محیط زیست هند

جزایر آندامان و نیکوبار در اقیانوس هند

محیط زیست هند شامل برخی از متنوع‌ترین مناطق زیستی جهان است. تله‌های دکن، دشت‌های گنگ و هیمالیا از ویژگی‌های جغرافیایی اصلی آن هستند. این کشور با اشکال مختلف آلودگی به عنوان مشکل اصلی زیست‌محیطی خود روبرو است و به عنوان یک کشور در حال توسعه، در برابر اثرات تغییرات اقلیمی آسیب‌پذیرتر است.[۱] هند قوانینی برای حفاظت از محیط زیست دارد و یکی از کشورهایی است که پیمان تنوع زیستی (CBD) را امضا کرده است. وزارت محیط زیست، جنگل و تغییرات اقلیمی و ادارات جنگلداری هر ایالت خاص، سیاست‌های زیست‌محیطی را در سراسر کشور برنامه‌ریزی و اجرا می‌کنند.

ویژگی‌ها

زیست‌بوم

ببر بنگال. هند بیشترین تعداد گونه‌های گربه‌سان را در جهان دارد.

هند برخی از متنوع‌ترین مناطق زیستی جهان را دارد - بیابان، کوه‌های مرتفع، ارتفاعات، جنگل‌های گرمسیری و معتدل، مرداب‌ها، دشت‌ها، علفزارها، مناطق اطراف رودخانه‌ها و یک مجمع‌الجزایر جزیره‌ای. این کشور میزبان سه نقطه داغ تنوع زیستی است: رشته‌کوه‌های گهات غربی، هیمالیا و منطقه هند و برمه. این نقاط داغ دارای گونه‌های بومی متعددی هستند.[۲]

در سال ۲۰۲۱، حدود ۷۱۳۷۸۹ کیلومتر مربع از زمین‌های کشور تحت پوشش جنگل‌ها قرار داشت و ۹۲ درصد از آن متعلق به دولت بود. تنها ۲۲٫۷ درصد از این مساحت، در مقایسه با ۳۳ درصد توصیه شده توسط قطعنامه سیاست ملی جنگل‌ها (۱۹۵۲)، جنگل‌کاری شده بود. اکثر این درختان، درختان پهن‌برگ برگ‌ریز هستند که یک ششم درختان سالمون و یک دهم درختان ساج را تشکیل می‌دهند. انواع مخروطیان در مناطق مرتفع شمالی یافت می‌شوند و شامل کاج‌ها، ارس‌ها و دئودارها می‌شوند.

۳۵۰ گونه پستاندار، ۳۷۵ گونه خزنده، ۱۳۰ گونه دوزیست، ۲۰۰۰۰ گونه حشره، ۱۹۰۰۰ گونه ماهی و ۱۲۰۰ گونه پرنده در هند وجود دارد. شیر آسیایی، ببر بنگال و پلنگ شکارچیان اصلی هستند؛ این کشور بیشترین گونه گربه سانان را نسبت به هر کشور دیگری دارد. [۳] فیل، کرگدن هندی و هشت گونه گوزن نیز یافت می‌شوند.

بیش از ۱۷۰۰۰ گونه گیاه گلدار در هند وجود دارد که شش درصد از کل گونه‌های گیاهی جهان را تشکیل می‌دهند. هند هفت درصد از فلور جهان را تشکیل می‌دهد. طیف وسیعی از شرایط آب و هوایی در هند باعث ایجاد تنوع غنی از فلور شده است. هند بیش از ۴۵۰۰۰ گونه گیاهی را پوشش می‌دهد که چندین گونه از آنها بومی این منطقه هستند. هند به هشت منطقه اصلی گلکاری تقسیم می‌شود: هیمالیای شمال غربی، هیمالیای شرقی، آسام، دشت سند، دشت گنگ، دکن، مالابار و آندامان. [۴]

