نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا)

هسته‌های مسلح انقلابی (ایتالیا)
رهبروالریو فیوراوانتی
تاریخ فعالیت۱۹۷۷ (۱۹۷۷)–۱۹۸۱ (۱۹۸۱)
انگیزه‌هاانتقام از چپ‌ها و پلیس
انقلاب نو فاشیستی
مناطق فعالیتایتالیا
ایدئولوژینئوفاشیسم
موقعیت سوم[۱]
جایگاه سیاسیسیاست‌های راست تندرو
اقدامات مهمتروریسم راست‌گرا، قتل، بمب
درگیری‌ها و جنگ‌هاسال‌های سرب

نیروهای مسلح انقلابی (انگلیسی: Nuclei Armati Rivoluzionari)، مخفف NAR، یک سازمان مسلح نئو فاشیست ایتالیایی بود که در دورهٔ سال‌های سرب از ۱۹۷۷ تا نوامبر ۱۹۸۱ فعال بود. این گروه در چهار سال بیش از ۱۰۰ قتل انجام داد و قصد ترور سیاستمدارانی مانند فرانچسکو کسیگا، جیان‌فرانکو فینی و آدولفو اورسو را داشت. این گروه روابط نزدیکی با باندلا دلا ماگیانا داشت که حمایت‌های لجستیکی مانند محل اقامت، مدارک جعلی، اسلحه و بمب‌ها را برای NAR فراهم می‌کرد. در نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد که NAR سلاح‌هایی را در زیرزمین وزارت بهداشت مخفی کرده بود. اولین دادگاه علیه آن‌ها در مه ۱۹۸۵، ۵۳ نفر را به اتهام فعالیت‌های تروریستی محکوم کرد.[۲][۳]

ایدئولوژی

اواخر دههٔ هفتاد میلادی دوره‌ای از خشونت سیاسی بود که شامل بمب‌گذاری‌ها، ترورها و درگیری‌های خیابانی میان جناح‌های رقیب مسلح بود. نئو فاشیست‌های جوان، حزب سیاسی راست افراطی قانونی MSI را به دلیل بی‌عملی در برابر حملات مخالفان سیاسی و پلیس، مانند کشتار آکا لارنتیا، خیانت‌کار می‌دانستند.[۴] تحت تأثیر جنبش‌های چپ‌گرا، گروه بزرگی از جوانان راست افراطی، از جمله فیوروانتی و همکاران نزدیک او، از درگیری خیابانی به تروریسم روی آوردند. بر خلاف همتایان چپ‌گرای خود، آن‌ها بر ویژگی‌های فردی مانند خودانگیختگی و تمایل به مبارزه حتی در یک مأموریت شکست‌خورده، بیش از اهداف سیاسی تأکید داشتند.[۲] فیوروانتی گفته است: «در مورد شکست هرگز اهمیتی ندادیم، ما نسل بازنده‌ایم، همیشه در کنار بازندگان.»[۵]

اعضا

NAR توسط بازیگر کودک سابق شبکه RAI، والریو فیوروانتی، برادرش کریستیانو فیوروانتی، داریو پدرتی، فرانچسکا مامبرو و الساندرو آلیبراندی که قبلاً عضو جنبش اجتماعی ایتالیا بودند، هدایت می‌شد.[۶]

سایر افراد مهم مرتبط با NAR شامل لوئیجی چیواردینی، گیلبرتو کاوالینی، استفانو سودرینی، فرانکو انسلمی، جورجو والی، ماسیمو کارمیناتی، کلودیو براچی، استفانو براچی، ماریو کورسی با نام مستعار «ماریونه» (Big Mario), استفانو تیرابوشی، لینو لای، پائولو پیتزونیا، پاتریزیو تروکی، والتر سوردی، مارکو ماریو ماسیمی، پاسکواله بلزیتو، فیورنزو ترینکاناتو، آندریا ویان، ماسیمیلیانو فاکینی بودند.

در سال ۱۹۸۰، عضو NAR، جورجو والی رهبر موقعیت سوم شد که به عنوان جبهه‌ای برای NAR استفاده می‌شد.

