محمود ممدانی

محمود ممدانی
FBA
ممدانی در سال ۲۰۲۱
زادهٔ۲۳ آوریل ۱۹۴۶ ‏(۷۹ سال)
بمبئی، راج بریتانیا (هند امروزی)
ملیتاوگاندایی
همسرمیرا نایر (ا. ۱۹۹۱)
فرزندانزهران ممدانی
پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه
عنوان پایان‌نامهسیاست و تشکیل طبقات در اوگاندا
سال دفاع۱۹۷۴
کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاریعلوم سیاسی
نهاد
آثار برجستهشهروند و رعیت (۱۹۹۶)

محمود ممدانی (زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۴۶) استاد دانشگاه، نویسنده و مفسر سیاسی اوگاندایی[۱][۲] است. او استاد انسان‌شناسی، علوم سیاسی و مطالعات آفریقا در دانشگاه کلمبیا است.[۳] او همچنین به عنوان رئیس دانشگاه بین‌المللی کامپالا در اوگاندا فعالیت می‌کند.[۴][۵] پسرش زهران ممدانی در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان شهردار نیویورک سیتی انتخاب شد.

او پیش از این، از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ مدیر مؤسسه تحقیقات اجتماعی مکرری در کامپالا، اوگاندا بود.[۶][۷] ممدانی در مطالعه سیاست آفریقا و بین‌الملل، استعمار و پسااستعمار، و سیاست تولید دانش تخصص دارد.

اوایل زندگی و تحصیلات

ممدانی در ۲۳ آوریل ۱۹۴۶ در بمبئی هند، در دوره حکومت استعماری بریتانیا به دنیا آمد.[۸][۹] او در کامپالا، اوگاندا، به عنوان بخشی از مهاجران هندی در جنوب شرقی آفریقا بزرگ شد. والدین او، مسلمانان گجراتی در قلمرو بریتانیا در تانگانیکا (تانزانیای امروزی) متولد شدند و در حالی که پدرش در آنجا در دانشگاه تحصیل می‌کرد، به بمبئی نقل مکان کردند. خانواده وقتی ممدانی دو ساله بود به دارالسلام بازگشتند و وقتی او پنج یا شش ساله بود به اوگاندا نقل مکان کردند. او یک هندی-اوگاندایی است.[۱۰]

در آن زمان، اوگاندا از نظر نژادی، از جمله محل زندگی مردم، مدارس، مساجد و زمین‌های بازی کودکان، تفکیک شده بود. او برای تحصیلات ابتدایی، ابتدا به مدرسه مذهبی و سپس به مدرسه ابتدایی دولتی هند رفت.[۱۱] او با زبان‌های گجراتی، اردو و سواحیلی بزرگ شد و از کلاس ششم شروع به یادگیری زبان انگلیسی کرد.[۱۱] پس از دوره راهنمایی، به مدرسه راهنمایی قدیمی کامپالا رفت.[۱۲]

ممدانی یکی از ۲۳ دانشجوی اوگاندایی در گروه ۱۹۶۳ طرح هوایی کندی بود. طرح هوایی کندی، بورسیه تحصیلی با بودجه ایالات متحده بود که صدها نفر از شرق آفریقا را بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳ به دانشگاه‌های ایالات متحده و کانادا منتقل کرد. ممدانی در سال ۱۹۶۳ تحصیل در دانشگاه پیتسبورگ را آغاز کرد و در سال ۱۹۶۷ با مدرک لیسانس علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد.
او از جمله دانشجویان شمال آمریکا بود که در مارس ۱۹۶۵ با اتوبوس به مونتگومری، آلاباما، که توسط کمیته هماهنگی دانشجویی بدون خشونت سازماندهی شده بود، سفر کردند تا در جنبش حقوق مدنی شرکت کنند. این سفر همزمان با راهپیمایی‌های سلما تا مونتگومری بود، اما با آن متفاوت بود. او در طول راهپیمایی زندانی شد.