جغرافیا

هند بر روی صفحه هند، بخش شمالی صفحه هند و استرالیا، قرار دارد که پوسته قاره‌ای آن شبه قاره هند را تشکیل می‌دهد. این کشور در شمال خط استوا، بین عرض جغرافیایی ۸°۴' و ۳۷°۶' شمالی و طول جغرافیایی ۶۸°۷' و ۹۷°۲۵' شرقی واقع شده است. این کشور با مساحت کل ۳٬۲۸۷٬۲۶۳ کیلومتر مربع (۱٬۲۶۹٬۲۱۹ مایل مربع) هفتمین کشور بزرگ جهان است. .[۵] هند ۳٬۲۱۴ کیلومتر (۱٬۹۹۷ مایل) مساحت دارد از شمال به جنوب و ۲٬۹۳۳ کیلومتر (۱٬۸۲۲ مایل) از شرق به غرب. مرز زمینی آن ۱۵٬۲۰۰ کیلومتر (۹٬۴۴۵ مایل) استو خط ساحلی ۷٬۵۱۷ کیلومتر (۴٬۶۷۱ مایل).

شکل‌گیری هیمالیا (تصویر) در اوایل ائوسن حدود ۵۲ میلیون سال پیش عامل کلیدی در تعیین آب و هوای امروزی هند بود؛ آب و هوای جهانی و شیمی اقیانوس نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گرفته باشد.[۶]

بر اساس چهار مشاهده، صفحه هند و اوراسیا بین ۴۰ تا ۶۰ میلیون سال پیش با هم برخورد کردند، یکی از آنها این است که هیچ سابقه فسیلی از پستانداران در هند از حدود ۵۰ میلیون سال پیش وجود ندارد.[۷] صفحه هند در مسیر خود از روی نقطه داغ ریونیون عبور کرد که منجر به فعالیت آتشفشانی شد و در نتیجه تله‌های دکن را تشکیل داد. برخورد آن با صفحه اوراسیا منجر به بالا آمدن هیمالیا شد و فعالیت مداوم تکتونیکی هنوز آن را به منطقه‌ای مستعد زلزله تبدیل کرده است. دشت‌های گنگ با رسوب گل و لای توسط گنگ و شاخه‌های آن در منطقه بین هیمالیا و رشته کوه ویندهیا تشکیل شده‌اند. سازندهای سنگی را می‌توان به آرکئن، پروتروزوئیک (سیستم داروار)، سیستم کودوپا، سیستم ویندهیان، سیستم گندوانا، تله‌های دکن، سیستم ترشیاری، دوره پلیستوسن و سازندهای اخیر تقسیم کرد. [۸]

آب و هوا شامل طیف گسترده‌ای از شرایط آب و هوایی در مقیاس جغرافیایی وسیع و توپوگرافی متنوع است که تعمیم‌پذیری را دشوار می‌کند. با توجه به وسعت هند با وجود رشته‌کوه‌های هیمالیا، دریای عرب، خلیج بنگال و اقیانوس هند، تنوع زیادی در توزیع دما و بارش در شبه‌قاره وجود دارد. [۹] بر اساس سیستم کوپن، که در آن میانگین دمای ماهانه، میانگین بارندگی ماهانه و میانگین بارندگی سالانه در نظر گرفته می‌شود، هند میزبان شش زیرگروه اصلی آب و هوایی است، از بیابان خشک در غرب، توندرای آلپی و یخچال‌های طبیعی در شمال و مناطق گرمسیری مرطوب که از جنگل‌های بارانی در جنوب غربی و سرزمین‌های جزیره‌ای پشتیبانی می‌کنند. بسیاری از مناطق دارای ریزاقلیم‌های کاملاً متفاوتی هستند. اداره هواشناسی هند فصول را به چهار دسته تقسیم می‌کند: زمستان (اواسط دسامبر تا اواسط مارس)، تابستان (اواسط مارس تا مه)، بارانی (ژوئن تا سپتامبر) و موسمی رو به کاهش (اکتبر تا اواسط دسامبر). [۹]

مسائل

آلودگی هوا در هند یک مسئله زیست‌محیطی عمده است. در تصویر بالا، تاج محل را می‌بینید که با مه دود پوشانده شده است.

آلودگی یکی از مسائل اصلی زیست‌محیطی در هند است.

