edward". In Sidney Lee (ed.). فرهنگ زندگینامه ملی. Vol. 51. لندن: اسمیت، الدر اند کو. pp. 299–310.
- Richardson, Douglas (2011a). Everingham, Kimball G. (ed.). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. Vol. III (2nd ed.). Douglas Richardson. ISBN 978-1-4610-4520-5.
- Richardson, Douglas (2011b). Everingham, Kimball G. (ed.). Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. Vol. III (2nd ed.). CreateSpace. ISBN 978-1-4610-4513-7.
- Russell, Gareth (14 May 2010). "May 14th, 1536: Mistress Seymour's New Lodgings". Confessions of a Ci-Devant. Garethrussellcidevant.blogspot.com.au. Retrieved 23 April 2014.
- Seymour, William (1972). Ordeal by Ambition: An English Family in the Shadow of the Tudors. London: Sidgwick & Jackson. ISBN 978-0-283-97866-1.
- Sherlock, Peter (2008). Monuments and Memory in Early Modern England. Burlington: انتشارات اشگیت. ISBN 978-0-7546-6093-4.
- Strong, Roy (May 1967). "Holbein in England – I and II". The Burlington Magazine. 109 (770): 276–281. JSTOR 875299.
- Tucker, M. J. (Winter 1969). "The Ladies in Skelton's 'Garland of Laurel'". Renaissance Quarterly. 22 (4): 333–345. doi:10.2307/2859042. JSTOR 2859042. S2CID 163836435.
- Wagner, John A.; Schmid, Susan Walters, eds. (2012). Encyclopedia of Tudor England. Vol. 1. ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-298-2.
پیوند به بیرون
- خاندان سیمور
- درگذشتگان ۱۵۵۰ (میلادی)
- زادگان دهه ۱۴۷۰ (میلادی)
- زنان سده ۱۵ (میلادی) اهل انگلستان
- زنان سده ۱۶ (میلادی) اهل انگلستان