او سپس در دانشکده حقوق و دیپلماسی فلچر دانشگاه تافتس تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۸ با مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی و در سال ۱۹۶۹ با مدرک کارشناسی ارشد حقوق و دیپلماسی فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۷۴ مدرک دکترای فلسفه خود را در رشته حکومت از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه او سیاست و تشکیل طبقات در اوگاندا بود.[۱۳]

شغل

ممدانی در اوایل سال ۱۹۷۲ به اوگاندا بازگشت و همزمان با انجام تحقیقات دکترای خود، به عنوان دستیار آموزشی در دانشگاه مکرری در کامپالا استخدام شد؛ اما در اواخر همان سال به دلیل قومیتش توسط دیکتاتور اوگاندا، عیدی امین، اخراج شد. او در اوایل نوامبر اوگاندا را به مقصد اردوگاه پناهندگان در بریتانیا ترک کرد.[۱۴]

او در اواسط سال ۱۹۷۳ پس از استخدام در دانشگاه دارالسلام در تانزانیا، انگلستان را ترک کرد.[۱۵] در دارالسلام، نگارش پایان‌نامه خود را به پایان رساند و در گروه‌های مخالف عیدی امین فعالیت داشت. در سال ۱۹۷۹، به عنوان ناظر در کنفرانس موشی شرکت کرد و پس از سرنگونی امین پس از جنگ اوگاندا-تانزانیا[۱۶] به عنوان عضو شورای مرزی شورای جهانی کلیساها به اوگاندا بازگشت.[۱۷]

در سال ۱۹۸۴، هنگام شرکت در کنفرانسی در داکار، سنگال، پس از آنکه تابعیت اوگاندایی‌اش توسط دولت تحت رهبری میلتون اوبوته به دلیل انتقاد از سیاست‌هایش لغو شد، بی‌تابعیت شد.[۱۸] او به دارالسلام بازگشت و برای ترم بهار ۱۹۸۶ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه میشیگان، آن آربر، تدریس کرد. پس از آنکه اوبوته برای دومین بار برکنار شد، ممدانی بار دیگر در ژوئن ۱۹۸۶ به اوگاندا بازگشت.[۱۹] او مدیر مؤسس مرکز تحقیقات پایه، اولین سازمان تحقیقاتی غیردولتی اوگاندا بود و از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۶ در این سمت خدمت کرد. او همچنین استاد مدعو در دانشگاه دوربان - وستویل در آفریقای جنوبی (ژانویه تا ژوئن ۱۹۹۳)، در موزه و کتابخانه یادبود نهرو در دهلی نو (ژانویه تا ژوئن ۱۹۹۵) و در دانشگاه پرینستون (۱۹۹۵–۱۹۹۶) بود.[۲۰]

در سال ۱۹۹۶، او به عنوان اولین دارنده کرسی مطالعات آفریقا در دانشگاه کیپ تاون منصوب شد.[۲۱] او پس از اختلاف نظر با مدیریت بر سر پیش‌نویس برنامه درسی خود برای یک دوره پایه در مورد آفریقا با عنوان «مسئله‌سازی آفریقا» این سمت را ترک کرد.[۲۲] از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲، او به عنوان رئیس شورای توسعه تحقیقات علوم اجتماعی در آفریقا خدمت کرد. در دسامبر ۲۰۰۱، او در سمپوزیوم صدمین سالگرد نوبل در اسلو، نروژ، سخنرانی‌ای با عنوان «درک خشونت در آفریقای پسااستعماری» ایراد کرد.[۲۳]

در سال ۲۰۰۸، در یک نظرسنجی آنلاین آزاد، ممدانی به عنوان نهمین «روشنفکر عمومی برتر» جهان در فهرست ۱۰۰ روشنفکر عمومی برتر توسط مجله پراسپکت (بریتانیا) و فارین پالیسی (ایالات متحده) انتخاب شد.[۲۴][۲۵] مقالات او در نشریه نقد کتاب لندن و سایر نشریات منتشر شده است.[۲۶]

کار

ممدانی در پژوهش سیاست‌های آفریقایی و بین‌المللی، استعمار و پسااستعمار و سیاست تولید دانش تخصص دارد. آثار او به بررسی تلاقی سیاست و فرهنگ، مطالعه تطبیقی استعمار از سال ۱۴۵۲، تاریخ جنگ داخلی و نسل‌کشی در آفریقا، جنگ سرد و جنگ علیه تروریسم و تاریخ نظری حقوق بشر می‌پردازد.

