محمدی هروی

پیک‌نیک در کوهستان، منسوب به هروی، حوالی ۱۵۵۰ تا ۱۶۰۰ میلادی، موزه هنر کلیولند.

محمدی هروی (نگارگر ایرانی، فعال در نیمه دوم سدهٔ شانزدهم/دهم ه). «با پیش نهادن شیوه‌ای خاص در واقع‌گرایی، از شخصیت‌های استثنایی در تاریخ نقاشی ایران به شمار می‌آید.»[۱]

محمدی هروی، شراب‌سازان، حدود ۱۵۹۰/ ۹۹۹ ق، موزه هنرهای زیبای بوستون.

زندگی

از زندگی محمدی اطلاع دقیقی در دست نیست. «برخی را اعتقاد بر این است که وی فرزند سلطان محمد بوده است.»[۲] اما به هر ترتیب، گویا نزد سلطان محمد و استادان دیگر تبریز تعلیم دیده است.[۳] محمدی در هرات فعالیت داشت و دوران کاری‌اش در حد فاصل بین دو دورهٔ هنر صفوی (مکتب تبریز دوم و مکتب اصفهان) بود. کن‌بای نوشته است که «محمدی در خدمت علیقلی خان شاملو در هرات فعالیت داشت.»[۴] اما بسیاری از کارشناسان برآنند که او کمتر به همکاری با دربار گرایش داشت و به احتمال زیاد در خدمت هیچ‌یک از شاهان صفوی نبود و بدون ارتباط با کارگاه‌های سلطنتی فعالیت می‌کرد.[۳]

ویژگی آثار

«مشاهدهٔ عینی و ثبت حالتها و سکنات واقعی، انتخاب موضوع‌های مربوط به کار و زندگی آدم‌های عادی، و تأکید بر طراحی خطی از مشخصات متمایزکنندهٔ کار اویند. او نظام بغرنج طرح و رنگِ مرسوم را وانهاد، و به مدد خطهای شکل‌ساز و رنگ‌پردازیِ ساده به بازنمایی واقعیت پرداخت.»[۵] در ترکیب‌بندی آثارش، پیکرهایی را برمی‌گزید که اکثراً روستایی بودند. همچنین مضامین چوپانی که به نقاشی قرن دهم ه راه یافته بود، با دید واقع‌گرایانه او محتوای تازه‌ای یافت. توانایی قابل ملاحظه محمدی در نمایش حالات و حرکات طبیعی آدم‌ها، و طراحی شکل‌ها با خطوط ظریف و نازک و ممتد (اغلب طرح‌هایش با قلم نئی اجرا شده‌اند[۶]) نیز از دیگر ویژگی‌های آثار اویند.

عمل استاد محمدی، عشاق ایستاده در کنار درخت سرو، موزه هنرهای زیبای بوستون.

آثار

از آثار محمدی می‌توان موارد ذیل را نام برد: سماع و رقص درویشان، شراب‌سازان، صحنهٔ شکار شاهزاده و نوکر سایه‌بان به‌دست، صحنهٔ کار روستاییان (۹۸۹ ق)، عشاق ایستاده در کنار درخت سرو، لوتی‌های دوره‌گرد، مجلس بزم در کوهستان، نوازندگان دوره‌گرد و میمون.

امضای هنرمند

محمدی «آثارش را راقمه محمدی یا محمدی مصور امضا می‌کرد.»[۳] همچنین در برخی آثار منسوب به او «عمل استاد محمدی؛ عمل استاد محمدی هروی؛ قلم فقیر الداعی محمدی مصور»[۷] نیز آمده است.

تأثیر بر هنرمندان پس از خود

«محمدی در روند شکل‌گیری طراحی مستقل مکتب قزوین دست داشته است.»[۸][۹] همچنین «نوآوری محمدی زمینه‌ای بود برای شکل‌گیری مکتب اصفهان؛ و شیوهٔ کار او توسط هنرمندانی چون رضا عباسی، محمدیوسف، و معین مصور ادامه یافت.»[۳]

با افراد ذیل اشتباه نشود

پیرمحمد هروی، معین مصور؛ همچنین نگاه کنید به: هروی.

منابع

  1. ↑ پاکباز، رویین (۱۳۸۵). دائرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر. ص. ۵۲۲. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۱-۲. از پارامتر ناشناخته |نوبت چاپ= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. ↑ رابینسن، بزیل ویلیام (۱۳۸۴). هنر نگارگری ایران. ترجمهٔ یعقوب آژند. تهران: مولی. ص. ۶۰. شابک ۹۶۴-۵۹۹۶-۱۵-۵.
  3. 1 2 3 4 پاکباز، رویین (۱۳۸۵). دائرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر. ص. ۵۲۳. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۱-۲. از پارامتر ناشناخته |نوبت چاپ= صرف‌نظر شد (کمک)
  4. ↑ کن‌بای، شیلا (۱۳۸۲). نقاشی ایرانی. ترجمهٔ مهدی حسینی. تهران: دانشگاه هنر. ص. ۹۴. شابک ۹۶۴-۶۲۱۸-۱۷-۲.
  5. ↑ پاکباز، رویین (۱۳۸۵). دائرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر. ص. ۵۲۲. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۱-۲. از پارامتر ناشناخته |نوبت چاپ= صرف‌نظر شد (کمک)
  6. ↑ پاکباز، رویین (۱۳۸۴). نقاشی ایران: از دیرباز تا امروز. تهران: زرین و سیمین. ص. ۹۶. شابک ۹۶۴-۹۲۱۱۳-۳-۰. از پارامتر ناشناخته |نوبت چاپ= صرف‌نظر شد (کمک)
  7. ↑ «محمدی هروی». راسخون. ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۰ بهمن ۱۳۹۴.
  8. ↑ «محمدی هروی - محمدی مصور». حوزه هنری استان قزوین. ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰ بهمن ۱۳۹۴.
  9. ↑ «زندگی هنرمندان مکتب قزوین». تبیان. ۱۳۸۲. دریافت‌شده در ۲۰ بهمن ۱۳۹۴.
  • "Muhammadi". Work (به انگلیسی). Museum of Fine Arts, Boston. Retrieved 9 February 2016.

جستارهای وابسته