مراقبتهای بهداشتی در لسوتو
مراقبتهای بهداشتی در لسوتو از سوی نهادهای مختلف دولتی و غیردولتی ارائه میشود. وزارت بهداشت لسوتو در تقریباً تمامی نواحی کشور بیمارستانهای دولتی را اداره میکند. همچنین شمار زیادی بیمارستان وابسته به کلیساها و فرقههای مختلف مسیحیت در این کشور فعالیت میکنند. افزون بر این، درمانگاهها، سازمانهای غیردولتی و سازمانهای محلی نیز در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی نقش دارند.[۱]

بر اساس گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۱۷، لسوتو از نظر شاخصهای سلامت، یکی از ضعیفترین عملکردها را در جهان داشته است. اگرچه این کشور برای بهبود وضعیت سلامت و نظام درمانی خود کمکهای مالی بینالمللی دریافت کرده است، اما این منابع بهطور مؤثر در جهت ارتقای خدمات بهداشتی و درمانی مورد استفاده قرار نگرفتهاند.[۲]
مراکز درمانی
در سال ۲۰۱۹، لسوتو دارای ۱۱۷ مرکز درمانی بود.
در دو دههٔ گذشته، این کشور چندین بیمارستان بزرگ جدید را در پایتخت، ماسرو، احداث کرده است. بیمارستان یادبود ملکه ماموهاتو در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد و جایگزین بیمارستان ملکه الیزابت دوم شد که حدود ۱۰۰ سال قدمت داشت.[۳][۴]
این بیمارستان با مشارکت بخش دولتی و خصوصی (PPP) و بر پایهٔ الگوی «طراحی، ساخت، تأمین مالی و بهرهبرداری» (Design–Build–Finance–Operate) ساخته و اداره میشود.[۵]
از دیگر مراکز درمانی جدید، بیمارستان ناحیهای ماسرو است که در سال ۲۰۲۴ افتتاح شد. این بیمارستان با تأمین مالی و ساخت دولت چین و در چارچوب ابتکار کمربند و جاده احداث شد.[۶]
هر دو بیمارستان جدید پس از افتتاح با مشکلاتی در زمینهٔ نیروی انسانی و روابط کار روبهرو بودهاند.[۷][۸]
کارکنان
بر پایهٔ گزارشی که سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد، در لسوتو به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت، تنها ۵ پزشک و ۶۲ پرستار و ماما وجود داشت.[۹] برای مقایسه، در آفریقای جنوبی به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، ۷۴ پزشک و ۳۹۳ پرستار فعالیت میکنند.[۹]
یکی از ویژگیهای نظام سلامت لسوتو، وابستگی آن به پزشکان خارجی است.[۹] در سال ۲۰۰۹، حدود ۸۰ درصد پزشکان شاغل در این کشور را پزشکان غیر بومی تشکیل میدادند که عمدتاً از دیگر کشورهای آفریقایی به لسوتو آمده بودند و تا زمان دریافت مجوز کار در آفریقای جنوبی، بهطور موقت در این کشور فعالیت میکردند.[۹]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «A spatial database of health facilities managed by the public health sector in sub-Saharan Africa». World Health Organization (به انگلیسی بریتانیا). دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۷-۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Ndayizigiye, Melino; Allan-Blitz, Lao-Tzu; Dally, Emily; Abebe, Seyfu; Andom, Afom; Tlali, Retsepile; Gingras, Emily; Mokoena, Mathabang; Msuya, Meba; Nkundanyirazo, Patrick; Mohlouoa, Thiane; Mosebo, Fusi; Motsamai, Sophie; Mabathoana, Joalane (16 November 2022). "Improving access to health services through health reform in Lesotho: Progress made towards achieving Universal Health Coverage". PLOS Glob Public Health. 2 (11) e0000985. doi:10.1371/journal.pgph.0000985. PMC 10021396. PMID 36962564.
- ↑ "Netcare Limited SWOT Analysis". MarketLine: 1. May 2014.
- ↑ "Flagship hospital threatens to bankrupt health budget". Africa Health. 36 (4): 11. May 2014. ISSN 0141-9536. Retrieved February 7, 2026.
- ↑ Sadeghi, A (November 2016). "Experiences of selected countries in the use of public-private partnership in hospital services provision". The Journal of the Pakistan Medical Association. 66 (11): 1401–1406. PMID 27812056.
- ↑ "Belt and Road Cooperation: Advancing China-Lesotho Cooperation with New Impetus". EMBASSY OF THE PEOPLE'S REPUBLIC OF CHINA IN THE KINGDOM OF LESOTHO. April 22, 2019.
- ↑ Mpesi, Mohloai; Sebusi, Mathatisi (October 26, 2025). "Top doctor chides mismanagement at Maseru District Hospital". Sunday Express.
- ↑ Charumbira, Silence (March 16, 2021). "Lesotho sacks hundreds of striking nurses as doctors warn of dire shortages". The Guardian.
- 1 2 3 4 Cohen, R; Lynch, S; Bygrave, H; Eggers, E; Vlahakis, N; Hilderbrand, K; Knight, L; Pillay, P; Saranchuk, P; Goemaere, E; Makakole, L; Ford, N (October 8, 2009). "Antiretroviral treatment outcomes from a nurse-driven, community-supported HIV/AIDS treatment programme in rural Lesotho: observational cohort assessment at two years". J Int AIDS Soc. 12: 23. doi:10.1186/1758-2652-12-23. PMC 2768674. PMID 19814814.
- مراقبتهای بهداشتی بر پایه کشور