پژوهش‌های ممدانی تا سال ۲۰۱۶ بر پایهٔ کتاب سال ۱۹۹۶ او با عنوان شهروند و تبعه: آفریقای معاصر و میراث استعمار شکل گرفت.[۲۷] او در این کتاب استدلال می‌کند که نمی‌توان دولت پسااستعماری را بدون تحلیل روشن و دقیق ساختار نهادین دولت استعمارگر فهمید. ممدانی بر این باور است که ماهیت دولت استعمارگر در آفریقا پاسخی به «مسئله بومی» بود. این دولت به شکل «دولت دوپاره» ظاهر شد:

  • حکومت مستقیم: این شیوه در مناطق شهری اعمال می‌شد و مبتنی بود بر قدرت مدنی و متمرکز، با هدف کنار گذاشتن «بومی‌ها» از حقوق مدنی‌ای که شهروندان جامعه مدنی از آن برخوردار بودند.
  • حکومت غیرمستقیم : در مناطق روستایی، ساختاری بود که بومی‌ها را وارد نظم عرفی‌ای می‌کرد که از سوی دولت و از طریق «اقتدار قبیله‌ای روستایی» تحمیل می‌شد؛ ممدانی این نظم را «استبداد غیرمتمرکز» می‌نامد.[۲۸]

این دولت استعمارگر، به تعبیر ممدانی، چهره‌ای ژانوسی (دوچهره‌ای) داشت؛ یعنی قدرتی دوگانه زیر یک ساختار هژمونیک واحد. در دوران پس از استعمار، حوزهٔ شهری تا حدی از تبعیض نژادی رهایی یافت، اما مناطق روستایی همچنان تحت کنترل نوعی قدرت استعمارگونه باقی ماندند—چه در دست حاکمان محافظه‌کار که آن را پایگاه قدرت خود می‌دانستند و چه در اختیار رهبران رادیکال که پروژه‌های اقتدارگرایانه متمرکز داشتند.[۲۹]

در نتیجه، چه در شکل محافظه‌کارانه و چه در شکل انقلابی، تجربه دولت پسااستعماری تنها بخشی از میراث دولت دوپاره را بازتولید کرده است و هر یک شکل خاصی از استبداد را در جامعه آفریقایی بازآفرینی کرده‌اند.

ممدانی با تحلیل مطالعات تاریخی در آفریقای جنوبی و اوگاندا، استدلال می‌کند که استعمار اروپایی نه تنها از امکان‌های اقتدارگرایانه در جوامع بومی استفاده کرد، بلکه این میراث اغلب پس از استقلال نیز ادامه یافت. او به‌ویژه برداشت رایج از آپارتاید در آفریقای جنوبی به‌عنوان نمونه‌ای استثنایی را به چالش می‌کشد و بیان می‌دارد که آپارتاید، در واقع، شکل عمومی و معمول مستعمرات اروپایی در آفریقا بود، که عناصر حکومت غیرمستقیم و هم‌زیستی تحمیلی را در خود داشت.

ممدانی در کتاب خود با عنوان «مسلمان خوب، مسلمان بد: آمریکا، جنگ سرد و ریشه‌های ترور» که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، گفت که بمب‌گذاران انتحاری باید «به عنوان یک دسته از سربازان» به رسمیت شناخته شوند و این باید «به عنوان یکی از ویژگی‌های خشونت سیاسی مدرن درک شود، نه اینکه به عنوان نشانه‌ای از بربریت انگ زده شود».[۳۰] برخی از دانشگاهیان گفتند که این به معنای حمایت از بمب‌گذاری انتحاری نیست، بلکه صرفاً یک تحلیل است.[۳۱]

زندگی شخصی

ممدانی با میرا نایر، کارگردان و تهیه‌کننده هندی، ازدواج کرده است. آنها در سال ۱۹۸۹ در کامپالا، اوگاندا، زمانی که نایر در حال تحقیق برای فیلمش، می‌سی‌سی‌پی ماسالا، بود، با هم آشنا شدند[۱۹] و در سال ۱۹۹۱ ازدواج کردند. آنها در منهتن نیویورک زندگی می‌کنند.[۳۲]

