ماریو کورسی
ماریو کورسی | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۶ اوت ۱۹۵۸ (۶۷ سال) |
| ملیت | ایتالیایی |
| دیگر نام‌ها | «ماریونه» |
| پیشه(ها) | مجری رادیو، فعال سیاسی |
| شناخته‌شده برای | عضو سابق NAR |
ماریو کورسی، معروف به «ماریونه»، عضو سابق NAR، سازمان تروریستی راست افراطی فعال بین ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳، بود که به اتهامات متعددی در پرونده‌های جنایی از جمله قتل فاوستو تینلی و لورنزو ایانوچی، دو دانشجوی میلان و عضو مرکز اجتماعی لئونکاوالو، و ایوو زینی، دانشجوی دانشگاه رم با گرایش‌های چپ، متهم شد.[۱][۲]
پس از روند طولانی قضایی، که ابتدا به محکومیت او انجامید، کورسی در ۱۹۸۹ در پرونده قتل زینی در کاساسیون تبرئه شد و پرونده قتل فاوستو و یائو در ۲۰۰۰ به دلیل کمبود مدرک مختومه شد.[۳]
فعالیت‌های سیاسی و مسائل قضایی
کورسی در محله بالدوینا رم بزرگ شد و در ۱۹۷۷ به گروه تروریستی NAR پیوست. وی در سال‌های بعد به اتهام‌های متعددی در قتل و اقدامات خشونت‌آمیز راست افراطی متهم شد، از جمله قتل فاوستو و یائو و تلاش برای ترور آندریا بلینی، اما در نهایت بسیاری از پرونده‌ها به دلیل کمبود مدارک مختومه شد.
در سال‌های ۱۹۹۰، کورسی با گروه Boys، گروه هواداران تیم رم همکاری داشت و در رادیوهای خصوصی رم به عنوان مجری و تحلیلگر ورزشی ظاهر شد. او همچنین مسئول برنامه «Easy London» در رم بود و از رابرتو فیوره و دیگر نئوفاشیست‌ها حمایت می‌کرد.[۴]
کورسی برنامه‌های رادیویی متعددی داشت، از جمله Te La Do Io Tokyo و برنامه‌های دیگر در Radio Incontro، Rete Sport و Centro Suono Sport که تا ۲۰۲۴ ادامه داشت. برنامه‌های او بارها موضوع انتقاد و شکایت قرار گرفت و گاهی مجبور به انتشار اصلاحیه شد.[۵]
جوایز
کورسی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ جایزه میکروفون طلایی را برای پرطرفدارترین برنامه در دسته رم دریافت کرد.[۶] همچنین در ۲۰۱۲ برای فعالیت اجتماعی خود جایزه S.P.Q.R. را دریافت کرد.[۷]
منابع
- ↑ "Ucciso dai Nar all'Alberone". la Repubblica. 3 September 2004. Retrieved 11 November 2024.
- ↑ "Fausto e Iaio". Retrieved 11 November 2024.
- ↑ "Fausto e Iaio, prove sparite e indagine archiviata". Il Corriere della Sera. 15 December 2000. Retrieved 4 July 2008.
- ↑ "Marione.net – وب‌سایت رسمی". Retrieved 11 November 2024.
- ↑ "La rabbia dei romanisti si scatena su Sky". Corriere della Sera. Retrieved 11 November 2024.
- ↑ "Te la do io Tokyo vince il Microfono d'Oro 2017". Retrieved 11 November 2024.
- ↑ "Emozioni "oro e porpora" al Premio Sette Colli Giallorossi". Retrieved 11 November 2024.
کتاب‌شناسی
- جورجیو چینگولانی، La destra in armi. Neofascisti italiani tra ribellismo ed eversione (1977-1982), Editori Riuniti, 1996.
- پینو آدریانو و جورجیو چینگولانی، Corpi di reato. Quattro storie degli anni di piombo, Costa&Nolan, 2000.
- آندره‌آ کولومبو، Storia Nera, 2007.
- ماریو باتاگلینی، Eversione di destra terrorismo e stragi, 1986.
- ماریو کاپرارا و جیانلوکا سمپرینی، Destra estrema e criminale, 2007.
- جیوانی بیانکونی، A mano armata. Vita violenta di Giusva Fioravanti, 2007.
- آدالبرتو بالدونی و سندرو پروویزیوناتو، A che punto è la notte?, 2003.
- دانیله بیانچسی، Fausto e Iaio. La speranza muore a diciotto anni, 1996.
- اوگو ماریا تاسیناری، Fascisteria, 2008.
جستارهای وابسته
- سال‌های سرب (ایتالیا)
- نئوفاشیسم
- سازمان‌های مسلح راست در ایتالیا
- نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا)
- قتل فائوستو و یائو
- کشتار بولونیا