  • آلودگی آب یک نگرانی عمده در این کشور است. منابع اصلی آلودگی آب، فاضلاب‌های خانگی، صنعتی، کشاورزی و حمل و نقل هستند. [۱۰] بزرگ‌ترین منبع آلودگی آب در هند، فاضلاب تصفیه نشده است. سایر منابع آلودگی شامل رواناب کشاورزی و صنایع کوچک کنترل نشده است. اکثر رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و آب‌های سطحی آلوده هستند.
  • آلودگی زمین: علل اصلی آلودگی خاک (یا زمین) فرسایش خاک، استفاده بیش از حد از کودهای شیمیایی و آفت‌کش‌ها، تجمع زباله‌های جامد و مایع، آتش‌سوزی جنگل‌ها و غرقاب شدن است. می‌توان با استفاده عاقلانه از کودهای شیمیایی و آفت‌کش‌ها و تصفیه پساب‌ها قبل از استفاده برای آبیاری، این آلودگی را کاهش داد. [۱۱] با توجه به افزایش جمعیت و افزایش مصرف غلات، زمین‌های زراعی دیم بیشتری با آبیاری آب‌های زیرزمینی و سطحی تحت کشت فشرده قرار می‌گیرند. زمین‌های آبیاری شده به تدریج با تبدیل شدن به خاک شور و قلیایی، حاصلخیزی خود را از دست می‌دهند.
  • آلودگی هوا در کشور یکی دیگر از نگرانی‌ها است. منبع اصلی آن موادی است که از احتراق سوخت‌های فسیلی آزاد می‌شوند. ذرات معلق در هوا مانند دوده، بخار و گرد و غبار بسته به ساختار شیمیایی و فیزیکی آلاینده‌ها، بالقوه مضر هستند. آن‌ها می‌توانند بر آب و هوا تأثیر بگذارند و پراکندگی تابش خورشیدی در جو را کاهش دهند. [۱۲]
  • آلودگی صوتی: این را می‌توان به عنوان حالت ناراحتی یا استرس ناشی از صدای ناخواسته با شدت بالا تعریف کرد. این آلودگی با شهرنشینی و صنعتی شدن افزایش می‌یابد. [۱۱]

منابع

  1. ↑ Wang, Guiling; Schimel, David (2003). "Climate Change, Climate Modes, and Climate Impacts". Annual Review of Environment and Resources (in English). 28 (1): 1–28. doi:10.1146/annurev.energy.28.050302.105444. ISSN 1543-5938.
  2. ↑ بایگانی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine
  3. ↑ Singh, Singh & Mohanka 2007, p. 116–118.
  4. ↑ Majid 2014, p. 5.2.
  5. ↑ "India". Encyclopædia Britannica. Retrieved 17 July 2012. Total area excludes disputed territories not under Indian control.
  6. ↑ Rowley DB (1996). "Age of initiation of collision between India and Asia: A review of stratigraphic data" (PDF). Earth and Planetary Science Letters. 145 (1): 1–13. Bibcode:1996E&PSL.145....1R. doi:10.1016/s0012-821x(96)00201-4. Archived from the original (PDF) on 28 December 2006. Retrieved 2007-03-31.
  7. ↑ Molnar, Peter (1986). "Geological History and Structure of the Himalaya" (PDF). American Scientist. 74 (2): 151. Bibcode:1986AmSci..74..144M. Archived from the original (PDF) on 5 June 2016. Retrieved 22 March 2016.
  8. ↑ Majid 2014, p. 2.3.
  9. 1 2 Majid 2014, pp. 4.27, 4.15.
  10. ↑ Singh, Singh & Mohanka 2007, pp. 327.
  11. 1 2 Majid 2014, pp. 17.23–17.24.
  12. ↑ Singh, Singh & Mohanka 2007, pp. 231–232, 300.

منابع

  • Saravanan, Velayutham. Environmental History of Modern India: Land, Population, Technology and Development (Bloomsbury Publishing India, 2022) online review
  • یوهانس اورپلاینن. انرژی و محیط زیست در هند: سیاست یک بحران مزمن (انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۲۰۲۳) نقد کتاب آنلاین

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.