ممدانی و نایر پسری به نام زهران ممدانی دارند که عضو مجلس ایالتی نیویورک به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۳۶ در کوئینز،[۳۳] و نامزد دموکرات‌ها برای شهرداری شهر نیویورک بود که در انتخابات ماه نوامبر ۲۰۲۵ به عنوان جوانترین شهردار نیویورک انتخاب شد.[۳۴][۳۵]

افتخارات و جوایز

جوایز

  • ۱۹۹۷: جایزه هرسکویتس برای شهروند و سوژه: آفریقای معاصر و میراث استعمار[۳۶]
  • ۱۹۹۹: جایزه کتاب دانشگاه کیپ تاون برای شهروند و سوژه: آفریقای معاصر و میراث استعمار[۳۷]
  • ۲۰۰۹: جایزه محقق برجسته GDS از انجمن مطالعات بین‌المللی[۳۸]
  • ۲۰۱۱: جایزه هیئت علمی ممتاز لنفست[۳۹]
  • ۲۰۱۲: محقق سال در دومین دوره جوایز سالانه مهاجران آفریقایی به خاطر سهم عظیمش در بورسیه تحصیلی آفریقا[۴۰]
  • ۲۰۱۲: جایزه مهاجران اوگاندا ۲۰۱۲[۴۱]

در ژوئیه ۲۰۱۷، ممدانی به عنوان عضو وابسته آکادمی بریتانیا (FBA)، آکادمی ملی علوم انسانی و اجتماعی بریتانیا، انتخاب شد.[۴۲]

مدارک افتخاری

کتابشناسی

کتاب‌ها

  • افسانه کنترل جمعیت: خانواده، طبقه و کاست در یک روستای هندی (۱۹۷۲)
  • از شهروند تا پناهنده: آسیایی‌های اوگاندایی به بریتانیا می‌آیند (۱۹۷۳)
  • سیاست و شکل‌گیری طبقات اجتماعی در اوگاندا (۱۹۷۶)
  • امپریالیسم و فاشیسم در اوگاندا (۱۹۸۴)
  • آزادی آکادمیک در آفریقا (۱۹۹۴)
  • شهروند و رعیت: آفریقای معاصر و میراث استعمار متاخر (۱۹۹۶)
  • وقتی قربانیان قاتل می‌شوند: استعمار، بومی‌گرایی و نسل‌کشی در رواندا (۲۰۰۱)
  • درک بحران در کیوو
  • مسلمان خوب، مسلمان بد: آمریکا، جنگ سرد و ریشه‌های ترور (۲۰۰۴)[۴۸]
  • پژوهشگران در بازار کار. معضلات اصلاحات نئولیبرالی در دانشگاه مکرری، ۱۹۸۹–۲۰۰۵ (۲۰۰۷)
  • ناجیان و بازماندگان: دارفور، سیاست و جنگ علیه تروریسم (۲۰۰۹)[۴۹]
  • تعریف و حکومت: بومی به عنوان هویت سیاسی (سخنرانی‌های وب دوبوا) (۲۰۱۲)[۵۰]
  • نه مهاجر و نه بومی: شکل‌گیری و نابودی اقلیت‌های دائمی (۲۰۲۰)
  • سم تدریجی: عیدی امین، یووری موسونی، و شکل‌گیری دولت اوگاندا (۲۰۲۵)