اقدامات

بمب‌گذاری ۱۹۸۰ بولونیا

بمب‌گذاری ۱۹۸۰ ایستگاه قطار اصلی بولونیا که ۸۵ نفر کشته بر جای گذاشت، بخشی از استراتژی تنش بود و هدف آن انداختن تقصیر به گروه‌های چپگرای مسلح بود. اعضای NAR والریو فیوروانتی و فرانچسکا مامبرو در این بمب‌گذاری محکوم شدند.[۷]

انبار اسلحه در وزارت بهداشت

در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱، مقامات ایتالیایی انبار اسلحه‌ای در زیرزمین وزارت بهداشت کشف کردند. بر اساس گفته‌های باندلا دلا ماگیانا، مائوریتزیو آباتینو، تنها ماسیمو کارمیناتی بود که می‌توانست به راحتی به انبار اسلحه دسترسی داشته باشد. ماسیمو کارمیناتی نه تنها ارتباط نزدیکی با باندلا دلا ماگیانا داشت بلکه با مأموران مخفی SISMI از جمله ژنرال پیترو موزومچی و سرهنگ جوزپه بلمونته که عضو پروپاگاندا دوئه بود، نیز در ارتباط بود.

ترورها

در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، اعضای NAR جیلبرتو کاوالینی و لوئیجی چیواردینی (که بعداً در سال ۲۰۰۷ به ۳۰ سال زندان محکوم شد به دلیل نقششان در بمب‌گذاری بولونیا ۱۹۸۰)[۸] قاضی ماریو آماتو را ترور کردند. آماتو مسئول تحقیقات دربارهٔ راست رادیکال در ایتالیا پس از ترور قاضی ویتوریو اوکورسو در ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۶ بود (اوکورسو توسط پیئرلوییجی کونکوتلی، رهبر گروه‌های مسلح Ordine Nuovo، به ضرب گلوله کشته شد). دو عضو NAR همچنین مسئول قتل فرانچسکو اوانجلیستا در ۲۸ مه ۱۹۸۰ بودند.[۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Colombo, Andrea (2007). Storia Nera [Black History]. Cairo. ISBN 978-88-6052-091-3.
  2. 1 2 Zanarini, Manuel (10 June 2008). "NAR: lo spontaneismo armato neofascista" [NAR: Neo-Fascist Armed Spontaneity]. Arianna Editrice (به ایتالیایی). Retrieved 10 October 2019.
  3. ↑ "Fioravanti e lo spontaneismo armato dei NAR" [Fioravanti and the armed spontaneity of the NAR]. کوریره دلا سرا (به ایتالیایی). 3 August 2009. Retrieved 10 October 2019.
  4. ↑ Minnucci, Marzia (2014). "A destra del MSI: evoluzione armata della destra radicale" [To the right of the MSI: armed evolution of the radical right] (PDF). LuissThesis. School of Electronics and Computer Science, University of Southampton: 3. Retrieved 10 October 2019.
  5. ↑ Ferraresi, Franco (1996). Threats to Democracy: The Radical Right in Italy After the War. Princeton University Press. p. 192. doi:10.2307/2585728. ISBN 978-1-4008-1584-5. JSTOR j.ctt7sspj.
  6. ↑ NAR: “spostati” o figli (il)legittimi del Movimento Sociale Italiano? Una replica da lontano al Fatto Quotidiano, فاشینازیوونه, December 08, 2014 (به ایتالیایی)
  7. ↑ تاسیناری، ۲۰۰۸، ص ۶۲۶
  8. ↑ "Strage di Bologna, 30 anni a Ciavardini - Cassazione conferma la condanna all'ex Nar" [Bologna Massacre, 30 Years for Ciavardini - Cassation Confirms the Sentence to the former (member of) NAR]. لا رپوبلیکا (به ایتالیایی). Gruppo Editoriale L’Espresso Spa. 11 April 2007. Retrieved 10 October 2019.
  9. ↑ "Arrestato l'estremista nero Ciavardini per una rapina a mano armata" [Black extremist Ciavardini arrested for armed robbery]. لا رپوبلیکا (به ایتالیایی). Gruppo Editoriale L’Espresso Spa. October 10, 2006. Retrieved 10 October 2019.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.