منابع

  1. ↑ Mamdani, Mahmood (23 February 2021). "Mahmood Mamdani on Uganda". Africa is a Country.
  2. ↑ "Permanent Minorities and the Politics of Survivors: A conversation with Mahmood Mamdani". World Peace Foundation.
  3. ↑ "Faculty Bio: Mahmood Mamdani". Columbia University. Retrieved 21 March 2013.
  4. ↑ "Profile: Mahmood Mamdani". Kampala International University. Retrieved 24 August 2020.
  5. ↑ "Kampala International University (KIU) Appoints Prof. Mahmood Mamdani as Chancellor" (Press release) (به انگلیسی). Retrieved 3 April 2025.
  6. ↑ "Profile: Mahmood Mamdani". Makerere University. Retrieved 18 March 2013.
  7. ↑ Agaba, John. "Mamdani talks about his research legacy and work at Makerere". University World News. Retrieved 22 May 2022.
  8. ↑ "Mahmood Mamdani education and career path: How Zohran Mamdani's father built a legacy of revolution through ideas and exile". The Times of India. 2025-06-25. ISSN 0971-8257. Retrieved 2025-07-13.
  9. ↑ "Pr. Mahmood Mamdani (1998-2002)". Council for the Development of Social Science Research in Africa (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-13.
  10. ↑ "Who Is Zohran Mamdani? Indian-American filmmaker Mira Nair's son contesting for New York City mayor elections; all you need to know". The Times of India. 14 June 2025. Retrieved 21 June 2025.
  11. 1 2 Chen, Kuan-Hsing; Gao, Shiming; Tang, Xiaolin (2016). "The formation of an African intellectual: an interview with Mahmood Mamdani". Inter-Asia Cultural Studies. 17 (3): 456–480. doi:10.1080/14649373.2016.1218676.
  12. ↑ "Uganda: Buganda And Uganda At Crossroads". AllAfrica. Archived from the original on 26 August 2009. Retrieved 2025-07-13.
  13. ↑ Allen, Judith Van; Mamdani, Mahmood; Shivji, Issa G. (November 1977). "Reviewed Works: Politics and Class Formation in Uganda. by Mahmood Mamdani; Class Struggles in Tanzania. by Issa G. Shivji". Contemporary Sociology. American Sociological Association. 6 (6): 702. doi:10.2307/2066367. eISSN 1939-8638. ISSN 0094-3061. JSTOR 2066367.
  14. ↑ Mamdani, Mahmood (2022-10-06). "The Asian Question". London Review of Books (به انگلیسی). Vol. 44, no. 19. ISSN 0260-9592. Retrieved 2025-07-08.
  15. ↑ Mamdani, Mahmood (28 April 2007). "The Asian question again: A reflection". New Vision (Uganda) via pambazuka.org. Retrieved 21 March 2013.
  16. ↑ McCormack, Pete (17 October 2005). "Interview with Mahmood Mamdani". petemccormack.com. Retrieved 21 March 2013.
  17. ↑ Mamdani, Mahmood (2022-10-06). "The Asian Question". London Review of Books (به انگلیسی). Vol. 44, no. 19. ISSN 0260-9592. Retrieved 2025-09-08.
  18. ↑ Kagolo, Francis (8 February 2012). "Prof. Mamdani to be honoured among Africa's best". New Vision. Retrieved 21 March 2013.
  19. 1 2 Sen, Manjula (25 January 2009). "She interviewed me, we fell in love almost instantly". Calcutta. Archived from the original on 2 February 2009. Retrieved 21 March 2013. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «indian tele» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  20. ↑ Vance, Dara (2015-11-20). "UK Committee on Social Theory Hosts Mahmood Mamdani". UKNow. Retrieved 2025-09-08.
  21. ↑ "UCT in war over 'bantu education'". 11 March 2011. Retrieved 22 March 2013.
  22. ↑ "Is African Studies at UCT a New Home for Bantu Education?" (PDF). Retrieved 22 March 2013.
  23. ↑ "Speech by Dr. Mahmood Mamdani: "Making Sense of Violence in Postcolonial Africa"". Nobel Prize. 6 December 2001. Retrieved 24 March 2013.
  24. ↑ "The 2008 List". Prospect Magazine (UK) / Foreign Policy (US). 2008. Archived from the original on 30 September 2009.
  25. ↑ "The World's Top 20 Public Intellectuals". Foreign Policy. Slate Group, LLC (167): 54–57. 2008. eISSN 1945-2276. ISSN 0015-7228. JSTOR 25462318.
  26. ↑ Mamdani, Mahmood. "Mahmood Mamdani". London Review of Books (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  27. ↑ "Mahmood Mamdani | Department of Political Science". polisci.columbia.edu. Retrieved 21 January 2016.
  28. ↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
  29. ↑ Clapham, Chris (1997). "Review: Citizen and Subject: Contemporary Africa and the Legacy of Late Colonialism by Mahmood Mamdani'". Royal Institute of International Affairs. 73: 606.
  30. ↑ "Zohran Mamdani's father's remark about suicide bombers comes under scrutiny". Newsweek (به انگلیسی). 2025-07-11. Retrieved 2025-07-12.
  31. ↑ Murray, Conor (Jul 11, 2025). "Mahmood Mamdani's Work Does Not Advocate Violence, Expert Says". Forbes (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-12.
  32. ↑ Goldberg, Emma (29 June 2025). "The High-Profile Parents Who Shaped an Upstart". The New York Times. p. A19. Retrieved 30 June 2025.
  33. ↑ "Roti and roses". africasacountry.com (به انگلیسی). 19 May 2019. Retrieved 8 June 2020.
  34. ↑ "Zohran Mamdani Won Big. 8 Insiders Lay Out What That Means for the Democratic Party". Politico. 25 June 2025.
  35. ↑ Sen, Manjula (25 January 2009). "She interviewed me, we fell in love almost instantly". Calcutta. Archived from the original on 2 February 2009. Retrieved 21 March 2013. Ten years ago my mother wondered what happened to the nice boy who prayed, fasted, read the Koran. ‘Now, look at you. Nobody would know you were Muslim. ’” Mamdani retorted he was a Muslim when Muslims are persecuted. She called after 9/11. “Now, you must be a Muslim every day. I smiled. She had the last word. ”
  36. ↑ "Mamdani rejoins UCT". www.news.uct.ac.za (به انگلیسی). Retrieved 16 January 2019.
  37. ↑ "UCT Book Award". University of Cape Town. Archived from the original on 4 April 2013. Retrieved 21 March 2013.
  38. ↑ "GDS Eminent Scholar Award Past Recipients". www.isanet.org. Retrieved 16 January 2019.
  39. ↑ "Professor Mahmood Mamdani Recognized with Lenfest Award". School of International and Public Affairs, Columbia University. 15 April 2011. Archived from the original on 21 December 2012. Retrieved 21 March 2013.
  40. ↑ "Prof. Mamdani Is To Be Honored As "Scholar of the Year" At The Annual African Diaspora Awards NYC". MISR. 19 November 2012. Retrieved 21 March 2013.
  41. ↑ "Professor Mahmood Mamdani, Uganda's Leading Political Scholar & recipient Ugandan Diaspora Award 2012". ugandandiaspora.com. 29 November 2012. Archived from the original on 1 May 2021. Retrieved 21 March 2013.
  42. ↑ "Elections to the British Academy celebrate the diversity of UK research". British Academy. 2 July 2017. Retrieved 29 July 2017.
  43. ↑ "Mahmood Mamdani conferred with an honorary doctorate". University of Johannesburg. May 2010. Archived from the original on 21 April 2013. Retrieved 21 March 2013.
  44. ↑ "Speech delivered by Professor Prof Mahmood Mamdani at the University of Johannesburg, South Africa" (PDF). CODESRIA. 25 May 2010. Archived from the original (PDF) on 1 May 2021. Retrieved 21 March 2013.
  45. ↑ "Remarks on receipt of Honorary Doctorate at Addis Ababa University" (PDF). CODESRIA. 24 July 2010. Archived from the original (PDF) on 1 May 2021. Retrieved 21 March 2013.
  46. ↑ "Media Statement: UKZN To honour leading South Africans and women graduates excel". University of KwaZulu-Natal. 12 April 2012. Archived from the original (MS Word) on 5 March 2016. Retrieved 21 March 2013.
  47. ↑ "Address on Receiving an Honorary Doctorate at the University of Kwazulu Natal" (PDF). Columbia University. 24 April 2012. Retrieved 21 March 2013.
  48. ↑ Mamdani, Mahmood (2002). "Good Muslim, Bad Muslim: A Political Perspective on Culture and Terrorism". American Anthropologist. 104 (3): 766–775. doi:10.1525/aa.2002.104.3.766. ISSN 0002-7294. JSTOR 3567254.
  49. ↑ "Saviors and Survivors by Mahmood Mamdani: 9780385525961 | PenguinRandomHouse.com: Books". PenguinRandomhouse.com (به انگلیسی). Retrieved 22 May 2022.
  50. ↑ "Define and Rule — Mahmood Mamdani". Harvard University Press (به انگلیسی). Retrieved 22 May 2022.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.